Praca licencjacka miała za zadanie wyjaśnić i przybliżyć terminologię związaną z dorosłością – podstawową kategorią andragogiki, a ponadto ukazać praktyczne odbicie obserwowanego ponowoczesnego społeczeństwa, a w nim młodych dorosłych. W wyniku przeprowadzonych obserwacji, można stwierdzić, że próby budowania tożsamości i jej krystalizacja są bardzo trudne w tak długim okresie rozwojowym, jakim jest dorosłość. W pierwszym rozdziale zostały ukazane takie jej aspekty jak: dorosłość jako cecha i proces, fazy rozwojowe człowieka, okres wczesnej dorosłości wraz z zadaniami, koncepcja wyłaniającej się dorosłości i odraczanie zadań społecznych, a także konteksty wchodzenia w dorosłość i perspektywy życiowe ludzi dorosłych. Drugi rozdział pracy był skupiony na opisie relacji młodego pokolenia ze społeczeństwem ponowoczesnym. Proces dorastania oraz dochodzenia do dorosłości uwypukla w ludziach chęć bycia odpowiedzialnym za samego siebie i życie w ukryciu i spokoju. Mimo takich pragnień, młodzi wystawiają się „na widok” poprzez media społecznościowe i modny sposób uczestnictwa w kulturze i edukacji. Trzeci rozdział pracy ukazał sposoby działań i aktywizacji społeczeństwa (w tym jednostek indywidualnie oraz grup) popularne i atrakcyjne w obecnych czasach. Nie są one jednak płytkie i trywialne, jak mogłoby się wydawać w potocznym rozumieniu takich praktyk edukacyjnych jak nauka przez kulturę popularną. Obszary o dużych możliwościach pracy z ludźmi dorosłymi to wymienione w pracy m.in. kultura, film, fotografia i blogowanie. Ich potencjał edukacyjny doskonale wpasowuje się w potrzeby, które wyrażają (młodzi) dorośli. Taka edukacja to w większości praktyka odbierana jako możliwość realizacji pasji lub wcześniej niespełnionych celów, a nie obowiązek i kara. Wydaje się być oczywistym, że edukacja dorosłych powinna być dostosowana do ich poszczególnego etapu rozwojowego, jednak zagadnieniem do namysłu i dalszych poszukiwań może być wykorzystanie nowych technologii i odkryć ponowoczesności do pracy międzypokoleniowej. Ponadto czerpanie z doświadczeń biograficznych innych pokoleń w połączeniu ze wspólną edukacją w cieszących się popularnością obszarach mogłoby stanowić podłoże do ujednolicenia wchodzenia w dorosłość i wskazaniem konieczności świadomości o swojej tożsamości i potrzebach. Ten rodzaj nauki można nazwać edukacją o dorosłości, która wyjaśniłaby często potoczne interpretacje tego bardzo ciekawego życiowo i badawczo okresu rozwoju człowieka.

Zagadnienie macierzyństwa można rozpatrywać na wielu płaszczyznach: kulturowej, psychologicznej, ideologicznej, biologicznej oraz indywidualnej. Macierzyństwo to wszelkie doświadczenia, doznania, przeżycia i sytuacje związane z urodzeniem dziecka oraz opieką nad nim. Bycie matką obejmuje nie tylko sam faktu rodzenia dziecka i opiekę nad nim, ale poprzedzający ten fakt okres ciąży oraz czas przed zajściem w ciążę, który stanowi pewne przygotowanie kobiety do jej właściwego macierzyństwa, czyli do ciąży, urodzenia dziecka i opieki nad nim. Kolejnym zagadnieniem, które zostało zawarte w pracy w związku z wybranym przeze mnie tematem były media społecznościowe. W dzisiejszych czasach wielu ludzi korzysta z możliwości, jakie daje im Internet. Wykorzystuje się go do różnych sposobów aktywności: zabawy, komunikacji, pracy, jest również źródłem wiedzy i informacji. mediach społecznościowych potrzebne informacje, poszukując rozwiązania trudnych sytuacji i konfliktów związanych z rolami jakie pełnią w rodzinie. Media społecznościowe, które w definicji Anreasa Marcusa Kaplana umożliwiają tworzenie oraz wymianę treści pomiędzy użytkownikami. Do cech, które charakteryzują media społecznościowe należą: duży zasięg, dostępność, brak opłat, szybka publikacja informacji, szybkość relacji, możliwość budowania dialogu, za ich pośrednictwem można nawiązać współpracę biznesową, dają możliwość wypowiedzenia się na określony temat w postaci słowa pisanego, zdjęć, wideo. Poruszając zagadnienie mediów społecznościowych, skupiłam się głównie na ich użytkownikach, którymi są mamy, stąd temat macierzyństwa, który dla mnie osobiście stał się bardzo ciekawy i bliski, ponieważ rok temu sama zostałam mamą. Ważne jest również to, że mimo tego, że istnieje wiele publikacji na temat macierzyństwa, to nie ma wielu, które próbowałyby analizować wizerunki macierzyństwa w Internecie. W swojej pracy chciałabym również postarać się rozróżnić to, co rzeczywiste od tego, co wyimaginowane i stworzone jedynie na potrzeby świata medialnego, gdyż wiele matek porównuje inne matki do siebie. W takiej sytuacji istnieje duże prawdopodobieństwo krytyki własnego macierzyństwa, ponieważ może odbiegać od wyidealizowanego świata matek w mediach społecznościowych i stereotypowego obrazu matki. Temat macierzyństwa w dzisiejszym świecie mediów społecznościowych traktowany jest jako pretekst do nawiązania kontaktów, a czasem nawet zdobywania popularności. Staje się również bardzo rozległym punktem wyjścia do wirtualnego spotkania, doradzenia, przedyskutowania., wymienienia się radami, pomysłami. Biorąc pod uwagę powyższe celem moich badań jest więc opisanie zjawiska macierzyństwa występującego na portalu Instagram. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy pt. „Macierzyństwo jako najważniejsza rola w życiu kobiety” to próba usystematyzowania wiedzy o macierzyństwie. Zwracam więc uwagę na samo pojęcie macierzyństwa. Opisuję również różne modele macierzyństwa, co zmienia ciąża i macier

Tematem mojej pracy są współczesne poglądy rodziców na style wychowania dzieci. Charakter pracy jest teoretyczno-badawczy. Składa się ona z sześciu części. Pierwsza, druga i trzecia część, zawiera teoretyczne rozważania związane z rodziną. Zamieściłam w niej definicję rodziny, jej funkcje, oraz kierunki jej przemian. Swoją uwagę zwróciłam również na postawy rodzicielskie i typy postaw, a także style wychowania. Za ważny uznałam również opis środowiska badań, jako że wpływy otoczenia w tej sferze działalności bywają znaczące. W części czwartej metodologicznej – zawarłam opis procedur badawczych, metody, techniki i narzędzia badawcze. Piąta część przedstawia wyniki i interpretację badań. Ukazałam je poprzez prezentację poszczególnych przypadków. Natomiast moje refleksje na temat pracy umieściłam w ostatniej szóstej części. Chcąc określić współczesne poglądy na style wychowania dzieci, przeprowadziłam wywiad z losowo wybranymi małżeństwami. Rozmowę prowadziłam, osobno z mężem i osobno z żoną. Dało mi to możliwość nie tylko wiedzy na temat poglądów na wychowanie w danej rodzinie, ale również obserwacji wzajemnych relacji, a także tego, czy odpowiedzi na zadane przeze mnie pytania, są adekwatne do zaobserwowanych zachowań. Uzyskałam równocześnie odpowiedzi, na pytania: 1. Jaki styl wychowania dominował w domu rodzinnym badanych rodziców? 2. Jaki styl wychowania preferują badani rodzice? 3. Czy preferowany styl wychowania jest tożsamy z ich doświadczeniami wyniesionymi z domu rodzinnego? 4. Jaki styl wychowania preferuje mąż a jaki żona w badanej rodzinie? 5. Jaki styl wychowania rodzice wspólnie wypracowali?

Tematem mojej pracy licencjackiej jest współczesne poradnictwo jako pomoc w projektowaniu kariery i życia. W niniejszej pracy poruszam problematykę nowych koncepcji stosowanych w poradnictwie oraz porównuję je z praktyką działań doradczych, realizowanych w polskim systemie kształcenia. Pomimo istnienia wielu publikacji dotyczących kwestii poradniczych, wydaje się, że podejmowane przeze mnie zagadnienia nie są wystarczająco pogłębione. Decyzje edukacyjno-zawodowe są zaś istotnym elementem kształtowania siebie i swojego przyszłego życia, co powoduje, że tematyka kariery jest wciąż aktualna. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. „Teoretyczne ujęcie poradnictwa kariery” przedstawiam różne sposoby definiowania terminu poradnictwo oraz pomocy w zakresie wyboru aktywności zawodowej takich jak: poradnictwo zawodowe, doradztwo zawodowe, doradztwo karier, poradnictwo kariery oraz Life Design. Następnie omawiam koncepcje wyboru zawodu i rozwoju kariery, a także przedstawiam metody stosowane w poradnictwie kariery. W drugim rozdziale pt. „Poradnictwo w systemie kształcenia” omawiam sytuację i problemy młodzieży podejmującej decyzje dotyczące wyboru drogi zawodowej i życiowej. Następnie prezentuję rys historyczny poradnictwa zawodowego w Polsce oraz dokumenty regulujące działalność poradniczą. Przedstawiam również zadania szkolnego doradcy zawodowego oraz dokonuję analizy przykładowych programów kształcenia dotyczących poradnictwa zawodowego. W trzecim rozdziale pt. „Wspieranie uczniów w planowaniu przyszłości na przykładzie autorskiego projekt warsztatu konstruowania kariery dla licealistów” prezentuję metodykę projektowania działań warsztatowych. Definiuję pojęcia takie jak: szkolenie, warsztat i trening, a następnie omawiam rodzaje szkoleń. Przedstawiam również możliwości wykorzystania cyklu Davida Kolba w projektowaniu warsztatów oraz metody dydaktyczne, które wykorzystałam podczas projektowania autorskiego warsztatu. Ostatnim punktem trzeciego rozdziału jest prezentacja autorskiego warsztatu „Co dalej po szkole?", który przygotowałam z myślą o licealistach. Pracę zamyka Aneks, w którym zamieszam szczegółowy scenariusz działań warsztatowych wraz z gotowymi materiałami szkoleniowymi.

W dzisiejszych czasach nie istnieje uniwersalny wzorzec wchodzenia w okres dorosłości. Skutkiem takiej sytuacji jest to, iż nie ma kryteriów wyznaczających przynależność jednostki do świata dorosłych. Wobec tego dorosłość jest dziś pojmowana subiektywnie, jednostka sama decyduje o kolejności wypełniania ról rozwojowych tego etapu. W autonomiczny sposób określa moment wkroczenia w dorosłość. Wskaźniki obiektywne tracą więc na znaczeniu. Wydłużanie czasu edukacji jawi się jako czynnik opóźniający wchodzenie w świat osób dorosłych. Odsuwanie na dalszy plan zadań rozwojowych może być świadomym i celowym zabiegiem wynikającym z potrzeby przygotowania się do procesu wkroczenia w dorosłość, bądź może stanowić próbę ucieczki od wyzwań przypisanych temu etapowi w życiu człowieka. Celem niniejszej pracy było rozpoznanie pojmowania dorosłości przez współczesnych, młodych dorosłych. Zebrany materiał ilustruje, że w przypadku osób biorących udział w procedurze diagnostycznej, zegar społeczny nie wyznacza czasu realizacji zadań rozwojowych przypisanych okresowi wczesnej dorosłości. Można również wysnuć przypuszczenie, że wiek nie jest najważniejszym kryterium zgodnie, z którym należy rozpatrywać przynależność jednostki do świata osób dorosłych. Współcześnie nie należy zatem mówić, o punktualności realizacji tychże zadań, bowiem to jednostka sama kreuje swoją drogę rozwoju i jest w pełni jej samodzielnym twórcą. Z pewnością doświadcza nacisków społecznych, akcentujących ważność wypełniania nowych ról, jednak z drugiej strony odczuwa akceptację na coraz to dłuższy proces dojrzewania, eksperymentowania z wielością piętrzących się przed nią możliwości.

Jako główny cel mojej rozprawy magisterskiej ustanowiłam rozpoznanie i/lub zrozumienie przyczyn podejmowania narzeczeństwa i/lub ,,zastępowania” go kohabitacją, a celem głównym jest rozpoznanie nadawania znaczenia. W mojej opinii zrealizowałam postawione wyzwanie zawodowe, którym było napisanie pracy magisterskiej. Złożoność głównego problemu badawczego, jakim jest współczesne rozumienie narzeczeństwa lub kohabitacji w narracjach narzeczonych i kohabitantów oraz konieczność utrzymania właściwego kierunku rozważań uzasadnia sformułowanie następującego schematu pracy. Praca składa się z 3 rozdziałów. W pierwszym rozdziale omówiłam narzeczeństwo i kohabitację w świetle literatury przedmiotu, które poddałam analizie na kanwie literatury w następujących podrozdziałach: definicje podstawowych pojęć: związek, narzeczeństwo, małżeństwo, rodzina, kohabitacja; rys historyczny narzeczeństwa i kohabitacji; współczesne narzeczeństwo (typy, formy, obyczaje, zadania) oraz współczesna forma kohabitacji. Rozdział drugi został poświęcony metodologii badań własnych. Kolejno: definicja biograficznej perspektywy badawczej w badaniach jakościowych; omówienie paradygmatu badań- paradygmat interpretatywny; jakościowy wywiad badawczy, technika: wywiad narracyjny oraz narzędzie badawcze do wywiadu; przedmiot, cel badań, pytania badawcze; opis grupy badanej. Ostatni, trzeci rozdział, który dotyczył wymiaru empirycznego pracy, stanowi analiza zebranych opisów historii narzeczeństwa i kohabitacji oraz refleksja i wnioski końcowe. Podczas analizy zebranych materiałów badawczych starałam się odpowiedzieć na pytanie: jak jest rozumiane współczesne narzeczeństwo i kohabitacja przez narzeczonych lub kohabitantów oraz jakie znaczenie nadają Respondenci obecnemu stanowi. Przedmiotem badań jest okres narzeczeństwa i kohabitacji.

Tematem mojej pracy magisterskiej są współczesne środki dydaktyczne wspomagające dziecko z trudnościami w nauce matematyki. Owa praca magisterska podzielona jest na cztery rozdziały. W pierwszym rozdziale opisuję rozwój poznawczy, rozwój moralny, rozwój społeczny i rozwój emocjonalny dziecka w okresie edukacji wczesnoszkolnej. W drugim rozdziale opisuję trudności w nauce matematyki w okresie edukacji wczesnoszkolnej. A mianowicie uwzględniam, dyskalkulię, dysleksję, dojrzałość ucznia do nauki matematyki. Jednocześnie opisuję obowiązującą podstawę programową w klasie I-III w Szkole Podstawowej oraz środki dydaktyczne PUS ( pomóż, ułóż i sprawdź) wydawnictwa Epideixis. W trzecim rozdziale opisuję metodologię badań własnych, uwzględniając pojęcie metodologii, przedmiot i cel metodologii, problem badawczy oraz hipotezę, zmienne badawcze i wskaźniki, metody i techniki oraz paradygmat i charakterystykę osoby badanej. W czwartym rozdziale przedstawiam współczesne środki dydaktyczne wspomagające dziecko z trudnościami w nauce matematyk w świetle badań własnych oraz opisuję dyspozycje do wywiadu, wnioski, pomiar postępu dydaktycznego oraz podsumowanie owej pracy magisterskiej.

Tematem mojej pracy jest negatywne oddziaływanie Internetu na różnorodną aktywność dzieci pięcioletnich. Problematykę koncentruję na zagrożeniach płynących z aktywności dzieci w Internecie, z którego korzystają za pomocą różnych urządzeń technologicznych. Do podjęcia owej tematyki zmotywował mnie fakt, iż w swoim codziennym życiu zauważam obniżenie się wieku dzieci korzystających z Internetu, a także mam świadomość treści na jakie mogą trafić. Przerażający jest dla mnie fakt, że nie wszyscy mają świadomość tych negatywnych aspektów i w dobrej wierze udostępniają swoim dzieciom różnego rodzaju multimedia. Począwszy już od najmłodszych lat nasi podopieczni zaskakująco dobrze potrafią posługiwać się smartfonem, czy tabletem. Natomiast problem sprawiają zwykłe czynności dnia codziennego. Stopniowo obniża się także ich sprawność fizyczna. Dlatego w mojej pracy skupiam się na dziecku w wieku przedszkolnym. Uważam, że edukację medialną należy rozpocząć jak najwcześniej. Dzieci pod względem emocjonalnym nie są przygotowane do treści jakie mogą napotkać w mediach oraz łatwo mogą ulegać różnym wpływom. Mimo, że z wykorzystaniem Internetu wiąże się wiele pozytywnych aspektów ja chciałabym przedstawić zagrożenia, na które dzieci są podatne jako aktywni użytkownicy. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. W pierwszym rozdziale pracy wyjaśniłam pojęcia związane z jej tematyką, a także przedstawiłam sylwetkę rozwojową dziecka pięcioletniego. Opierając się na literaturze naukowej wyszczególniłam obszary oraz występujące w nich rodzaje zagrożeń, na które narażone są dzieci. W drugim rozdziale zawarłam najistotniejsze informacje dotyczące autorskiego projektu działań edukacyjnych „Dzieci bezpiecznie z siecią i w sieci”. Przedstawiłam zakładane przeze mnie cele oraz metody, które posłużą do efektywnej realizacji projektu. Dołączyłam również autorsko opracowane scenariusze zajęć. Rozdział trzeci to ewaluacja zrealizowanego projektu, merytoryczne opracowanie zagadnienia procesu ewaluacji oraz podkreślenie jej wartości w pracy nauczyciela. Umieściłam w nim również autoewaluację, a w niej moje własne refleksje i przemyślenia dotyczące praktyki realizowanej w roli nauczyciela.

Temat mojej pracy brzmi: Współczesne zabawy dzieci przedszkolnych i ich stymulująca rola w rozwoju. Praca przedstawia obserwacje prowadzone na dzieciach przedszkolnych oraz wywiad z nauczycielką edukacji przedszkolnej. Celem poniższej pracy jest zbadanie roli współczesnych zabaw dzieci w wieku przedszkolnym w aspekcie stymulacji rozwoju. Oprócz tego, dowiedzenie się poprzez obserwację dzieci i wywiad z nauczycielami, jakie rodzaje zabaw preferowane są przez dzieci, jakie wartości mają zabawy kierowane i swobodne w stymulacji rozwoju dziecka. Chciałabym przez to dowieźć, że zabawy te odgrywają ogromną rolę w rozwoju dziecka, jest wiele preferowanych zabaw przez dzieci, które znacznie stymulują ich rozwój, zwłaszcza zabawy kierowane, a nie koniecznie swobodne. W pierwszym rozdziale zatytułowanym- Zabawa jako zjawisko w kulturze, ukazane zostają teorie zabawy, zabawa jako zjawisko społeczne oraz zabawa jako potrzeba człowieka. W drugim rozdziale, noszącym nazwę- Zabawa jako podstawowa forma aktywności dziecka, mowa jest o rodzajach zabaw i rozwojowym charakterze zabawy. W rozdziale trzecim- Metodologii, ukazany jest przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, jakie zostały założone przed badaniami. Odnaleźć można również informacje o metodach, technikach i narzędziach badawczych jakimi zostały przeprowadzone badania oraz kilka zdań o terenie i przebiegu badań. Czwarty rozdział to Analiza wyników badań własnych, gdzie znajduje się szczegółowa analiza wszystkich elementów. Praca ma charakter teoretyczno- badawczy. Pisząc pracę postawiłam hipotezę główną, która brzmi: Współczesne zabawy dzieci przedszkolnych odgrywają ogromną rolę w aspekcie stymulacji rozwoju. Hipoteza ta całkowicie się potwierdza, dzięki wnioskom wysuniętym podczas obserwacji i po przeprowadzeniu wywiadu z nauczycielką przedszkola. Zabawy prowadzone w przedszkolu, jak i te podejmowane przez dzieci z własnej inicjatywy znacząco sprzyjają rozwojowi różnorodnych sprawności dziecka. Hipoteza pierwsza mówiąca o tym, że jest wiele rodzajów zabaw preferowanych przez dzieci, które znacznie stymulują rozwój dziecka przedszkolnego także się potwierdziła. Dzięki obserwacji dzieci można zauważyć, że znają i lubią one wiele zabaw, które znacząco wpływają na jego rozwój zarówno te podejmowane przez nich samorzutnie, jak i organizowane przez nauczyciela. Następna hipoteza również potwierdziła się całkowicie, stwierdzając, że zabawy kierowane w znacznym stopniu wpływają na stymulację rozwoju dziecka. Wnioskuję to dzięki mojej obserwacji, jak i po rozmowie z nauczycielką, która zgodziła się z tym w 100%. Według kolejnej hipotezy, nie wszystkie zabawy spontaniczne mają ogromny wpływ na rozwój dziecka. Tego zdania jestem ja po obserwacji dzieci, tego zdania jest również nauczycielka przedszkola. Niektóre zabawy spontaniczne są zbyt niebezpieczne i mogą stanowić zagrożenie dla dziecka. Hipoteza ta również została potwierdzona. Reasumując, wszystkie moje hipotezy się p

Zabawy w tym zabawy tematyczne stanowią podstawową aktywność dzieci w wieku przedszkolnym. Jest to główna aktywność podejmowana przez dzieci w tym wieku. Istotnie wpływa ona na wszechstronny rozwój każdego dziecka. Uczy ona norm i prawideł oraz zasad prawidłowego funkcjonowania w społeczności. Każdy krąg środowiskowy równie niezmiernie istotnie oddziałuje na rozwój każdego dziecka. Pierwszym kręgiem, z którym styka się dziecko w swoim życiu jest środowisko rodzinne. Dzieci bacznie obserwują swoich rodziców i codzienność życia rodzinnego, co w ich zabawach znajduje swoje odzwierciedlenie. Chętnie przedstawiają w nich relacje zachodzące między rodzicami oraz rodzicami a dziećmi. Ukazują także bezbłędnie obowiązki osób dorosłych, które równie chętnie podejmują w swych zabawach. Dzieci w swych zabawach przedstawiają także emocje, które w zależności od tematu zabawy i toczących się w niej wydarzeń, są różnorodne. Pokazują w nich gniew, troskę, miłość, smutek, strach, radość oraz pracowitość czy zaangażowanie. Dziecięca wyobraźnia i fantazja pozwala tworzyć własną rzeczywistość jednocześnie zachowując przy tym świadomość miejsca i czasu oraz swojej tożsamości. Środowisko lokalne również silnie oddziałuje na dzieci w wieku przedszkolnym i podejmowane przez nich zabawy tematyczne. Owe środowisko wpływa istotnie na proces ich socjalizacji. Zdobywane w nim doświadczenia i przeżycia przekładają się na podejmowane zabawy. Obecnie dostępne w dużym stopniu media także odgrywają znaczącą rolę w podejmowanych przez dzieci zabawach tematycznych. Różnorodne bajki, filmy, programy telewizyjne wzbudzają wśród dzieci duże emocje co pokazują podejmowane zabawy. Celem pracy jest poznanie współczesnych zabaw tematycznych dzieci w wieku przedszkolnym w świetle teorii i własnych badań empirycznych. Metodą, którą posłużono się w tej pracy była metoda indywidualnych przypadków. Natomiast wykorzystaną w niej techniką była technika obserwacji, która została zastosowana przy pomocy skonstruowanego na potrzeby pracy narzędzia badawczego, którym był arkusz obserwacji. Zaobserwowane zabawy tematyczne dzieci w wieku przedszkolnym prezentują obszary życia społecznego, które odnoszą się do współczesnych realiów i problemów życia społecznego, wymagań stawianym dorosłym osobom przez życie i obejmowanym przez nich role, a także podejmowanych zawodów oraz trendów panujących wśród małych dzieci.

W mojej pracy poddałam analizie serial "Dziewczyny" oraz przedstawiony w nim, współczesny świat młodych dorosłych. Zwróciłam szczególną uwagę na przedstawione w serialu: obszar zawodowy, obszar związków, obszar relacji przyjacielskich, obszar relacji z rodzicami, to, jak postrzegana przez bohaterów serialu jest dorosłość oraz jak w ich życiu obecny jest dyskurs postfeministyczny. Ponadto w pracy opisałam zagadnienia takie jak: wczesna i wyłaniająca się dorosłość i opisałam zjawisko dorosłości w jej subiektywnym i obiektywnym ujęciu. Dodatkowo w pracy scharakteryzowałam kulturę popularną jako przestrzeń edukacji i socjalizacji i dokonałam jej rozróżnienia od kultury masowej. W mojej pracy opisałam także fenomen serialu telewizyjnego oraz jego historię.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest współdziałanie rodziny i przedszkola w opinii rodziców i nauczycielek. Celem mojej pracy jest ukazanie znaczącej roli współpracy rodziców i przedszkola. Wstęp jest wprowadzeniem do części teoretycznej, metodologicznej oraz empirycznej. W części teoretycznej skupiłam się na rodzinie jako najważniejszym i pierwszym środowiskiem wychowawczo- edukacyjnym dziecka. W dalszej części tego rozdziału opisałam typy rodzin oraz strukturę i jej funkcje. Równie ważnym aspektem życia rodzinnego jest styl wychowania i postawy, jakimi rodzice kierują się podczas wychowania swoich dzieci, które również można znaleźć w tym rozdziale. Kolejnym podpunktem rozdziału poświęconego rodzinie jest edukacja jako pole zainteresowań rodziców. Drugi rozdział poświęciłam wyjaśnieniu zasad, celów i procesu wychowania w przedszkolu, jego zadań względem rodziców oraz funkcje, jakie pełni. Ponieważ podmiotem współdziałania jest również nauczyciel, dlatego też opisałam jego znaczenie w rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym oraz kompetencje, jakie powinien posiadać. Ostatni rozdział części teoretycznej poświęcony jest współdziałaniu rodziców i nauczycieli jako partnerów w edukacji. W pierwszej części tego rozdziału opisałam pojęcie i znaczenie współdziałania, w dalszej części wymieniłam zasady i formy współdziałania, jak również cel współpracy. Kolejnym elementem tego rozdziału jest rola i funkcje przedszkola wobec rodziców. Następną częścią mojej pracy magisterskiej jest rozdział metodologiczny, w którym opisałam sens prowadzenia badań metodologicznych, cele badawcze oraz problematykę badawczą. W tej części opisałam podejście badawcze oraz odniosłam się do podejścia badawczego w kontekście tematu mojej pracy. Ostatnim podrozdziałem metodologicznym jest wskazanie metod, technik i narzędzi badawczych. Końcowym rozdziałem jest analiza wyników badań własnych, w tej części prezentuję formy współpracy, jakie są realizowane w przedszkolu państwowym we Wrocławiu i opinie na ich temat, według rodziców i nauczycielek. W dalszej części przedstawiłam zaangażowanie rodziców i nauczycieli we współpracę oraz efekty ich wspólnej pracy.

Praca przedstawia różne podejścia współdziałania pedagogicznego przedszkola z najbliższym środowiskiem lokalnym. Celem jest przede wszystkim stworzenie dziecku warunków do bycia członkiem pewnej wspólnoty i poczucia przynależności do niej. Realizując autorski projekt działań edukacyjnych starałam się umożliwić mu poznanie otaczającego go świata z innej perspektywy. W pierwszym rozdziale znajduje się charakterystyka rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku przedszkolnym. Pozwala to na dostrzeżenie wszystkich potrzeb, jakie przejawia, na każdym etapie rozwoju. W dalszej części pracy skupiam się na przedstawieniu form współpracy przedszkola z rodziną dziecka oraz środowiskiem lokalnym. Krótka charakterystyka nauczyciela, jego cech osobowości i postaw jakie są niezbędne do jego pracy jest tylko dopełnieniem obrazu całości. Dalsze rozdziały poświęcone są zrealizowanemu projektowi oraz opisowi końcowych wyników. Pozwoliło to na dostrzeżenie czy środowiska przedszkolne i lokalne są w stanie podjąć współdziałanie pedagogiczne tak, aby wykształcić w dziecku pozytywne postawy o charakterze społecznym i moralnym.

Moją pracę postanowiłam poświęcić tematyce pracy kuratorów sądowych z rodzinami dysfunkcyjnymi.W przypadku systemu rodzinnego w którym zachodzą pewne komplikacje, związane z zachowaniem, postępowaniem, nie zaspokajaniem odpowiednich potrzeb czy nie stosowaniem się do norm, należy zastosować odpowiednie środki pomocy i metody pracy. W mojej pracy jako instytucję pomocową opisałam funkcjonowanie kuratora zawodowego zarówno rodzinnego, jak i dla dorosłych. Badania przeprowadziłam za pomocą kwestionariusza wywiadu.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest Współpraca między szkołą i Barnevernet oraz jej znaczenie dla osiągnięć szkolnych dzieci objętych opieką. Źródłem moich badań jest, uwzględniający aparat krytyczny, przekład na język polski, analiza i interpretacja artykułu Skole, barnehage, barneverntjeneste – bilder av „de andre” hindrer samarbeid [Szkoła, przedszkole, Barnevernet – utrudniona współpraca], autorstwa norweskiej socjolożki, Bergljot Baklien. Przedmiotem badań mojej pracy uczyniłam współpracę między szkołą a Barnevernet oraz jej znaczenie dla osiągnięć szkolnych dzieci objętych opieką na przykładzie artykułu Bergljot Baklien Szkoła, przedszkole, Barnevernet – utrudniona współpraca. Moim celem było uzyskanie wiedzy na temat współpracy między tymi dwiema instytucjami oraz jej znaczenia dla osiągnięć szkolnych uczniów, którzy znajdują bądź znajdowali się pod opieką Barnevernet. Do osiągnięcia zamierzonego celu posłużyłam się metodami: filologiczną oraz hermeneutyką. Praca składa się z sześciu rozdziałów. Pierwsza część, teoretyczna, podzielona jest na cztery odrębne rozdziały, poświęcone problematyce pracy w świetle literatury. Odwołuję się w niej do najważniejszych dokumentów zapewniających dzieciom należyte prawa i ochronę, w tym do Konwencji Praw Dziecka. Przedstawiam podstawowe środowiska socjalizacji oraz ich znaczenie dla pracy Barnevernet. Następnie koncentruję się na zagadnieniu szkoły, zwracając szczególna uwagę na współpracę szkoły z Urzędem Ochrony Dziecka oraz środowiskiem rodzinnym uczniów. Część teoretyczną kończę, opisując rolę nauczyciela, jaką pełni we współpracy z Barnevernet. W drugiej części pracy skupiam się na metodologicznych podstawach badań własnych. Korzystając z prac z zakresu metodologii, dokonuję charakterystyki badań naukowych. Prezentuję również przedmiot i cel moich badań oraz wyjaśniam główne założenia metod: filologicznej i hermeneutyki. Ostatni podrozdział poświęcam rozważaniom dotyczącym etycznej strony prowadzenia badań naukowych. Rozdział szósty zawiera przekład na język polski artykułu Skole, barnehage, barneverntjeneste – bilder av „de andre” hindrer samarbeid [Szkoła, przedszkole, Barnevernet – utrudniona współpraca], autorstwa Bergljot Baklien. Następnie dokonuję analizy i interpretacji wybranego artykułu, opisując współpracę między szkołą i Barnevernet z dwóch różnych perspektyw: nauczycieli oraz pracowników Urzędu Ochrony Dziecka. Podsumowując, określam znaczenie działalności Barnevernet dla osiągnięć szkolnych uczniów objętych opieką przez instytucję. Poszukując informacji na temat Barnevernet, zauważalny jest brak szczegółowych opisów w literaturze przedmiotu. Uważam, że wybrany przeze mnie artykuł oraz jego interpretacja dostarczają wielu cennych, opartych na rzetelnych badaniach wiadomości, dotyczących funkcjonowania Urzędu Ochrony Dziecka. Wierzę, że zebrane przeze mnie informacje przyczynią się do zwiększenia świadomości Polaków na temat instytucji Barnevernet oraz umożliwią polskim ba

Streszczenie pracy magisterskiej pt. ,,Współpraca nauczycieli i rodziców dzieci w przedszkolach. Płaszczyzna współpracy i osiągane efekty” Celem niniejszej pracy było poznanie opinii nauczycieli oraz rodziców na temat współpracy środowiska przedszkolnego ze środowiskiem rodzinnym. Praca ta składa się ze wstępu, rozdziału teoretycznego i metodologicznego, analizy badań własnych oraz zakończenia. Ma ona charakter teoretyczno-badawczy. Rozdział pierwszy mojej pracy zawiera informacje zaczerpnięte z literatury przedmiotu na temat współpracy środowiska przedszkolnego i rodzinnego. Przedstawiam w nim znaczenie pojęciowe współpracy. Ukazuję charakterystykę dwóch podstawowych środowisk wychowawczych, a wiec przedszkola i rodziny. Skupiam się na roli i zadaniach nauczyciela, przedszkola oraz rodziców zarówno w zakresie wychowania, jak i samej współpracy. Wymieniam i charakteryzuję funkcje przedszkola wobec rodziców. Zwracam także uwagę na cele, formy oraz zasady współpracy. Rozdział drugi pracy, to podstawy metodologiczne badań, w których określiłam przedmiot i cel badań. Sformułowałam problemy badawcze, do których ułożyłam zmienne oraz wskaźniki. Opisałam metody, techniki oraz narzędzia badawcze, ze szczególnym uwzględnieniem tych, które wykorzystałam do przeprowadzenia badań. Opisałam organizację, charakteryzowałam teren, na którym przeprowadziłam swoje badania oraz opisałam próbę badawczą. Rozdział trzeci jest analizą przeprowadzonych przeze mnie badań nad współpracą przedszkola i rodziny w opinii wychowawców i rodziców. Ze względu na fakt, iż poddawałam badaniu rodziców i nauczycieli posłużyłam się metodą sondażu diagnostycznego, gdzie za technikę posłużyła mi ankieta. Stworzone przeze mnie narzędzie badawcze – kwestionariusz ankiety, był bezpośrednim działaniem na próbie badawczej, która liczyła 50 osób. Wyniki, jakie uzyskałam, pozwoliły mi na wyciągnięcie wniosków, które zaprezentowałam w zakończeniu pracy magisterskiej.

Celem niniejszej pracy magisterskiej jest opisanie współpracy pedagoga szkolnego z rodzinami zastępczymi. Przeprowadzone wywiady miały za zadanie pokazać charakter oraz przebieg współpracy pedagoga szkolnego z rodzinami zastępczymi. Praca składa się z pięciu rozdziałów. W części teoretycznej skupiono się na opisaniu zagadnień związanych z rodziną, pieczą zastępczą oraz pedagogiem szkolnym. W części metodologicznej pracy dokonano przeglądu metodologii badań własnych. Część trzecią stanowi analiza badań własnych, w której dokonano opisu pięciu przypadków, na podstawie wywiadów przeprowadzonych z pedagogami szkolnymi.

Praca opisuje współpracę rodziców z Przedszkolem Nr 74 we Wrocłąwiu. Zawiera 4 rozdziały, wstęp oraz wnioski i zakończenie. Opisuje rys historyczny wychowania przedszkolnego, kształcenie nauczycieli przedszkoli, rolę rodziny w wychowaniu dziecka oraz metody i formy pracy z dzieckiem w przedszkolu. Praca przedstawia charakterystykę Przedszkola Nr 74 oraz formy współpracy z rodzicami.

Rodzina i przedszkole są najważniejszymi środowiskami wychowawczymi małego dziecka. To one są odpowiedzialne za wprowadzanie go w świat ludzi dorosłych i uczenie sztuki życia. Nie jest to zadanie łatwe, dlatego powinno istnieć między nimi świadome i celowo zorganizowane współdziałanie. Współpraca nauczycieli z rodzicami stanowi jeden z istotnych czynników prawidłowego funkcjonowania przedszkola i rodziny. Warunkuje harmonijny i wszechstronny rozwój dzieci, wpływa zarówno na ich postępy w edukacji jak i w zachowaniu. Daje również szansę ciągłego doskonalenia się nauczycieli i rodziców, jako osób odpowiedzialnych za prawidłowy rozwój najmłodszych. Właściwie zorganizowana współpraca z rodzicami to jeden z istotnych czynników osiągania przez placówkę oświatową i nauczycieli dobrych wyników wychowania. W najogólniejszym znaczeniu, celem tej pracy jest ukazanie przebiegu i zakresu współpracy rodziców z nauczycielami (i odwrotnie). Współpraca tych dwóch środowisk wychowawczych jest bardzo ważna z punktu widzenia rozwoju dzieci i ich bezpieczeństwa. Podczas pisania pracy powstawało wiele pytań, które dotyczyły obu środowisk wychowawczych, zarówno nauczycieli jak i rodziców: 1.Czy rodzice i nauczyciele współpracują ze sobą? 2.Na czym ta współpraca polega w opinii rodziców i władz oświatowych? W rozdziale pierwszym została przedstawiona historia rozwoju i powstawania przedszkoli nie tylko na ziemiach polskich, ale również w Europie. Historia ta sięga aż I połowy XIX wieku, kiedy to zaczęły powstawać dość prymitywne twory zwane Ochronkami, po przez cały XIX wiek, aż do okresu I i II wojny światowej i sytuacji powojennej w II połowie XX wieku. Szczególnej uwadze poddane zostały wszelkie próby wprowadzania praw i ustaw dotyczących organizacji przedszkoli w Polsce w okresie między i po-wojennym. Okresem, którym się dość wnikliwie zajęłam był okres stalinowski, gdyż właśnie w tym okresie działo się bardzo wiele na gruncie wychowania dzieci, a zmiany wówczas przebiegające nie zawsze były pozytywne (wręcz przeciwnie). Rozdział drugi zawiera opis powstawania przedszkoli w Polsce po 1990 roku, a więc po okresie Polski Ludowej oraz pokazuje to, jak funkcjonują powszechnie istniejące przedszkola i jaka jest podstawa prawna ich funkcjonowania. Ze względu na przedmiot pracy, który dotyczy współpracy rodziców z przedszkolem na podstawie Przedszkola Miejskiego numer 3 w Świdnicy, rozdział drugi w większej części poświęcony został na przedstawienie właśnie tego Przedszkola. W rozdziale trzecim została opisana współpraca przedszkola z rodzicami. Jest to rozdział bardzo teoretyczny, przedstawia on to jak powinna ta współpraca przebiegać biorąc pod uwagę dobro zarówno dzieci jak i ich rodziców oraz nauczycieli. Opisany został bardzo dokładnie cel tej współpracy, którym jest przecież dobro dziecka - możliwie wszechstronny i pełny rozwój jego osobowości. Rozdział ten ukazuje również, jakie obowiązki wobec rodziców w świetle obowiązującego prawa oświatowego mają na

Rodzina jest najważniejszym środowiskiem dziecka, oprócz rodziny bardzo ważną rolę w procesie wychowania pełni placówka. Dobra współpraca rodzica z przedszkolem ma wiele zalet i wpływa pozytywnie na rozwój dziecka oraz jego samoocenę. Rodzic powinien być partnerem, współtwórcą oraz współrealizatorem procesu wychowawczego dziecka. Aby osiągnąć sukces współpraca musi polegać na wzajemnym zaufaniu oraz partnerstwie.

Wiek przedszkolny to okres wzmożonej aktywności i intensywnego rozwoju dziecka, który wyraża się silną potrzebą wrażeń, przeżyć, ciągłych doznań i poszukiwań. Przedszkola powinny znać i rozumieć potrzeby społeczne swoich wychowanków. Dzieci powinny być przygotowywane do radzenia sobie w przyszłości od najmłodszych lat. Stąd ważna staje się kwestia współpracy przedszkoli z instytucjami ze środowiska lokalnego. Celem niniejszej pracy było poznanie form realizacji współpracy przedszkoli z instytucjami ze środowiska lokalnego. Cel ten został zrealizowany poprzez badania etnograficzne. Wykorzystałam metodę obserwacji etnograficznej, wywiadu jakościowego i analizę dokumentów. Badania zostały przeprowadzone w dwóch środowiskach: w przedszkolu wiejskim i przedszkolu miejskim. Praca składa się z czterech rozdziałów: dwóch teoretycznych, metodologicznego i badawczego. Pierwszy i drugi rozdział mają charakter teoretyczny i opisowy. Pierwszy z nich przedstawia instytucję przedszkola na przestrzeni wieków. Wyjaśnia pojęcie przedszkola oraz ukazuje cele, funkcje i zadania przedszkola, Zawiera także charakterystykę nauczyciela wychowania przedszkolnego i wychowanków oraz programów wychowania przedszkolnego. Drugi rozdział przybliża bliżej pojęcie środowiska lokalnego oraz ukazuje jego zadania, cele i funkcje. Zawiera opis wybranych przeze mnie instytucji oraz ukazuje aspekt integracji dzieci z środowiskiem lokalnym. Zostało w nim wyjaśnione pojęcie współpracy oraz formy w jakich może ona przebiegać. Trzeci rozdział dotyczy metodologii badań własnych. Zostały w nim określone cele, problematyka badań oraz metody i techniki badawcze, jak i charakterystyka badanego środowiska. Problem główny pracy brzmiał : Jak przebiega współpraca przedszkoli z instytucjami ze środowiska lokalnego. Szczegółowe wyniki badań własnych ukazane są w rozdziale czwartym. Znalazła się w nim jakościowa analiza dokumentów przedszkoli dotyczących współpracy, wyniki z obserwacji i wywiadów. Przedstawione są w nim odpowiedzi na pytania badawcze: znaczenie, cele, treści, metody i formy współpracy wybranych placówek wychowania przedszkolnego. Zawiera także porównanie współpracy w dwóch środowiskach: wiejskim i miejskim.