W rozdziale pierwszym swojej pracy przybliżyłam przyczyny oraz pojęcie wypalenia zawodowego. W rozdziale drugim scharakteryzowałam osoby niepełnosprawne intelektualnie. Przybliżyłam definicje niepełnosprawności intelektualnej oraz sposób funkcjonowania Domów Pomocy Społecznej dla osób niepełnosprawnych intelektualnie. W rozdziale trzecim przedstawiłam metodologiczne podstawy badań własnych. Rozdział czwarty poświęciłam na analizę i interpretację wyników badań. Opisałam relacje pomiędzy wychowawcami pracującymi w Domach Pomocy Społecznej a ich niepełnosprawnymi podopiecznymi. W opinii większości wychowawców ich relacje z podopiecznymi są zadowalające. Przybliżyłam również zagadnienie dotyczące prestiżu zawodowego wychowawców. Zdaniem opiekunów ich zawód cieszy się coraz większym uznaniem w społeczeństwie, ze względu na to, że wiąże się z dużym poświęceniem i odpowiedzialnością. Przedstawiłam również wysoki poziom obciążenia obowiązkami zawodowymi wychowawców. Zgodnie uważają, że spoczywa na nich zbyt wiele obowiązków, które wiążą się z dużą odpowiedzialnością i stresem. Kolejnym zagadnieniem, które poruszyłam jest wypalenie emocjonalne wychowawców. Ze względu na częste występowanie skrajnych sytuacji, opiekunowie są grupą z dużymi problemami emocjonalnymi. Następnie przybliżyłam czynniki pozaosobowe związane z funkcjonowaniem placówki, które mają związek z poziomem wypalenia zawodowego. Głównymi czynnikiem, na który zwracają uwagę opiekunowie jest brak modernizacji placówki. Następnie przedstawiłam czynniki pozazawodowe, które mają wpływ na wypalenie zawodowe. Z przeprowadzonych przeze mnie wywiadów wynika, że najistotniejszym czynnikiem jest niestabilna sytuacja rodzinna. Koniec mojej pracy poświęciłam na przeanalizowanie związku pomiędzy opiekowaniem się osobami niepełnosprawnymi intelektualnie a wypaleniem zawodowym ich wychowawców. Ze względu na duże obciążenia emocjonalne i fizyczne, jest to zawód wyjątkowo narażony na wypalenie zawodowe.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest wypełnianie funkcji rodziny przez członków wspólnoty katolickiej "Ichtis". Wybór tematu jest uzasadniony moim zainteresowaniem pedagogicznym wątkiem funkcjonowania rodzin we wspólnocie jakim jest wypełnianie funkcji rodziny. Moja praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich to teoretyczne podstawy pracy, wśród których omawiam zagadnienia rodziny i wspólnoty definiując je i analizując. Stanowią one podstawę do późniejszego rozważania nad wychowaniem i funkcjonowaniem w rodzinie katolickiej. Druga część to rozdział o metodologii badań naukowych. Przedstawiam w niej cel i przedmiot badań oraz problemy i podejście badawcze. Wybieram adekwatne do niego metody, techniki i narzędzia badawcze i określam teren badań. Trzecia część to analiza przeprowadzonych wywiadów, gdzie opisuję wypełnianie funkcji rodziny przez członków wspólnoty "Ichtis" w świetle badań własnych.

W pracy został ukazany problem emigracji zarobkowej oraz funkcjonowanie rodziny w sytuacji nieobecności jednego z rodziców. W części teoretycznej pracy, została nakreślona historia migracji, oraz skala tego zjawiska na przestrzeni lat - przed i po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Przedstawiono również skutki migracji na strukturę rodziny i jej funkcjonowanie. Rodzina jest kolejnym aspektem przedstawionym w tej części, bo na niej skupia się cała organizacja życia społecznego. Jednym z problemów życia w rodzinie dotkniętej migracją zarobkową jest eurosieroctwo. Wykorzystując metodę indywidualnego przypadku, oraz technikę wywiadu dokonano próby analizy wywiadów przeprowadzonych z dorosłymi dziećmi emigrantów zarobkowych. Celem tej analizy jest przedstawienie problemu z perspektywy dorosłych dzieci. Opierając się na klasyfikacji funkcji rodziny wg F. Adamskiego poddano analizie 6 przypadków rodzin, w których ojciec lub matka wyjechali za granicę do pracy. Niezależnie od tego, która rodzina była poddawana analizie jasno można stwierdzić, że emigracja rodziców ma wpływ na jakość funkcjonowania rodziny.

Praca magisterska pt. "Wypełnianie funkcji rodziny przez wyznawców islamu" składa się kolejno z części teoretycznej, metodologicznej i empirycznej. Pierwsza część opisuje zagadnienia z zakresu rodziny i pełnionych przez nią funkcji, podstawowych wiadomości o islamie, rodzinie muzułmańskiej oraz międzykulturowości. Kolejna część zawiera pojęcia metodologiczne oraz metody, narzędzia i techniki badawcze wykorzystane w niniejszej pracy. Dział empiryczny przedstawia badanie własne przeprowadzone podczas wywiadu z małżeństwem muzułmańskim, analizę oraz interpretację.

Niniejsza praca ma na celu ukazanie w jaki sposób wypełniane są funkcje rodziny w sytuacji emigracji zarobkowej rodzica. Wyjazdy zarobkowe za granicę są bardzo popularne wśród Polaków, którzy chcą poprawić swoją sytuację materialną. Zmiany ustrojowe po roku 1989 były bodźcem dla obywateli do znalezienia pracy na obczyźnie. Kolejno, przystąpienie Polski do Unii Europejskiej w 2004 roku, pozwoliło na swobodną zmianę miejsca zamieszkania i podjęcia pracy na terenie strefy Schengen. Niestety, konsekwencją zatrudnienia w innym kraju, są rodziny czasowo niepełne. Niniejsza praca magisterska składa się z trzech części. Rozdziału teoretycznego, metodologiczne oraz prezentacji wyników badań.

Projekt jest skierowany do wychowanków placówki opiekuńczo- wychowawczej wsparcia dziennego w wieku 9- 12 lat (czyli IV- VI klasy szkoły podstawowej). Jego głównym celem jest wyposażenie dzieci w taką wiedzę i umiejętności z zakresu neurodydaktyki, które pomogą im dopasować proces uczenia się do własnych potrzeb i warunków. W projekcie przede wszystkim duży nacisk został położony na zapoznawanie wychowanków z nowymi sposobami uczenia się, które sprzyjają uczeniu się przez mózg. Bardzo ważne jest zagadnienie poznawania i odkrywania własnych preferencji sensorycznych, które pomogą w odkryciu indywidualnego dla każdego dziecka modelu uczenia się. Kolejną ważną częścią projektu jest stworzenie takich sytuacji i doświadczeń, w których wychowankowie odczują, że mają talenty i predyspozycje do tego, żeby samodzielnie (a także w grupie) osiągnąć sukces. Jednym z zadań projektu było także uzmysłowienie uczniom, że szkoła nie jest jedynym miejscem, w którym zachodzi proces uczenia się. Ewentualnie niepowodzenia nie są wyznacznikiem ich życiowej porażki, ponieważ ważniejsze od ocen jest uczenie się dla siebie, rozwijanie swoich zainteresowań i talentów. Nie każdy musi być dobry w matematyce, ale każdy powinien rozwijać to, co ma w sobie. Odkrywanie nowych, ciekawych sposobów uczenia się może pomóc, często zniechęconym i zestresowanym dzieciom, na nowo zmobilizować się do nauki i znaleźć w niej radość, która towarzyszy wszystkim odkrywcom. Zmiana nastawienia i sposobu uczenia się może być znaczącym zasobem w walce z niepowodzeniami szkolnymi, a także czynnikiem wspierającym rozwój i osiąganie sukcesów przez wychowanków.

Temat mojej pracy brzmi: „Wyuczona bezradność, jako konsekwencja doświadczania w dzieciństwie przemocy fizycznej ze strony rodziców”. Na początku swojej pracy piszę o tym, czym jest dzieciństwo oraz przemoc. Wyjaśniam więc pojęcie dzieciństwa, wymieniając przy tym wszystkie jego okresy. Następnie opisuję zjawisko przemocy a więc jej fazy i formy. Przedstawiam także po krótce różnice pomiędzy przemocą a agresją. W drugiej części swojej pracy skupiam się na przemocy fizycznej. Opisuje więc, czym jest przemoc fizyczna czynna i bierna oraz jakie są jej konsekwencje, skupiając się przy tym przede wszystkim na bezsenności i zespole stresu pourazowego. Trzecia część mojej pracy mówi o wyuczonej bezradności. Podaję w niej definicje wyuczonej bezradności oraz opisuję badania nad wyuczoną bezradnością, różnice pomiędzy wyuczoną bezradnością a depresją a także etapy jej terapii. Następnie w czwartej części swojej pracy opisuje swoje badania. Przedstawiam, więc sposób prowadzenia swoich badań, a także historie osób badanych. Na koniec przeprowadzam analizę przytoczonych historii i przedstawiam wnioski ze swoich badań.

Epoka ponowoczesności wniosła swoje reguły w rzeczywistość społeczną, zmieniło się postrzeganie społeczeństwa oraz jednostki, która jest jego nieodłącznym elementem. Głównym bodźcem człowieka do podejmowania decyzji, wyznaczania celów i aspiracji jest zmiana. Jest ona warunkiem koniecznym dla rozwoju człowieka i całego społeczeństwa. To właśnie zmienność definiuje w największym stopniu epokę ponowoczesności. Człowiek, społeczeństwo i edukacja pozostają w ciągłej relacji między sobą. Przemiany, które towarzyszą jednostce w ciągu całego jej życia definiują czasy współczesne. W związku z tym, edukacja staje się jednym z najbardziej pożądanych przez ludzi dóbr, a wiedza – szczególnie cenną wartością. W poniższej pracy licencjackiej o charakterze rozprawy teoretycznej zostaną wzięte pod uwagę różne kategorie zmiany współczesnego świata, które wywierają wpływ na wymienione wyżej zagadnienia: człowieka, społeczeństwo i edukację. Celem pracy będzie analiza zachodzących w ponowoczesności zmian. Pomoże to określić wyzwania i problemy edukacji dorosłych zachodzące w tej epoce. Przedmiotem prowadzonej analizy będzie także edukacja dorosłych w warunkach zmieniającego się społeczeństwa i tożsamość jednostki. Zakres pracy zostanie poszerzony przez odpowiedź na pytanie, dlaczego edukacja dorosłych w ponowoczesności staje się coraz bardziej pożądana, jakie są tego przyczyny i skutki. Przytoczona terminologia będzie oparta na fundamentach andragogiki, która czerpie wiedzę z innych nauk, jak psychologia i socjologia oraz pedagogika dorosłych. Rozdział pierwszy i drugi będzie miał za zadanie stworzyć spójną całość, na temat człowieka, który jest źródłem różnego rodzaju przemian, tak samo jak społeczeństwo, w którym żyje i, które w identyczny sposób oddziałuje na niego, popychając go do rozwoju i podejmowania związanych z nim decyzji. Andragogika jest nauką spajająca teorię i praktykę z zakresu edukacji osób dorosłych. Wątek dorosłości jest podstawową kategorią andragogiki. Jest ona najdłuższym, ale także najbardziej dynamicznym okresem życia pod względem zadań rozwojowych. W kolejnym rozdziale zostaną przedstawione podstawowe przekształcenia w teorii i praktyce edukacyjnej pracy z ludźmi dorosłymi. Ponowoczesność zmieniła wygląd kategorii dorosłości: od obiektywnej do subiektywnej oraz wygląd edukacji: od formalnej do nieformalnej. Te zagadnienia zostaną również rozwinięte w danym rozdziale. Głównym tematem ostatniego rozdziału będzie próba konfrontacji ofert rynku edukacyjnego z edukacją w życiu codziennym. Postawione zostanie pytanie, czy edukacja dorosłych jest trendem panującym w społeczeństwie ponowoczesnym, czy realną potrzebą ludzi dorosłych, którzy mają naturalną zdolność do uczenia się poprzez doświadczenia z codzienności. Poniższa praca licencjacka będzie bazowała na pracach takich autorów, jak Mieczysław Malewski, Mieczysław Marczuk, Anna Brzezińska i Józef Kargul. Pisząc o społeczeństwie ponowoczesnym oraz jego tendencjach poruszone będą publika

Tematem mojej pracy magisterskiej są wyzwania współczesnej edukacji kulturalnej w świetle wypowiedzi uczniów Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia im. Ryszarda Bukowskiego we Wrocławiu. Zainteresowałam się tematyką szeroko pojętej edukacji kulturalnej, w tym edukacją muzyczną, ponieważ jest mi ona bardzo bliska ze względu na to, iż uczęszczam do szkoły muzycznej. Muzyka jest moją największą pasją, uczę się profesjonalnego praktykowania muzyki od późnych lat dzieciństwa. Moja historia z muzyką zaczęła się w młodzieżowym domu kultury, tam rozpoczęłam swoją przygodę z keyboardem, poznawaniem nut, akordów i gam. Później postanowiłam kształcić się w szkole muzycznej, w której to gram na akordeonie od 15 roku życia. Aktualnie uczęszczam do Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia im. Ryszarda Bukowskiego we Wrocławiu. Praktykowanie muzyki przez 8 lat, różnorodne doświadczenia pozwoliły mi na wiele przemyśleń w temacie edukacji muzycznej i kulturalnej. Poznanie specyficznego środowiska jakim jest artystyczna placówka otwiera nowe horyzonty, pozwala zauważyć odmienną specyfikę nauczania. Dzięki temu również mogę pozwolić sobie na porównanie podejścia do edukacji muzycznej w szkołach muzycznych i w szkołach ogólnokształcących, do których uczęszczałam równolegle. W rozdziale pierwszym zatem chciałabym przedstawić fundamentalne, niezbędne wyjaśnienie teoretyczne i aspekty mojej pracy, opierając się o wybraną literaturę. Podejmując zadanie opisania problematyki współczesnej edukacji kulturalnej, postanowiłam rozpocząć od definicji edukacji i kultury, następnie na ich podstawie dokonać próby definicji edukacji kulturalnej. W pierwszym podrozdziale pracy zawarłam więc wyjaśnienie i aspekty edukacji kulturalnej, jak i koncepcje edukacji kulturalnej, biorąc pod uwagę ich chronologiczną klasyfikację - zaczynając od koncepcji Stefana Szumana, poprzez nowoczesne koncepcje edukacji kulturalnej, kończąc na ponowoczesnych koncepcjach edukacji kulturalnej. W drugim podrozdziale natomiast przedstawiłam edukację muzyczną jako ważny element edukacji kulturalnej. Jest to kluczowe, bardzo istotne zagadnienie, na którym będę się opierać w kolejnych rozdziałach mojej pracy magisterskiej. Opisane zostały definicje edukacji muzycznej, zadania i funkcje oraz jej współczesne wyzwania i trudności. W trzecim podrozdziale skupiłam się na podmiocie oddziaływań edukacyjnych oraz uczestniku i twórcy kultury, jakim jest uczeń szkoły muzycznej. Niezbędne do rozumienia sytuacji edukacyjnej ucznia szkoły muzycznej jest zapoznanie się z funkcjonowaniem i specyfiką szkoły muzycznej jako instytucji formalnej oraz charakterystyką etapów edukacji muzycznej w Polsce. W podrozdziale zawarłam również teorie młodzieży oraz opisałam sytuację, w której młodzież postawiona jest we współczesnym świecie. Istotne jest to, jakie stawia się jej oczekiwania, warunki oraz jakie zagrożenia towarzyszą młodzieży w codziennym życiu. Pochyliłam się nad kulturą muzyczną współczesnej młodzieży, jej preferencj

Tematem mojej pracy jest "Wzmacnianie rozwoju społecznego wychowanków polkowickiego domu dziecka za pomocą metod grupowych". Pierwszy rozdział dotyczy rozwoju dziecka. Przedstawiłam w nim sfery rozwoju dziecka i szczegółowo przybliżyłam rozwój społeczny. Następnie w drugim rozdziale opisałam jak przebiega socjalizacja w placówce jaką jest dom dziecka. Kolejny rozdział przedstawia charakterystykę Placówki Socjalizacyjnej Skarbek Polkowicach. W czwartym rozdziale skupiłam się na wychowankach opisanej już przeze mnie placówki. Ostatni rozdział to podstawa metodologiczna projektu. Scharakteryzowałam w nim metody wychowawcze i wymieniłam konkretne działania, które przeprowadzę w ramach części praktycznej. Część teoretyczną zakończyłam podsumowaniem. Część praktyczna zawiera wprowadzenie i założenia mojego projektu oraz pięć scenariuszy, które pokazują w jaki sposób przeprowadziłam zajęcia w Placówce Socjalizacyjnej Skarbek. Na końcu pracy znajduje sie krótkie podsumowanie moich działań.

Celem mojej pracy uczyniłam wsparcie młodzieży przebywającej w placówkach socjalizacyjnych we wzmacnianiu jej aspiracji życiowych. Zainteresowałam się tym problemem, gdyż wychowankowie przebywający w placówkach całodobowych mogą mieć zaburzony obraz swojej przyszłości, wartości, dążeń i należy ich wspierać w ich działaniach, gdyż po opuszczeniu placówki będą musieli potrafić samodzielnie pokierować swoim życiem, odnaleźć się w nowej dla nich rzeczywistości, w której to wychowawcy już nie będą sprawowali nad nimi opieki. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dzieci w okresie adolescencji, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu wzmacniania aspiracji, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem placówki socjalizacyjnej, czyli dawnego Domu Dziecka. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność mieszkania socjalizacyjnego, znajdującego się przy Podwalu 67/8, przynależącego do Wrocławskiego Centrum Opieki i Wychowania, od 01 kwietnia 2015 roku, ponieważ wychowankowie wykazywali zaburzenia w zakresie samooceny, integracji i osiągnięć edukacyjnych. Zaplanowałam więc projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Oparłam się głównie na metodach wzmacniania. Zajęcia zrealizowałam w maju 2015 roku, na zajęciach dodatkowych, dwa razy w tygodniu. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrósł ich poziom aspiracji, szczególnie aspiracji zawodowych, gdyż podopieczni potrafili podjąć próbę określenia tego, czym chcieliby zająć się po wyjściu z placówki. Problemy sprawiły zajęcia dotyczące wzmacniania aspiracji edukacyjnych młodzieży, gdyż wychowankowie jawnie okazywali, że zajęcia te ich nie ciekawią. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w placówkach socjalizacyjnych oraz w świetlicach środowiskowych.

Tematem pracy jest: wzmacnianie dojrzałości emocjonalnej dzieci 6 – letnich poprzez zabawy kreatywne. W pracy przedstawiono problem, który jest związany z nazywaniem i rozpoznawaniem wszelakich emocji, szczególnie tych negatywnych, przez dzieci w wieku przedszkolnym. Emocje towarzyszą każdemu od urodzenia, dlatego prawidłowy przebieg rozwoju emocjonalnego jest bardzo ważny, ponieważ wpływa on na późniejsze okresy życia. Praca ta składa się z czterech głównych rozdziałów. W pierwszym z nich została zawarta problematyka dojrzałości emocjonalnej dziecka na podstawie literatury. Opisano w niej jakie działania rodziców i nauczyli, a także jakie zabawy przyczynią się do wzmocnienia rozwoju emocjonalnego, jak samoświadomość i asertywność wpływa na człowieka oraz jak ważne jest kształtowanie samooceny dziecka w rodzinie. W drugim rozdziale został scharakteryzowany rozwój dzieci w wieku 6 lat pod względem fizycznym, motorycznym, emocjonalnym, poznawczym, społeczno – moralnym oraz sprawności językowych i komunikacyjnych. W trzecim rozdziale znajdują się cztery konspekty, które zostały przeprowadzone w celu wzmocnienia u dzieci umiejętności nazywania i rozpoznawania emocji. W rozdziale tym opisane są również metody i techniki zastosowane podczas realizacji tych konspektów. W ostatnim rozdziale, czyli czwartym została scharakteryzowana placówka – Publiczne Przedszkole nr 2 im. Kubusia Puchatka w Zdzieszowicach, w której zostały przeprowadzone powyższe konspekty. Znajduje się tutaj także dokładna analiza po zakończonych zajęciach, która uwzględnia jakie cele zostały osiągnięte oraz czego nie udało się zrealizować.

Udzielanie pomocy dzieciom i młodzieży z zaburzeniami mowy, których największym utrapieniem jest ograniczona sprawność w posługiwaniu się mową, jest zadaniem specjalistów zajmujących się terapią mowy, którzy winni być przekonani, co do stosowanych metod i środków działań. Specjalistyczne wsparcie winno umożliwić dzieciom i młodzieży uczestnictwo w satysfakcjonującym porozumiewaniu się ze światem społecznym. Poprzez badania własne próbowano rozpoznać metody i formy działań logopedów ukierunkowanych na poprawę komunikacji dzieci i młodzieży z problemami logopedycznymi. Badania sondażowe przeprowadzono wśród 20 logopedów. Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym omówiono jak wygląda rozwój komunikacji u dziecka od wczesnego dzieciństwa, czym jest on uwarunkowany. Opisano także wpływ środowiska rodzinnego i instytucji edukacyjnych. W dalszej części rozdziału przedstawiono zasadnicze części badania logopedycznego oraz omówiono stosowane ćwiczenia i wykorzystywane pomoce w terapii. Prezentacja problematyki logopedycznej, wymagała wyjaśnienia niektórych pojęć. Rozdział drugi, przedstawia założenia metodologiczne. Ukazano przedmiot badań, obrane cele i postawione pytania badawcze. Wymieniono zmienne i ich wskaźniki. Rozdział uzasadnia również wybraną metodę, technikę i narzędzie badawcze. Określono teren prowadzonych badań, jego organizację oraz próbę badawczą. Rozdział, trzeci, prezentuje wyniki przeprowadzonych badań, które obrazują sporządzone wykresy i tabele. W oparciu o nie scharakteryzowano badaną grupę logopedów, ich pacjentów – dzieci i młodzież z zaburzeniami mowy, omówiono metody pracy logopedów, także włączanie się rodziców i nauczycieli. We wnioskach z niniejszych badań próbowano dokonać oceny pracy badanych logopedów. Na końcu zamieszczono bibliografię z wykorzystaną literaturą, związaną z prezentowanym tematem oraz aneks ze spisem tabel zbiorczych.

Matematyka towarzyszy nam w życiu nieustannie, nawet nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę. Codziennie możemy zaobserwować czynności związane z liczeniem, na przykład w sklepie, gdy musimy zapłacić za zakupy, czy odmierzamy wagę produktów na ciasto. Jest to ważna dziedzina nauki, a w szkole towarzyszy już od początkowego szczebla edukacji. Jednak uczniowie mają duże problemy z rachunkami, nawet w klasach elementarnych szkoły podstawowej. Ponieważ wiem, że matematyka sprawia duże problemy edukacyjne, a ja od dziecka bardzo ją lubiłam i nie stanowiła dla mnie problemu postanowiłam wgłębić się w badania dotyczące kompetencji matematycznych dzieci i na ich podstawie stworzyć cykl pięciu zajęć związanych z matematyką. Celem moich zajęć było wzmocnienie umiejętności matematycznych dzieci z klas elementarnych szkoły podstawowej. A także pokazanie dzieciom, że matematyka nie jest taka straszna jak im się wydaje oraz, że można się dobrze bawić i jednocześnie uczyć. Uważam, że cele, które założyłam podczas układania scenariuszy zostały spełnione, ponieważ udało mi się przeprowadzić wszystkie ćwiczenia z konspektów od początku do końca. Dzięki zajęciom wychowankowie nauczyli się lepiej orientować w przestrzeni, poćwiczyli pracę obiema rękami, a także poszerzyli wiedzę z geometrii. Ponadto poznali czym jest tangram i układali z niego przeróżne obrazki. Pobawiliśmy się rytmem i rymem, poznając przy tym dwa nowe wierszyki. Dzieci poćwiczyły również dodawanie i odejmowanie oraz przekonały się, że zadania tekstowe nie są takie trudne, jak mogłoby się wydawać. Zajęcia były w większości odpowiednio dobrane do poziomu umiejętności i zdolności dzieci. Były również na tyle ciekawe i inne od zajęć przeprowadzanych na zajęciach, że zyskałam duże skupienie i zaangażowanie dzieci. Trafiłam również na grupę bardzo grzecznych dzieci, ponieważ nie przeszkadzali mi i uważnie słuchali, co do nich mówię. Na przyszłość dopracowałabym nieliczne z zadań i wydłużyła czas na realizację niektórych ćwiczeń.

Tematem wiodącym pracy jest wzmacnianie kompetencji w zakresie zdrowego odżywiania u wychowanków w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy środowiskowej. Wybór tematu był dyktowany występującymi problemami na tej płaszczyźnie. W czasach, gdy popularnymi daniami są te z kategorii Fast Food, należy dużo mówić o zdrowym żywieniu i skutkach, jakie niesie za sobą jego brak. Zacząć trzeba od najmłodszych, bo to oni są najmniej świadomi tego, co spożywają oraz przepadają za tym, co słodkie i niezdrowe. Praca została podzielona na sześć rozdziałów. Przy czym pierwszy składa się opisu rozwoju grupy, której dotyczy praca. Tą grupą są dzieci, będące w wieku wczesnoszkolnym, czyli mające od 6 do 10 lat. Rozdział pierwszy charakteryzuje zmiany jakie zachodzą na tym etapie rozwoju, a przy tym brany jest pod uwagę rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny, osobowości i moralny. Następny rozdział przybliża definicje zdrowego odżywiania, rolę w życiu ludzi, zalety jakie z niego wynikają oraz konsekwencje wynikające z braku przestrzegania. Dodatkowo są tam propozycje, które odnoszą się do kształtowania u dzieci zdrowych zachowań żywieniowych. Rozdział trzeci opisuje rodzaj placówki, do której kierowany jest projekt. Zawiera ogólną genezę świetlic środowiskowych, uwarunkowania prawne, cele, zadania i funkcje realizowane w placówce, a także określa specyfikę wychowanków i profil osób zatrudnionych na stanowisku kierownika i wychowawców placówki. Kolejny rozdział jest o świetlicy Św. Teresy z Kalkuty we Wrocławiu, a w nim szczegółowe informacje o tej placówce. Rozdział piąty opisuje problemy żywieniowe, z jakimi można się spotkać u dzieci oraz pięć konspektów. Zajęcia mają na celu dostarczenie wiedzy teoretycznej, praktycznej oraz zachęcenia podopiecznych do wzmożenia aktywności fizycznej. Całość została podsumowana w szóstym rozdziale, który charakteryzuje poszczególne zajęcia oraz zawiera refleksję na temat skuteczności przedsięwzięcia.

Celem mojej pracy jest wzmacnianie motoryki małej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej znajdującej się w Szkole Podstawowej nr 22 we Wrocławiu. Zainteresowanie tym tematem wynika z obserwacji rozwoju dzieci w mojej rodzinie oraz wiedzy zdobytej podczas zajęć (tu wpisz np. wspomaganie rozwoju małego dziecka, itp.). Praca składa się z dwóch części: teoretycznej i praktycznej. rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym w poszczególnych aspektach – fizycznym, poznawczym, emocjonalnym, społecznym, osobowości oraz moralnym ze szczególnym naciskiem, na pierwszy z nich. Następnie skupiłam się na wyjaśnieniu czym jest motoryczność, jak prawidłowo przebiega rozwój motoryki małej, a także jakie zaburzenia mogą występować w tym zakresie. W rozdziałach trzecim i czwartym pochylam się nad zagadnieniem świetlicy szkolnej, zarówno w ujęciu teoretycznym (na podstawie literatury oraz aktów prawnych), ale również praktycznym, na podstawie dostępnych informacji i materiałów zebranych w Szkole Podstawowej nr 22 we Wrocławiu. Ostatnią część pracy stanowi projekt, składający się z pięciu konspektów zajęć. Zawiera on propozycje zabaw oraz prac do wykonania z dziećmi, których celem jest doskonalenie precyzji w zakresie funkcjonowania dłoni i palców, a tym samym wzmocnienie motoryki małej.

Celem mojej pracy jest pokazanie, jak wzmacniać motorykę małą w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Wybrałam ten temat, bo jest bardzo aktualny i rzadko poruszany. Głównymi formami wspierania i rozwijania motoryki małej w szkole, są zajęcia plastyczne i ćwiczenie pisania. Bardzo mało jest innych form, zabaw i ćwiczeń stosowanych w pierwszych latach edukacji szkolnej. Projekt realizowałam w świetlicy szkolnej „Promyczek” w Szkole Podstawowej nr 12 im. M. Skłodowskiej Curie. Wybrałam ją, gdyż oferuje ona różnorodność prowadzenia zajęć i większą swobodę w ich dobieraniu. Można też nabrać wprawy w prowadzeniu zajęć, w zmiennych warunkach. W mojej pracy opisałam sfery rozwojowe dzieci w młodszym wieku szkolnym, opisałam problematykę motoryki małej w ujęciu wieloaspektowym, możliwe jej zaburzenia oraz sposoby rozwijania tej aktywności. Opisałam świetlice, ich uwarunkowania prawne, cele zadania i funkcje, metody i formy, organizacje pracy świetlic, wychowawców oraz wychowanków. Następnie odniosłam się do konkretnej świetlicy we Wrocławiu. Efektem końcowym mojej pracy jest projekt, który zakładał cykl zajęć, mających wspierać rozwój motoryki małej u wychowanków świetlicy szkolnej. Zachęcam nie tylko dzieci, ale i dorosłych do wzięcia udziału w podobnych zajęciach, ponieważ wspiera się w ten sposób aktywność ręki oraz palców, a taki trening przydać się może dosłownie każdemu, bez względu na wiek.

Swoją pracę seminaryjną poświęciłam zagadnieniu dotyczącemu motywacji uczniów do nauki. Do zainteresowania tym tematem skłoniły mnie praktyki w szkole podstawowej. Podczas pracy zauważyłam, że stopień skupienia u dzieci jest bardzo zróżnicowany, a motywacja często zanika. Celem mojego projektu było przedstawienie sposobów, które przyczyniają się do wzmocnienia motywacji do nauki. Przede wszystkim zależało mi na tym, aby poprzez dobór nieszablonowych zadań wpłynąć na aktywność uczniów. Jestem przekonana bowiem, że kluczowe jest, by zdobywanie i pogłębianie wiedzy odbywało się w sposób ciekawy dla dzieci. Przedstawienie wiedzy podręcznikowej w sposób kreatywny i przestępny działa pozytywnie na podtrzymywanie motywacji u dzieci. W pierwszym rozdziale przedstawiam problem korzystając ze źródeł literatury. Opisuję teorię poznawczą, teorię społecznego uczenia się oraz teorię wzmocnień, których celem jest wpływanie na motywację człowieka. Ponadto zwracam uwagę na osobę pedagoga, jego pracę, techniki i metody, którymi się posługuje aby pozytywnie wpłynąć na chęci uczniów. Aby nawiązać do rzeczywistości szkolnej przytoczyłam badania obrazujące działania, które podejmują nauczyciele. Dodatkowo dużo uwagi poświęciłam metodzie projektów oraz temu w jaki sposób, jej zastosowanie pozwala na osiąganie zadań edukacyjnych. W pierwszym rozdziale umieściłam również podrozdział dotyczący zadań kompensacyjnych szkoły oraz terapii pedagogicznej. Zwróciłam uwagę na zadania kompensacyjne zawarte w obowiązującej ustawie. W tym rozdziale poruszyłam również problem oceniania, który jest powszechnie stosowany jako motywator do działania. W swojej pracy ujęłam refleksję nad tym co i kiedy powinno być ocenione przez nauczyciela. W tym przypadku również dotarłam do badań obrazujących czynniki, które mają wpływ na ocenę. W kolejnym rozdziale opisuję rozwój dzieci będących w okresie edukacji wczesnoszkolnej. Znajdują się tam opisy rozwoju fizycznego, społecznego, osobowościowego oraz poznawczego. Do ich przedstawienia czerpałam wiedzę przede wszystkim z książek z dziedziny psychologii. Trzeci rozdział poświęciłam metodom i technikom, którymi posługiwałam się realizując projekt. Opisałam metody takie jak: zadaniowa, perswazji, nagradzania, organizowanie działalności zespołowej oraz współudział uczniów w organizowaniu lekcji. Z kolei technikami, które wykorzystałam w pracy z dziećmi były: burza mózgów, rekreacji twórczej, zabawowa oraz „płaszcz eksperta”. Ponadto w rozdziale umieściłam również konspekty przeprowadzonych zajęć. W czwartym rozdziale przedstawiłam placówkę, w której realizowałam projekt. Jej specyfikę oraz cechy grupy, z którą miałam okazję pracować. Opisałam również swoje refleksje dotyczące realizacji projektu, które elementy się udały, a które wymagały modyfikacji. Na końcu pracy znajduję się zakończenie, które jest podsumowaniem mającym na celu analizę czy założenia, które postawiłam na początku projektu, zostały zrealizowane.