Celem mojej pracy jest wsparcie młodzieży zamieszkującej placówkę socjalizacyjną Jutrzenka w Bardzie w kwestii wzmacniania zainteresowań. Zaciekawiłem się tym problemem podczas wolontariatu i praktyk pedagogicznych, które odbyłem na terenie wyżej wymienionej placówki, a podczas których zaobserwowałem, że młodzież nie potrafi zorganizować sobie czasu wolnego po szkole jak również nie umie zadbać o rozwój czy pielęgnowanie własnych zainteresowań. W związku z powyższym przeanalizowałem rozwój adolescentów w wieku gimnazjalnym na różnych płaszczyznach życia. Dokonałem analizy podstawowych pojęć z zakresu zainteresowań, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałem najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem i organizacją placówki opiekuńczo – wychowawczej typu socjalizacyjnego. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałem działalność placówki socjalizacyjnej Jutrzenka, na terenie której obecnie istnieją trzy grupy – Mali wspaniali, Sparta i Felicita. Ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętność w zakresie rozwijania zainteresowań, podejmowania nowych aktywności jak również organizacji czasu wolnego, zaplanowałem projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. W zadaniach i ćwiczeniach przygotowanych w ramach projektu wzięło udział sześcioro wychowanków. Oparłem się głównie na zadaniach i działaniach praktycznych bazujących na metodach niedyrektywnych, poprzez oddziaływanie przykładem czy udziałem w ulubionych zajęciach. Realizacja poszczególnych zadań w ramach projektu miała zarówno charakter indywidualny, jak również wymagała pracy w parach czy mniejszych bądź większych grupach. Zajęcia zrealizowałem w maju 2016 roku w ciągu całego tygodnia. Odbywały się one w godzinach popołudniowo – wieczornych, po powrocie wychowanków ze szkoły i ewentualnym odpoczynku. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła świadomość tego, jak ważne są zainteresowania w życiu człowieka oraz jak warto jest podejmować nowe aktywności i pielęgnować już te nabyte. W czasie realizacji poszczególnych zajęć nie występowały większe problemy. Jedynie niektóre ćwiczenia z różnych powodów wymagały modyfikacji już na poziomie realizacji. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Projekt adresowany jest dla grupy gimnazjalistów, jednak po odpowiedniej modyfikacji ćwiczeń zajęcia dotyczące tematyki zainteresowań można także przeprowadzić zarówno z młodszą jak i starszą grupą. Dlatego też śmiało mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji zarówno w tego typu placówkach opiekuńczo – wychowawczych, jak również w innych formach opieki.

Pierwszy rozdział zawiera w sobie omówienie zagadnień teoretycznych, czyli podjęty został temat komiksu i jego miejsca w popkulturze przy uwzględnieniu historii jego rozwoju, co pełniło dużą rolę w zauważalnym wzroście popularności tego medium. Ujęty został także aspekt wzorców osobowych oraz wyjaśnienie tego czym jest wzór. Kolejno omówione zostały wątki metodologiczne przyświecające prowadzonemu badaniu na potrzeby realizacji pracy, przy uwzględnieniu podstaw teorii prowadzenia badań ilościowych i uwzględnienie podjętego problemu badawczego w kontekście pracy, jak i hipotez. Praca została sfinalizowana poprzez przedstawienie wyników badań własnych, które zostały wykonane na populacji 108 osób będących dobranych w sposób losowy, natomiast jeden warunkiem selekcyjnym było to, czy dana jednostka czyta komiksy, ponieważ ze względu na tematykę prowadzonych badań, odpowiedź twierdząca na pytanie kwalifikacyjne było niezbędna do uwzględnienia wypełnionego kwestionariusza w wynikach badań. Badania wykazały, że młodzież preferuje bohaterów, z którymi jest w stanie się utożsamiać, a więc posiadające wady, natomiast recypowane wzory osobowe młodzieży z komiksów, odzwierciedlone zostały poprzez cechy, które mogą być odbierane jako jednoznacznie pozytywne, oraz te umożliwiające pewną zmianę w funkcjonowaniu jednostki - między innymi poprzez zwiększenie pewności siebie w kontaktach społecznych.

Praca licencjacka pod tytułem „Wzrost orientacji zawodowej wśród uczniów klasy 3 gimnazjum poprzez warsztaty autoprezentacji” porusza kwestię wyborów zawodowych młodzieży. Dotyczy sytuacji z którą musi się zmierzyć każdy młody człowiek, wybierając szkołę średnia. Jest to temat żywo adolescentów dotyczący, wymagający poświęcenia mu uwagi. W opracowaniu tym znajdziemy informację na temat zwiększenia orientacji zawodowej uczniów, dzięki budowaniu przez nich pozytywnego obrazu siebie. Podczas prowadzonych warsztatów nastolatki stają się bardziej samoświadomi, co wpływa na ich dalsze decyzje zawodowe. Praca podzielona jest na dwie części : teoretyczna i projektowa. W pierwszej z nich scharakteryzowana jest orientacja zawodowa, doradztwo oraz autoprezentacja i jej aspekty . Uwzględniony jest także profilaktyczny charakter projektu pedagogicznego. Możemy też uzyskać wiele informacji na temat rozwoju nastolatków, ze szczególnym uwzględnieniem piętnastego i szesnastego roku życia. Praca dostarcza także wskazań wychowawczych w pracy z młodzieżą. Część ta w dużej mierze opiera się na literaturze przedmiotu, korzystając między innymi z dorobku psychologii rozwojowej. Część druga zawiera opis pięciu scenariuszy wraz z charakterystyka metod i technik wykorzystywanych do przeprowadzenia ich. Zajęcia ukierunkowane są na poznanie siebie poprzez odkrycie swoich mocnych stron, typu osobowości oraz rodzajów i kierunków szkół średnich. Wiedza ta pozwoli uczniom na podjęcie decyzji w zgodzie ze sobą, uwzględniając ich zdolności i stan zdrowia. Uczestniczy uczą się także prawidłowych relacji interpersonalnych oraz współpracy w grupie. Ćwiczenia dają okazję do integracji i zbudowania dobrej atmosfery. Scenariusze skonstruowane są w taki sposób, aby tworzyły spójny cykl. Na każdych zajęciach uczestnicy zdobywają nową wiedzę, którą ostatecznie wykorzystują podczas ostatnich zajęć. Młodzież została przeprowadzona przez poszczególne ćwiczenia tak, aby umożliwić im zdobycie informacji potrzebnych do stworzenia własnej ścieżki kariery. Informacje zdobyte na swój temat, pozwolą im nie tylko na podjęcie decyzji wyboru szkoły średniej, ale stają się dla nich cenna wiedzą która może przydać im się niezliczonej ilości okazji. Tę część pracy zakańcza refleksja pedagogiczna po przeprowadzonych warsztatach, opis placówki w której się one odbyły oraz przedstawione są wnioski końcowe.

Niniejsza praca skupia się na przekrojowej analizie losów polskich reemigrantów w czasie od XIX do XXI wieku, przesiedlonych z terenów galicyjskich na Półwysep Bałkański, a następnie na Dolny Śląsk. Na tle wydarzeń historycznych oraz charakterystyki aspektów polityczno-społecznych i gospodarczych zostały opowiedziane dzieje tytułowej rodziny Skrzypaczów. Zbadano jaki wpływ na współczesnych potomków miało życie ich przodków. W pracy można zauważyć, iż przeplatają się między sobą fakty historyczne i odnoszące się do nich relacje osobiste członków rodziny. Na początku pracy omówiono aspekty polityczne i społeczne Galicji oraz Bośni i Hercegowiny. Kolejny rozdział opisuje trudne początki życia polskiej ludności przesiedlonej na tereny bałkańskie. Następnie został zobrazowany wpływ wydarzeń historycznych I i II Wojny Światowej na życie Polaków zamieszkujących Półwysep Bałkański. W kolejnym etapie zostały przedstawione warunki powrotu reemigrantów do Ojczyzny oraz charakterystyka osiedlenia się na ziemiach Dolnego Śląska. W ostatnim rozdziale scharakteryzowano współczesne życie rodzin przeniesionych z terenów Jugosławii i ich potomków.

Głównym celem pracy jest zweryfikowanie zaangażowania rodziców wychowujących dziecko z Zespołem Downa. W badaniach posłużono się wywiadem swobodnym pogłębionym, przeprowadzonym na podstawie planu wywiadu. Grupą badawczą są trzy małżeństwa mające dzieci z Zespołem Downa. Moi rozmówcy pochodzili z różnych środowisk miejskich jak i wiejskich. Terenem badań były domy mieszkalne rodzin, bądź w przypadku jednego małżeństwa kawiarnia. Praca została podzielona na cztery rozdziały. W pierwszej części zostało przedstawione rodzicielstwo jego role i postawy w oparciu i literaturę przedmiotu. W drugim rozdziale opisane są definicje Zespołu Downa, przyczyny i objawy. Podkreślone zostały role rodziców w wychowaniu dzieci niepełnosprawnych, a także sytuacje kryzysowe doświadczane przez rodziców w skutek pojawienia się dziecka z trisomią chromosomu 21. Trzecia części składa się pojęć metodologicznych. W czwartym rozdziale znajduje się interpretacja badań własnych. Po analizie wywiadów można zauważyć dużą aktywność rodziców w rozwój dziecka z Zespołem Downa. Rodzice dążą do zdobywania jak największej wiedzy na temat trisomii chromosomu 21. Badane małżeństwa są świadome wczesnej interwencji, dlatego starają się zapewnić dzieciom najlepszych specjalistów. Dbają o rehabilitację i usprawnianie swoich pociech. Pragną aby jak najlepiej funkcjonowały w społeczeństwie, dlatego uczęszczają do placówek integracyjnych oraz na zajęcia grupowe. Poświęcają dużo czasu swoimi dzieciom, aby w przyszłości mogły być bardziej samodzielne.

W pracy analizowane są uwarunkowania nasilenia syndromu zachowań problemowych młodzieży. W pierwszym rozdziale zawarłam zarys teoretyczny zachowań problemowych, w rozdziale drugim opisałam rodzaje zachowań problemowych. W rozdziale trzecim opisałam metodologię, czwarty rozdział zawierał opis badań.W badaniach zastosowałam metodą sondażu diagnostycznego, posłużyłam się testami psychologicznymi. Grupa badawcza liczyła 209 osób. Z przeprowadzonych badań zebrałam dane ilościowe. Z badań wynika, że nasilone zachowania problemowe występują u osób z niskim poziomem funkcjonowania rodziny, u których występuje wysoki wpływ rówieśniczy, jak również istotnym czynnikiem okazał się stosunek do własnej osoby. Cechy ADHD są ważnym czynnikiem, które mają wpływ na występowanie zachowań problemowych. Osoby, które przejawiają zachowania problemowe wykazały słaby poziom pozytywnych koncepcji siebie, samokontroli oraz niskie kompetencje społeczne.

Praca licencjacka, pt. Zabawa jako forma aktywności dziecka w wieku przedszkolnym dotyczy wykorzystania zabawy, jako aktywności dziecka w kształtowaniu i rozwijaniu działalności naturalnej. Istotnym elementem jest fakt, że każde dziecko rozwija się w sposób indywidualny, dlatego należy wprowadzać różne kategorie zabawy. Tutaj pojawia się ważne zadanie nauczyciela, który musi dostosowywać elementy zabawy do wieku dziecka. Należy pamiętać, że organizowane różne aktywności zabawowe stanowią odtwarzanie doświadczeń dzieci, gdzie mogą je one przeżywać na nowo. Pierwszy rozdział przedstawia psychofizyczną sylwetkę dziecka w wieku przedszkolnym. Ważne jest, by napotykane trudności czy problemy były rozwiązywane. Temu właśnie służy również zabawa. Okres przedszkolny to wiem, w którym dziecko nabywa różnorakie umiejętności, które pozwalają na lepszą komunikację z nim. Dzięki temu łatwiejsze będzie porozumienie między dzieckiem, nauczycielem i rodzicem. Rozdział ten przedstawia także ważne cechy nauczyciela, które powinien posiadać podczas pracy z dzieckiem. Został przedstawiony fakt, że nauczyciel to również powiązanie emocjonalne z dzieckiem. Nie można o tym zapominać, ponieważ wiele niekorzyści może płynąć z niszczenia tych powiązań. Wiek przedszkolny to początek współpracy z nauczycielem i warto stworzyć dziecku bezpieczną, komfortową atmosferę. Drugi rozdział, czyli autorski projekt działa edukacyjnych to opis czym ten projekt edukacyjny jest. Zostały tam zamieszczone scenariusze, które są przykładami realizacji dnia aktywności dziecka częściowo lub w całości. Ewaluacja autorskiego projektu działa edukacyjnych to trzeci rozdział pracy. Dotyczy ewaluacji, czym jest ewaluacja oraz rodzajów tej ewaluacji. Zostały podane informacje dotyczące przebiegu wszelkich działań podczas praktyki pedagogicznej w oparciu o scenariusze. Zakończenie stanowi podsumowanie pracy licencjackiej, w której celem było ukazanie, jak ważna jest zabawa w rozwoju dziecka.

Praca nosi tytuł „Zabawa jako forma wspierania rozwoju inteligencji emocjonalnej u dzieci w wieku przedszkolnym”. Treść jej skupiona została wokół tematyki zabawy jako aktywności dziecka, która stanowi jednocześnie fundamentalną formę pracy w przedszkolu. W pracy przedstawiono problem rozumienia i wyrażania emocji wśród dzieci z poznanej uprzednio grupy przedszkolnej w ramach realizacji praktyk pedagogicznych. Inteligencja emocjonalna, rozumiana jako zestaw cech ludzkich, jest niezbędnym zasobem do funkcjonowania w społeczeństwie. Odpowiada bowiem za zdolność motywacji, pokonywania trudności i odnoszenia sukcesów a także za świadomość i umiejętność regulacji własnych stanów emocjonalnych. Brak tych cech lub zaburzenia z nimi związane przyczyniają się do zakłócenia prawidłowego rozwoju społecznego i osobowości. Zaobserwowane podczas praktyk problemy, stanowiły przesłanki do poszukiwania form wspomagających poprawę świadomości odnośnie emocji i ich wpływu na ludzkie życie. Stały się również podstawą do tworzenia konspektów zajęć, mających na celu tworzenie warunków do zabawy sprzyjającej poznawaniu swojego ciała, uważności na sygnały z niego płynące i umiejętność autorefleksji oraz samoregulacji. Praca składa się z dwóch głównych części: pierwszej teoretycznej oraz drugiej praktycznej. Część pierwsza odnosi się do literatury przedmiotu i stanowi wprowadzenie do wiedzy o rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. W późniejszych rozdziałach opisany został proces powstawania emocji oraz ich charakterystyka. Został również poddany analizie obszar inteligencji emocjonalnej oraz jej wspierania poprzez zabawę. Zaprezentowano instytucję przedszkola i scharakteryzowano działalność Niepublicznego Przedszkola „Bajka” we Wrocławiu. W ostatnim rozdziale wymieniono i opisano metody zastosowane w projekcie własnym. W części drugiej – praktycznej, przedstawiono 5 scenariuszy zajęć tworzonych w oparciu o zdobytą wiedzę, posiadane umiejętności oraz potrzeby i możliwości docelowej grupy przedszkolnej. Przy konstruowaniu celów oraz ćwiczeń powołano się na poglądy pedagogiczne J.H. Pestalozziego, angażujące w proces nauczania i wychowania ośrodki: intelektualny, emocjonalny oraz fizyczny. Formą zastosowaną we wszystkich konspektach jest zabawa, w której zachowano zasadę dobrowolności. Ostatnią część pracy uzupełnia analiza pedagogiczna przeprowadzonych zajęć składająca się z ewaluacji poszczególnych konspektów. Zawiera ona refleksje oraz wnioski poczynione w ramach realizacji projektu własnego.