Praca została napisana na temat: "Zabawa jako istotna forma wspomagania rozwoju dzieci trzyletnich". Celem pracy było zwrócenie uwagi na rolę, jaką zabawa odgrywa w procesie prawidłowego rozwoju. Zabawa jest podstawową aktywnością wieku dziecięcego, dlatego tak ważne jest podkreślenie jej istoty podczas tego fundamentalnego procesu. W pierwszym rozdziale pracy została zawarta teoretyczna analiza zagadnienia w oparciu o dostępną literaturę. Znalazło się tam między innymi: sylwetka rozwojowa dziecka trzyletniego, merytoryczne opracowanie tematu oraz sylwetka nauczyciela przedszkola. Na drugi rozdział składa się autorski projekt działań edukacyjnych oraz warunki jego realizacji. Pracę kończy rozdział, w którym zawarta została ewaluacja przygotowanego oraz przeprowadzonego projektu.

Temat niniejszej pracy to ,,Zabawa jako naturalna forma aktywności dzieci w wieku przedszkolnym". Jej głównym celem było sprawdzenie, czy ta forma aktywności jest naprawdę bliska dziecku i poświęca jej ono w tym okresie życia najwięcej czasu. Po dogłębnym przeanalizowaniu literatury przedmiotu dotyczącej zarówno rozwoju dzieci w tymże wieku, a także zabawy, jako podstawowej ich działalności oraz istoty metody projektów zaplanowałam autorski projekt działań edukacyjnych. Przeprowadzony został on w grupie dzieci pięcioletnich w oddziale przedszkolnym znajdującym się przy Szkole Podstawowej w Kaliszkowicach Kaliskich. W swoim projekcie zastosowałam metody słowne, czynne oraz oglądowe, a także metody aktywizujące proponowane przez Taraszkiewicz. W przeprowadzonych przeze mnie zajęciach dominowała forma zabawowa, przez którą dzieci mogły zdobywać nową wiedzę, doświadczać, a także konfrontować stawiane przez siebie hipotezy z rzeczywistością. Po zrealizowaniu projektu przystąpiłam do ewaluacji konkluzywnej. Przeanalizowałam w niej, co udało mi się osiągnąć, na jakie trudności natrafiłam w swojej pracy, a także jakie obszary wymagają jeszcze udoskonalenia.

W pierwszym rozdziale zgłębiłam tematykę mojej pracy licencjackiej. Zawiera on problematykę pracy w świetle literatury, terminologię oraz charakterystykę nauczyciela wychowania przedszkolnego, który wspiera dziecko w rozwoju. Ważne dla niego jest ciągłe uzupełnianie kompetencji oraz wspierane w dokonywaniu pozytywnych zmian. Cechuje się wysokimi kwalifikacjami, a także posiada umiejętności m. in wychowawcze i komunikacyjne. W tym rozdziale przedstawiłam również, jak ważna dla dziecka jest zabawa oraz, jak pomaga w dokonywaniu zmian rozwojowych. Jest idealną formą, która pozwala osiągnąć różne cele wychowawcze. Scharakteryzowałam jej podstawowe właściwości, funkcje oraz rodzaje, które mają ogromny wpływ na uspołecznienie dzieci w wieku przedszkolnym. Drugi rozdział dotyczy autorskiego projektu edukacyjnego. Zawiera terminologię, cele, założenia oraz sześć scenariuszy. Natomiast ostatni odnosi się do ewaluacji oraz analizy wykonanego projektu edukacyjnego. Przedstawia charakterystykę, terminologię oraz auto ewaluacje.

Temat mojej pracy brzmi „Zabawa sposobem kształtowania i rozwijania umiejętności społecznych dzieci w wieku przedszkolnym”. Moim celem jest ukazanie, że poprzez zabawę możemy u dziecka czteroletniego kształtować i rozwijać umiejętności społeczne. Podczas zabaw jesteśmy w stanie w pełni zaktywizować dziecko, co sprzyja procesom rozwoju na różnych płaszczyznach. Czterolatek jest na etapie rozwijania umiejętności życia wśród społeczeństwa, dlatego ważne jest, aby poprzez dobrze zaplanowane działania mu w tym pomóc. Pozwoli to dziecku prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie i będzie miało to duży wpływ na jego życie. W mojej pracy pokazuję, jak za pomocą zabaw możemy kształtować i rozwijać umiejętności społeczne takie jak: komunikacja, okazywanie szacunku w stosunku do innych, wyrażanie swoich emocji, radzenie sobie z nimi, odczytywanie ich, oraz wiele innych przydatnych w życiu codziennym umiejętności społecznych.

W niniejszej pracy opisuje rolę zabawy w życiu dziecka. Rozpatruje pojęcie zabawy jako możliwości rozwoju dla dziecka pod kątem płaszczyzny psychofizycznej. Poruszam aspekt rozwoju dziecka względem jego psychiki oraz fizyczności. Opisuję proces rozwoju dziecka i odkrywam jak ważnym czynnikiem poznawczym jest zabawa w życiu przedszkolaka. Pogłębiam zagadnienie zabawy sięgając do korzeni naszej historii. Ukazuję zabawę jako bardzo ważny składnik rozwoju emocjonalnego, społecznego i poznawczego. Moja praca licencjacka ma charakter projektowy i składa się z pięciu części: wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. W pierwszym rozdziale opisuję sylwetkę psychofizyczną dziecka przedszkolnego oraz rozwijam pojęcie istoty zabawy. Zamieściłam również informacje dotyczące roli nauczyciela w procesie kształcenia przedszkolnego. Drugi rozdział poświęcony jest mojemu projektowi działań edukacyjnych pod tytułem "Zabawy dla przedszkolaka". Zawiera również jego cele i założenia, przedstawia komunikacyjny model nauczania oraz składa się z czterech scenariuszy zajęć. Trzeci rozdział poświęcony jest ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Zakończenie w spójny sposób reasumuje całokształt pracy.

Funkcja zabawy w kontekście uczenia się ról społecznych przez dzieci w wieku przedszkolnym jest niezwykle ważnym zadaniem rozwojowym. Zabawa jest bowiem rodzajem dziecięcej aktywności, który wprowadza, a zarazem zapoznaje młodego człowieka ze światem społecznym. Pozwala bezpośrednio doświadczać zasad nim rządzących, obowiązującego systemu wartości, a także sprzyja zaznajamianiu się z rolami społecznymi. Działalność zabawowa pozwala także na budowanie świata wyobraźni i fantazji, w którym dziecko może realizować własne pomysły, a także wcielać się z różnorodne formy aktywności społecznej. Praca przybliża zagadnienia związane z uspołecznieniem dziecka w edukacji przedszkolnej, znaczeniem zabawy w tym procesie, specyfiką ról i relacji społecznych dziecka w środowisku przedszkola, rodzajami i funkcjami zabaw inicjowanych w grupie przedszkolnej, a także uczeniem się ról społecznych przez dzieci w wieku przedszkolnym poprzez zabawę. Dla dzieci zabawa jest także przestrzenią wspólnego bawienia się, nawiązywania stosunków przyjacielskich czy kształtowania takich wartości życiowych jak pomaganie, empatyczność, troskliwość. W pracy zostały opracowane badania, które potwierdziły, iż jednym z wiodących atrybutów zabawy jest jej charakter stymulacyjny, a zabawa odgrywa niezwykle ważną rolę w uspołecznianiu dzieci w edukacji przedszkolnej.

Zabawa i zabawki to nieodlaczny atrybut dziecka. To podstawowa i najwazniejsza jego aktywnosc. Poprzez zabawe i zabawki dziecko poznaje swiat, odkrywa otoczenie, uczy sie zycia. Dotyczy to, nie tylko malych dzieci, ale rowniez tych w srednim wieku szkolnym. Faktem jest, ze dzieci w klasach czwartych, piatych i szostych nie bawia sie tak czesto jak to robily kilka lat wczesniej. W zyciu dziecka zaczyna dominowac grupa rowiesnicza. To ona stanowi motor napedowy popytu dziecka. Nie tylko reklamy telewizyjne, ale fakt, ze cos staje sie modne wsrod rowiesnikow, wzbudza w dziecku chec posiadania. To wlasnie posiadanie zapewnia prestiz w grupie rowiesniczej. Dzieki gadzetom dziecko jest zauwazane. Najczesciej gwiazdy socjologiczne grupy, to osoby, ktore sa na topie, maja wszystkie nowinki Niemniej jednak dzieci te nadal lubia zabawki, sa podatne na reklamy, lubia nowinki sklepowe. Rynek przesycony artykulami przeznaczonymi dla dzieci oferuje wiele rzeczy. Tylko czy kazda zabawka pozytywnie wplynie na rozwoj mlodego czlowieka. Ktore zabawy dominuja w zyciu dzieci w srednim wieku szkolnym? Jak dzieci zachowuja sie podczas tych zabaw? Jak to wplywa na ich kopetencje poznawcze, na ich kontakty z rowiesnikami i otoczeniem? Na co warto zwracac uwage kupujac zabawki? Czy warto kupowac dziecku reklamowane zabawki? Autorka pracy byla kiedys dzieckiem, obecnie jest matka i nauczycielka. A wiec praca rozpatruje problem z wielu perpektyw. Obserwacja uczestniczaca niejawna pozwolila zarejestrowac przebieg zabawy oraz dialogi dzieci. W niektorych sytuacjach udalo sie udokumentowac przebieg lub/oraz efekt zabawy aparatem fotograficznym. W pracy chcialam przedstawic zabawki, ktore sa na topie. Chcialam pokazac ich wplyw na zachowanie i postrzegania swiata przez dziecko.Wskazuje zabawy niosace zagrozenie, uczace ukrytej agresji. Znalazlam rowniez takie, ktore nawiazuja do zabaw z naszego dziecinstwa, ale zostaly zmodyfikowane. Niestety jedyna rzecza, ktora dzieci dolozyly do zabawy jest agresja i jawne bicie po twarzy. Kult smierci jaki niosa za soba lalki monster high jest przerazajacy. Nowosc z Empiku, ksiazka Zniszcz ten dziennik, ktora zdaniem autorki uczy kreatywnosci, a w rzeczywistosci emanuje skrywana agresja. Praca dotyka tylko kilkunastu gier, zabaw i zabawek i wskazuje nowe trendy i kierunki, ktore wzbudzaja zainteresowanie dzieci. Tylko czy zdrowe zainteresowanie?

...

Wiek przedszkolny to etap, w którym zachodzi największy rozwój we wszystkich sferach życia. Dziecko rozwija się najpełniej, kiedy wychowanie w gronie rodzinnym jest zbieżne z wychowaniem instytucjonalnym. Za prawidłowy rozwój dziecka w placówce przedszkolnej w głównej mierze odpowiedzialny jest nauczyciel wychowania przedszkolnego. Nowoczesny nauczyciel powinien wiedzieć jakie zabawki umożliwią optymalny rozwój, przy zachowaniu podstawowych zasad bezpieczeństwa oraz jak dobrać zabawki w zależności od rodzaju grupy dzieci aby swobodne zabawy dziecięce nie były monotonne i bezcelowe.Ciekawą koncepcją okazały się obserwacje swobodnych zabaw dzieci bez dostępu do zabawek. Pedagodzy, dostosowujący się do ciągłych przemian coraz częściej czują się zagubieni, nie wiedzą jakim torem podążać, w jaki sposób pracować aby zachować ciągłość, konsekwentnie realizować założone cele i sprostać wymaganiom rodziców oraz dzieci, stanowiących prawdopodobnie kolejną cywilizację. Zabawki są elementami tworzącymi dziecięcą rzeczywistość. To od nich zależny jest ich rozwój intelektualny i ruchowy oraz odkrywanie swoich pasji. Często uznaje się, że zabawki to elementy zaprojektowane i wykonane zgodnie z potrzebami dziecka i wyłącznie dla jego użytku. Jest to jednak pojęcie mylne, szczególnie ze względu na fakt, że nie każde pokolenie miało do takich rzeczy dostęp. Zabawki to nieodłączny element dziecięcego otoczenia, który wywołuje chęć zabawy, prowadzącej do zdobycia doświadczeń, wpływających na przebieg procesu socjalizacji. Patrząc na nie przez pryzmat czasu można dostrzec, że ich jakość oraz funkcje, w zależności od sytuacji politycznej i ekonomicznej, ulegają ciągłym zmianom. Środki dydaktyczne są jednym z czynników wpływających na jakość kształcenia, tempo przyswajania wiadomości i umiejętności, stopień zrozumienia tematu oraz osobiste doświadczenia dziecka. Istnieją różne podziały środków dydaktycznych, jednak nasłynniejsze klasyfikacje przypisuje się Czesławowi Kupisiewiczowi i Wincentemu Okoniowi. Główne kryterium podziału stanowią tu rodzaje eksponowanych bodźców. Niezależnie od wszelkich czynników, zawsze należy pamiętać o tym, aby środki dydaktyczne wykorzystywać w sposób umiarkowany i umiejętny. Zbytnie przesycenie zajęć środkami dydaktycznymi może spowodować, że poznawany materiał stanie się mniej jasny a w umyśle dziecka zamiast uporządkowanych informacji zacznie krążyć obraz kolorowych przedmiotów użytych podczas zajęć. Żyjemy w czasach, w których mass-media są wszechobecne, stąd też praca nauczycieli wychowania przedszkolnego powinna uwzględniać racjonalne ich wykorzystanie i zapoznawanie z nimi dzieci od najmłodszych lat. W literaturze naukowej pojawiły się już pierwsze propozycje wykorzystania urządzeń elektronicznych w placówkach przedszkolnych. Środkami dydaktycznymi, w wyjątkowych sytuacjach mogą stać się również zabawki. Jako przykład może posłużyć tu wykorzystanie lalki, czy figur zwierząt przez nauczyciela wychowania przedszkolnego podc

Tematem mojej pracy są zabawy badawcze w terenie. Tematyka ta lokuje się w edukacji wczesnoszkolnej, w obszarze edukacji przyrodniczej. Projekt edukacyjny jest przeznaczony dla uczniów klasy pierwszej. Projekt skierowałam do uczniów w celu pobudzenia ich aktywności poznawczej w naturalnym kontakcie ze środowiskiem. Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. Pierwszy oraz drugi rozdział podzielony jest na trzy podrozdziały, natomiast trzeci liczy dwa podrozdziały. We wstępie uzasadniłam wybór problematyki. W pierwszym rozdziale opisałam problematykę pracy w literaturze przedmiotu. Szczegółowo przedstawiłam rozwój emocjonalny i poznawczy dziecka w wieku wczesnoszkolnym, gdyż stanowi on istotę w edukacji przyrodniczej podczas nabywania przez ucznia nowej wiedzy oraz doświadczania bezpośredniego kontaktu z otaczającym środowiskiem. Ukazałam również specyfikę edukacji przyrodniczej na pierwszym etapie kształcenia, w której opisałam cele oraz treści zgodnie z podstawą programową oraz nabywane przez ucznia kompetencje w procesie kształcenia. W trzecim podrozdziale przedstawiłam znaczenie roli, jaką pełni aktywność ucznia w toku uczenia się, gdyż osobista działalność dziecka wzmacnia jego zaangażowanie oraz pobudza wyobraźnię i zainteresowanie. Ukazałam także założenia teorii konstruktywistycznej w odniesieniu do tej problematyki oraz istotę wykonywania doświadczeń i eksperymentów, a także dokonywania obserwacji w edukacji przyrodniczej. W drugim rozdziale zaprezentowałam opracowany przeze mnie projekt działań edukacyjnych pt. „Mali badacze”. Postawiłam cele, które zamierzam osiągnąć, uzasadniłam dobór strategii oraz zakładane efekty, stanowiące kryterium moich działań. Celem głównym jest rozwijanie aktywności poznawczej oraz zainteresowań przyrodniczych uczniów poprzez organizowanie warunków do prowadzenia działań badawczych w terenie. Do realizacji celów wybrałam odpowiednie metody oraz techniki aktywizujące. Na projekt składają się trzy scenariusze, które zawarłam w drugim podrozdziale. Jeden scenariusz oparty jest na modelu konstruktywistycznym i dotyczy badania powietrza, natomiast pozostałe na modelu dnia aktywności dziecka, dotyczące prowadzenia działań badawczych, współpracując w grupie oraz wielozmysłowego poznawania środowiska. W trzecim podrozdziale opisałam kontekst moich działań edukacyjnych w Szkole Podstawowej nr 76 im. I Armii Wojska Polskiego we Wrocławiu. Trzecią część mojej pracy rozpoczyna podrozdział, w którym ukazałam teoretyczne podstawy ewaluacji pracy nauczyciela. Poddałam analizie definicję ewaluacji, scharakteryzowałam metody i techniki, jak i również krótko przedstawiłam kryteria własnej ewaluacji. Uwzględniłam konieczność jej stałego przeprowadzania, jako część pracy nauczyciela z perspektywy refleksyjnego praktyka oraz warunek poprawy jakości własnych działań. W odniesieniu do zakładanych efektów dokonałam ewaluacji swojej pracy, co zawarłam w drugim podrozdziale. Reflek

Praca dotycząca wpływu i możliwości jakie stwarza zabawa w zakresie nauki. W pracy omówiony został rozwój dziecka przedszkolnego oraz rozwój jego zabawy w poszczególnych etapach. Omówiono również typy zabaw oraz możliwości jakie stwarza ten obszar działalności dziecka w edukacji przedszkolnej oraz wczesnoszkolnej. Pokazano wiele cennych aspektów zabawy oraz szanse na kreatywne ich wykorzystanie. Praca ta miała na celu udowodnienie, iż zabawa jest nie tylko aktywnym spędzaniem czasu przez dziecko ale jej aspekty i możliwości są morzem niewykorzystanych szans rozwojowych dla dzieci. Ukazano również obraz nauczyciela jako osoby wspomagającej rozwój sześciolatka. W pracy zawarto przykłady wykorzystania zabawy w zajęciach dydaktycznych oraz ich ewaluację.

W pracy została opisana zabawa dowolna dziecka trzyletniego z Zespołem Downa w placówce przedszkolnej. Pierwszy rozdział zawiera najważniejsze pojęcia, które są niezbędne dla poruszonego problemu. Następny rozdział jest oparty na analizie literatury przedmiotu i wprowadza w problematykę badawczą. Przedstawia on rozwój dziecka z Zespołem Downa, rolę rodziny i przedszkola w procesie kształtowania zainteresowań dziecka. Opisana jest też historia zabawy i zabawek oraz jaki wpływ wywierają w rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. W pracy przedstawiono także obserwacje badanych osób oraz wnioski z przeprowadzonych badań.

Od XVIII wieku podejmowany jest temat zabawy i rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym. Jednym z pierwszych pedagogów, który wypowiedział się na ten temat jest Jean Jaques Rousseau szwajcarski pisarz, filozof. Był on autorem koncepcji swobodnego wychowania naturalnego i traktatu pedagogicznego pt. "Emil, czyli o wychowaniu". Rousseau uważał, że człowiek rodzi się dobrą i wolną istotą, która rozwija się w sposób spontaniczny. Natomiast zepsuty i niesprawiedliwy świat, hamuje rozwój ciekawości otoczenia, szacunku do przyrody, sprawiedliwości, dobra oraz życzliwości dla innych istot. Ważnym pedagogiem na płaszczyźnie teorii i praktyki był Janusz Korczak. W swojej pedagogice zwracał szczególną uwagę na szacunek do dziecka jako człowieka rozwijającego się poprzez własną aktywność; zasadę i praktykę partnerstwa dziecka w procesie wychowania; prawo dziecka do opieki oraz odpowiedzialności społeczeństwa dorosłych za warunki życia dziecka; poszukiwanie syntezy wiedzy o dziecku. Janusz Korczak był również inicjatorem walki o prawa dziecka. Literatura dotycząca zabawy dzieci w wieku przedszkolnym jest obszerna i interesująca, na przestrzeni lat wiele osób pisało na ten temat. Wyróżnić możemy także Marię Montessori, Szumana, Spencera, Piageta i Freineta. Temat zabawy dzieci w wieku przedszkolnym interesuje mnie, gdyż uważam, że rozwijanie zabawy dzieci ma ogromny wpływ na ich późniejszy rozwój emocjonalny i intelektualny. Rozdział pierwszy mojej pracy magisterskiej został poświęcony zagadnieniu zabawy dzieci w wieku przedszkolnym w literaturze przedmiotu. Temat zabawy poruszany jest m.in. przez Komeńskiego, Montessori i Froebla. Definicje zabawy, które zostały przeze mnie przytoczone u wielu autorów są podobne. Rozdział drugi to metodologia badań. Dzięki rzetelnym odpowiedziom nauczycielek byłam w stanie przeprowadzić analizę wyników badań w rozdziale trzecim i sformułować wnioski, aby wesprzeć zagadnienie badawcze, które przedstawiłam w swojej pracy.

Moja praca licencjacka dotyczy zabaw i gier ruchowych dziecka w wieku przedszkolnym. W pierwszym rozdziale opisałam holistyczny rozwój dziecka. Następnie przedstawiłam wpływ zabaw i gier ruchowych na rozwój i zdrowie dziecka oraz rolę nauczyciela w organizowaniu zabaw i gier ruchowych. Drugi rozdział zawiera teoretyczny opis projektu edukacyjnego. Kolejna część składa się z autorskiego projektu edukacyjnego dotyczącego tematu mojej pracy. Zawarte są tam cztery scenariusze zajęć dostosowane do najstrszej grupy przedszkolnej. Ostatni rozdział łączy w sobie teoretyczny opis ewaluacji, jej rodzajów oraz faz, a także własną ewaluację w oparciu o przeprowadzone zajęcia w przedszkolu.

Przedmiotem zainteresowań niniejszej pracy są zabawy integracyjne, które wpływają na prawidłowy rozwój społeczny dzieci 5-6 letnich. W pierwszym rozdziale została omówiona sylwetka rozwojowa dziecka w wieku przedszkolnym, pod względem rozwoju fizycznego, społecznego oraz rozwoju procesów poznawczych i emocjonalnego. W drugim rozdziale zostały przedstawione rodzaje zabaw integracyjnych oraz ich znaczenie dla rozwoju społecznego dziecka. W trzecim rozdziale przedstawiono problemy oraz cele badawcze. Zaprezentowano metody za pomocą, których prowadzone były badania oraz przeprowadzono charakterystykę grupy badawczej oraz sam przebieg badań. Rozdział czwarty przedstawia analizę materiału empirycznego, na podstawie którego sformułowane zostały wnioski. Ostatnia częś pracy zawiera wykaz literatury cytowanej w pracy oraz załączniki.

Tematem mojej pracy są zabawy ruchowe, które wpływają na rozwój społeczny w młodszym wieku szkolnym. W I rozdziale przedstawiłam mój temat w świetle literatury. Scharakteryzowałam sylwetkę psychofizyczną dziecka w młodszym wieku szkolnym, opisując po kolei każdy rozwój. Następnie zobrazowałam czym jest zabawa, wyróżniając zabawę ruchową. Opisałam również funkcje, zalety jakie spełnia zabawa oraz zaprezentowałam kilka jej klasyfikacji. Koniecznym było także opisać związek zabawy z rozwojem społecznym. Na końcu rozdziału I przedstawiłam niezwykle ważną rolę nauczyciela prowadzącego zabawy ruchowe wpływające na rozwój społeczny dzieci. Opisałam zadania i funkcje jakie musi spełniać nauczyciel oraz jakie trudności na nim ciążą w związku z realizacją zabaw. W II rozdziale stworzyłam autorski projekt edukacyjny. Przybliżyłam czym jest projekt edukacyjny opisując jego cele, rodzaje i etapy. Następnie zaplanowałam swój projekt, opisując jakie chcę osiągnąć cele oraz przedstawiłam scenariusze zajęć, które chciałam zrealizować na praktykach. III rozdział poświęcony został na ewaluację mojego autorskiego projektu edukacyjnego. Na początku zdefiniowałam ewaluacje, wymieniając jej rodzaje i etapy. Wyszczególniłam cele jakie mogą zostać zrealizowane podczas ewaluacji. Następnie podałam definicję autoewaluacji. Na końcu opisałam szczegółowo placówkę oraz klasę, w której realizowałam swój projekt oraz dokonałam autoewaluacji przeprowadzonych zajęć. Napisałam co udało mi się zrealizować, a z czego musiałam zrezygnować.

Podstawową formą działalności ruchowej dzieci przedszkolnych są zabawy ruchowe. Zabawy wprowadzają radosną i beztroską atmosferę, dobry nastrój i samopoczucie – pomagają dzieciom zaspokoić naturalną potrzebę ruchu. Mają wpływ na odprężenie nerwowe, czynny wypoczynek i zdrowie dziecka. Kształtują odpowiednią postawę ciała, wyrabiają pozytywną motywację, integrują z rówieśnikami i uczą współpracy. Zabawy ruchowe wpływają na podnoszenie wydolności wszystkich układów i narządów, przede wszystkim układu ruchowego, oddechowego, krążenia i pokarmowego. Rozwijają wszystkie cechy motoryki - jak siła szybkość, zwinność, wytrzymałość, gibkość, moc. Wiek przedszkolny jest czasem największego rozwoju motorycznego. Dziecko nabywa różnorodne umiejętności, które następnie kształci i doskonali. W pracy omówione zostały zagadnienia związane z aktywnością fizyczną dzieci przedszkolnych, m. in. rola aktywności fizycznej w procesie rozwojowym, metody zajęć ruchowych w przedszkolu, rola zabawy i zabawki w życiu dziecka, a także rola rodziny w organizacji czasu wolnego dzieci.

W pracy podjęto problematykę zabaw swobodnych dziewcząt i chłopców z rodzin imigranckich w grupie przedszkolnej dzieci 6-letnich. Autorka pracy była ciekawa, jak przebiegają zabawy z udziałem dzieci cudzoziemskich, a także jakie są cechy opisujące niepowtarzalność każdej z nich. Zastanawiała się również, czy doświadczenie przez najmłodszych okoliczności wyjazdu może w jakimś stopniu ograniczać spontaniczną aktywność zabawową dziecka. Punktem wyjścia dla rozważań w pracy była obserwacja czterech przypadków ludzkich, podczas swobodnej zabawy, na gruncie polskiej placówki przedszkolnej. Analiza zebranego materiału badawczego dostarczyła konkretnych i jasnych odpowiedzi empirycznych. Dzieci z rodzin imigranckich podejmują różne kategorie zabaw swobodnych. Choć przebiegają one w sposób podobny u wszystkich obserwowanych przypadków, to istnieją pewne indywidualne różnice, które akcentują odrębność, każdego z nich. Przy czym, wnioski z przeprowadzonych badań jednoznacznie wskazują, iż jedną z ważniejszych umiejętności, którą powinno nabyć dziecko w sytuacji kulturowej różnicy, jest kompetencja w porozumiewaniu się w języku kraju migracji. To bowiem efektywna komunikacja umożliwia w pełni realizację podjętych w zabawie treści, negocjowanie znaczeń, a także podejmowanie decyzji. Badania zostały zrealizowane w Publicznym Przedszkolu Pitagoras we Wrocławiu, w którym autorka pracuje w charakterze wychowawcy. Metodą, którą wykorzystano na potrzeby pracy było studium przypadku, techniką obserwacja systematyczna, zaś narzędziem badawczym własnoręcznie sporządzony arkusz obserwacji zabaw swobodnych dziecka. Rozdział teoretyczny powstał w oparciu o psychologiczno-pedagogiczną literaturę przedmiotu.

Problemem, rozpatrywanym w pracy były zabawy tematyczne,jako obraz społecznych doświadczeń dzieci. Punktem moich zainteresowań było to, czy wciąż zmieniająca się rzeczywistość ma wpływ na to, jak podejmują oni ten rodzaj aktywności. W wieku przedszkolnym, zabawa jest niezwykle ważną działalnością dziecka. Przede wszystkim uczy, ale i pozwala oderwać się od rzeczywistości, przenieść niekiedy w zupełnie inny, wymyślony przez niego świat. Zabawy tematyczne, jako jeden z rodzajów zabaw, w szczególności wpływają na wszechstronny rozwój dziecka. Uczą ich dostosowania się do panujących stosunków międzyludzkich, a co ważniejsze do podjęcia przyszłych ról społecznych. Rozwijają w nich również niezwykle ważne cechy charakteru takie jak: cierpliwość, otwartość, kreatywność oraz wytrwałość. Dzieci w zabawach tematycznych odtwarzają sytuacje z życia codziennego, wszystko to co przykuło ich uwagę. Nie są one jednak dokładanym przeniesieniem tego, co zaobserwowali. Jest to jedynie ich osobisty odbiór, wzbogacony o dziecięcą wyobraźnię oraz to jak sami rozumieją daną sytuację. Sposób prowadzenia zabawy, daje osobie dorosłej, doskonały obraz dziecka. Jego uczuć, emocji, a przede wszystkim zasobu wiedzy jaką się już odznacza.Badania prowadzone w toku niniejszej pracy, pozwoliły mi na wyłonienie kręgów społecznych, z których dzieci czerpią najczęściej wiedzę, wykorzystywaną następnie w zabawach tematycznych.