“Muzyka jest z natury tak z nami związana, że choćbyśmy chcieli obywać się bez niej, tobyśmy nie mogli.” Jan Idzi Zamora Tematem mojej pracy jest: Wspomaganie rozwoju muzycznego dzieci sześcioletnich poprzez wykorzystanie wybranych koncepcji edukacji muzycznej na podstawie autorskiego projektu działań edukacyjnych w przedszkolu. Warto poświęcić się analizie tego zagadnienia, ponieważ obecnie edukacja muzyczna w polskich placówkach edukacyjnych odbywa się na niskim poziomie. Chciałabym w swojej praktyce zawodowej przyczynić się do zmiany tej sytuacji, stosując ciekawe metody aktywizujące dzieci i biorąc pod uwagę koncepcje edukacji muzycznej organizować zajęcia w sposób niekonwencjonalny. Praca licencjacka ma charakter projektowy i została napisana na podstawie analizy aktualnej literatury przedmiotu z zakresu pedagogiki i psychologii. Autorski projekt działań edukacyjnych pt. “Śpiewy, tańce i muzyka – ta zabawa to rytmika” składający się z trzech scenariuszy zajęć planowanych do przeprowadzenia w określonej kolejności zrealizowany został w trybie stacjonarnym w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Białej Nyskiej w terminie od 15 marca 2021 r. do 19 marca 2021 r. Przeprowadzenie zajęć odbyło się zgodnie z zasadami reżimu sanitarnego. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii, netografii oraz aneksu. Pierwszy rozdział pt. Problematyka badawcza w świetle literatury przedmiotu zawiera przedstawienie sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym, charakterystykę rozwoju muzycznego dziecka, opis przebiegu edukacji muzycznej w wychowaniu przedszkolnym, teoretyczne ujęcie wybranych koncepcji wychowania muzycznego przedszkolaków oraz opis roli nauczyciela we wspieraniu rozwoju dziecka. W drugim rozdziale pt. Autorski projekt działań edukacyjnych pt. “Śpiewy, tańce i muzyka – ta zabawa to rytmika” przedstawiono teoretyczne założenia projektu edukacyjnego, scenariusze zajęć edukacyjnych oraz warunki realizacji projektu własnych działań edukacyjnych. Zaprezentowane scenariusze zajęć edukacyjnych zostały zrealizowane w grupie 6-latków. Trzeci rozdział pt. Ewaluacja autorskiego projektu działań edukacyjnych zawiera teoretyczne ujęcie procesu ewaluacyjnego, ewaluację zrealizowanych zajęć oraz autorefleksję.

Tematem mojej pracy jest "Wspomaganie rozwoju pamięci dzieci w wieku wczesnoszkolnym przez wykorzystanie elementów metody dramy" Etap nauki wczesnoszkolnej to początek edukacyjnej przygody każdego człowieka. Jest to moment gdy dziecko z chęcią poznaje otaczający go świat i rolą nauczyciela jest w pełni wykorzystać ten potencjał. Uważam, że pomocne są w tym różnorodne metody, szczególnie te aktywizujące najmłodszych. Za wartą uwagi, choć nadal niezbyt popularną metodę uważam dramę, która przekazuje wiedzę, ale jednocześnie także kształtuje inne kompetencje uczniów. Problematyka pracy szczególnie dotyczy rozwoju dziecka w zakresie poznawczym. Ma ona charakter projektowy. W jej skład wchodzi wstęp, trzy rozdziały, zakończenie, aneks oraz bibliografia. Rozdział I to teoretyczna rozprawa na temat rozwoju poznawczego dzieci, istotnych w temacie kamieni milowych tego okresu, teorii uczenia się i gromadzenia wiedzy, procesów pamięciowych, a także teoretyczne opracowanie metody dramy. W rozdziale II można zapoznać się teorią metody projektu, obliczem polskiej szkoły i jej stylów nauczania, aktualną sytuacją epidemiologiczną i rządowymi rozwiązaniami tego edukacyjnego wyzwania. Znajdują się tam także cztery autorskie scenariusze projektu "Ale drama! – Omnibusy pierwsza klasa!", które zostały przeze mnie przeprowadzone w ramach studenckich praktyk w klasie I, w Szkole Podstawowej w Starej Kakawie, w tradycyjnym trybie stacjonarnej nauki. Dotyczą kilku rodzajów obszarów edukacji wczesnoszkolnej m. in. edukacji polonistycznej, edukacji środowiskowej, czy nawet edukacji matematycznej. Wszystkie zajęcia przygotowane zostały z użyciem metody dramy. Rozdział III to podsumowanie zrealizowanego projektu i szczegółowe przeanalizowanie jego przebiegu, a także skonfrontowanie teoretycznych założeń z faktycznym przebiegiem tychże zajęć w konkretnej grupie dzieci. W podsumowaniu ujęłam też osobiste przemyślenia i także wskazówki do lepszej realizacji zajęć w przyszłości. Następnie opisane jest znaczenie ewaluacji i informacji zwrotnej w pracy nauczyciela. Tę część kończę osobistą refleksją dotyczącą moich kompetencji nauczycielskich, po przeprowadzonych przeze mnie zajęciach. W zakończeniu podsumowuję zakres treści wchodzący w każdy z rozdziałów, a także krótko podejmuję refleksję na temat skuteczności i ważnych z mojego punktu widzenia przygotowań przed podjęciem pracy metodą dramy.

Niniejsza praca dotyczy wspomagania rozwoju psychospołecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez edukację muzyczną. Rozwój psychospołeczny dziecka w wieku przedszkolnym jest niezwykle istotny. Wszystkie systematycznie wprowadzane w życie dziecka rodzaje oddziaływań związane z muzyką wiążą się z istotnymi korzyściami dla jego rozwoju zarówno w wieku przedszkolnym jak i późniejszym. W wyniku przeprowadzonych metodą indywidualnych przypadków badań ustalono, że edukacja muzyczna wspomaga rozwój psychospołeczny dziecka w wieku przedszkolnym, co przejawiać się może w doskonaleniu percepcji oraz funkcji poznawczych. Inne korzyści, będące efektem przeprowadzanej już w wieku przedszkolnym edukacji z zakresu muzyki, to stymulacja logicznego myślenia u dziecka, poprawa koordynacji ruchowej, a także ogólny rozwój fizyczny. Z przeprowadzonych badań wynika, że zajęcia muzyczne skutkują podniesieniem samooceny dziecka w wieku przedszkolnym, łatwiejszym przełamywaniem barier psychicznych, powodują także, że dziecko szybciej nawiązuje kontakty w grupie rówieśniczej, łatwiej jest mu wyrażać własne uczucia, co uczy funkcjonowania też w świecie dorosłych. Próba kontrolowania emocji podejmowana przez dziecko podczas zajęć z zakresu edukacji muzycznej sprawia, że dziecko nabiera właściwego poczucia własnej wartości, uczy się prawidłowego postrzegania rzeczywistości, jak również oswaja się z kwestią wystąpień publicznych.

Problematykę pracy stanowi wspomaganie rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym poprzez zajęcia plastyczne. Celem przeprowadzonych badań jest określenie znaczenia zajęć plastycznych dla wspomagania rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Głównym problemem badawczym w pracy jest wspomaganie rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym poprzez zajęcia plastyczne. W problemach szczegółowych poruszono kwestie związane z funkcjonowaniem i zachowaniem dziecka w wieku wczesnoszkolnym na zajęciach plastycznych. Zwrócono także uwagę na relacji międzyrówieśnicze i komunikowanie się dziecka z rówieśnikami z klasy. Praca zawiera także ważne zagadnienia dotyczące roli nauczyciela we wspomaganiu rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym, a także metody i techniki wspomagające rozwój psychomotoryczny podczas edukacji plastycznej. Badana grupa obejmowała pięcioro dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Z przeprowadzonych badań wynika, że zajęcia plastyczne dla dzieci w okresie średniego dzieciństwa mają istotny wpływ na ich rozwój psychomotoryczny i funkcjonowanie w grupie szkolnej. Udział w zajęciach plastycznych to dla dzieci nie tylko okazja do trenowania umiejętności manualnych, ale także ułatwienie w obszarze komunikowania się z rówieśnikami i nawiązywania relacji z nimi.

Rozwój psychomotoryczny towarzyszy nam od narodzin i jest on fundamentem dla prawidłowego funkcjonowania wielu sfer życia. Pomimo dynamicznego rozwoju medycyny i technologii z roku na rok wzrasta liczba dzieci zagrożonych nieprawidłowym rozwojem z czego 60% stanowią właśnie zaburzenia psychomotoryczne. W pierwszym rozdziale skupiłam się na ogólnej charakterystyce rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Zawarłam w nim informacje m.in. o rozwoju fizycznym, poznawczym, moralnym oraz rozwoju społecznym dziecka. W rozdziale drugim przedstawiłam ogólną definicję psychomotoryki oraz rolę jaką pełni w działaniach prewencyjnych i terapeutycznych. W tym rozdziale znalazły się również informacje o zaburzeniach psychomotorycznych, najistotniejszych według mnie koncepcjach których autorami są: Marianne Frostig, Renate Zimmer oraz Jolanta i Andrzej Majewscy a także przykłady zabaw i ćwiczeń psychomotorycznych. Rozdział trzeci zawiera ogólną charakterystykę placówek wychowania przedszkolnego a w Rozdziale czwartym natomiast skupiłam się na opisie jednej wybranej przez siebie placówki, Zespołu Szkolno-Przedszkolnego im. Aleksandra Kosiby w Libuszy. Dalszą cześć pracy stanowi metodyka projektu, której tematem są cele i metody wychowania w ujęciu ogólnym a także własna operacjonalizacja celów i opis wykorzystanych w projekcie metod.

Tematem niniejszej pracy dyplomowej jest wspomaganie rozwoju społecznego u dzieci w wieku przedszkolnym. I właśnie rozwój społeczny dzieci w tym wieku, był nadrzędnym jej celem. Problem jaki podjęto w pracy dyplomowej wiązał się z opisem i wyjaśnieniem takich pojęć jak: tożsamość społeczna, związane z tym tworzenie się obrazu własnej osoby, drugiej osoby oraz relacji, jak również pojęcie socjalizacji, skupienie się na samym jej procesie i istocie. Zostały opisane również takie pojęcia jak adaptacja, czy wpływ rodziny na uspołecznianie dziecka. Praca została podzielona na dwie części. Pierwsza część pracy, jest typowo teoretyczna, druga część natomiast, jest częścią praktyczną, w której zawarty został projekt. Pierwsza część pracy dyplomowej poświęcona jest przede wszystkim opisowi i wyjaśnieniu samego problemu rozwoju społecznego, wprowadzeniu do pojęć i terminów, najbardziej z tym związanych. Ponadto w pierwszej części zawarty został również opis rozwoju dziecka w wieku 3-6 lat na jego różnych płaszczyznach; ; opis przedszkola na tle teoretycznym i organizacyjnym; opis konkretnej placówki, w której została zrealizowana druga część projektowa pracy oraz opis metodyki, z opisem przyjętych celów, metod oraz technik, które są wprowadzeniem do części praktycznej. W drugiej części pracy, w tzw. projekcie zawarte są scenariusze zajęć, które zostały napisane tak, by móc zrealizować postawioną w pracy tezę dot. rozwoju społecznego. Na ich podstawie przeprowadzono zajęcia z dziećmi w przedszkolu. Na zakończenie drugiej części pracy została opisana ewaluacja przeprowadzonych zajęć.

„Dziecko jest pergaminem szczelnie zapisanym drobnymi hieroglifami, których część tylko zdołasz odczytać, a niektóre potrafisz wytrzeć lub tylko zakreślić i własną zapełnisz treścią”. Janusz Korczak Temat mojej pracy brzmi Wspieranie rozwoju społeczno-emocjonalny dziecka na przykładzie autorskiego projektu działań edukacyjnych w średniej grupie przedszkolnej. Prawidłowo przebiegający rozwój społeczno-emocjonalny pozwala na osiągnięcie dojrzałości emocjonalnej. Wiek przedszkolny wprowadza dziecko w nowy świat. Świat pełen uczuć, emocji i przeżyć. Jest okresem, w którym doświadczenia i przeżycia, będą rzutowały na kolejne etapy życia, dziś dziecka, a w przyszłości dorosłej osoby. Praca licencjacka ma charakter projektowy. Przedstawione w niej zagadnienia opracowane zostały na podstawie wnikliwej analizy aktualnej literatury przedmiotu. Autorski projekt działań edukacyjnych pt.: „Dziel się z nami emocjami” składający się z trzech scenariuszy zajęć planowanych do przeprowadzenia w określonej kolejności, które stanowią pełną całość. Projekt zrealizowany został w całości w trybie stacjonarnym w Przedszkolu publicznym „Na Akacjowym Wzgórzu” w Łagiewnikach, w terminie 17 – 19 marca 2021. Przeprowadzenie zajęć odbyło się zgodnie z zasadami reżimu sanitarnego. Praca składa się z trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii, netografii oraz aneksu. Rozdział pierwszy pt.: „Problematyka badawcza w świetle literatury przedmiotu” jest w całości częścią teoretyczną, w której zawarłam najważniejsze informacje. Zawiera opis sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym oraz specyfikę rozwoju społeczno-emocjonalnego dziecka. W rozdziale tym skupiłam się na najprostszym wytłumaczeniu tematu oraz problematyki z nim związanej. Moja praca poświęcona jest dziecku w wieku przedszkolnym więc w jednym z podrozdziałów opisuję również jaką rolę odgrywa nauczyciel w kształtowaniu i rozwijaniu sfery społeczno-emocjonalnej. Rozdział drugi pt.: „Autorski projekt działań edukacyjnych pt.: „Dziel się z nami emocjami” zawiera teoretyczne założenia projektu edukacyjnego oraz warunki realizacji projektu własnych działań edukacyjnych. Zawiera również scenariusze zajęć edukacyjnych, które zostały zrealizowane w średniej grupie przedszkolnej. Trzeci, ostatni rozdział pt.: „Ewaluacja projektu działań edukacyjnych” jest teoretycznym ujęciem ewaluacji. Oceniam w nim skuteczność przeprowadzonych przeze mnie działań. Na końcu zawarłam autorefleksje pedagogiczną.

Niniejsza praca koncentruje się na „wspomaganiu rozwoju społeczno- emocjonalnego dziecka w wieku przedszkolnym z wykorzystaniem bajek terapeutycznych”. Składa się ona ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia, ma charakter projektowy. Rozdział pierwszy zawiera informacje teoretyczne. Wyjaśnia głównie pojęcie bajki terapeutycznej. Opisuje cele nauczania odwołując się do Taksonomii Benjamina Blooma. Skupia się na rozwoju społecznym oraz emocjonalnym dziecka w wieku przedszkolnym. W rozdziale drugim znajdują się cele i założenia projektu. Odnosi się on również do obecnej sytuacji związanej z pandemią wirusa COVID- 19. Zaprezentowany zostaje projekt działań edukacyjnych dla zajęć w formie stacjonarnej oraz zdalnej. Przedstawiony jest kontekst sytuacyjny realizowanego projektu z dokładnym opisem placówki w jakiej projekt był przeprowadzany. W rozdziale trzecim objaśnione zostaje pojęcie ewaluacji w pracy nauczyciela. Przeprowadzona zostaje również autoewaluacja własnych działań podejmowanych podczas praktyki pedagogicznej oraz refleksja nad przeprowadzonym projektem działań edukacyjnych. Niniejsza praca ukazuje jaki wpływ na rozwój społeczno- emocjonalny dziecka mają bajki terapeutyczne.

Dokonałam wyboru zagadnienia ze względu na zainteresowanie kontrowersyjnością pojęcia wychowania społeczno-moralnego dzieci w wieku przedszkolnym. W mojej pracy staram się skupić na wychowaniu społeczno-moralnym, które kształtuje się od pierwszych chwil życia dziecka. Dlatego postanowiłam skoncentrować się na dzieciach w wieku przedszkolnym, które trafiają do grupy rówieśników jedynie z bagażem doświadczeń wyniesionym ze środowiska domowego. Moja praca składa się z części teoretycznej, projektu własnych działań pedagogicznych, odnoszącego się do wspomagania rozwoju społeczno- moralnego oraz z ewaluacji owego projektu, która uwypukla niezwykle ważną funkcję nauczyciela w wychowaniu społeczno-moralnym dzieci. Praca składa się z trzech rozdziałów, podzielonych na podrozdziały według potrzeb. Pierwszy z nich porusza zagadnienia takie jak dziecko w wieku przedszkolnym, nauczyciel wspomagający rozwój oraz wychowanie społeczno-moralne. Drugi rozdział to projekt własnych działań edukacyjnych, w którym opisane jest pojęcie projektu na podstawie przeanalizowanej literatury oraz pięć scenariuszy odnoszących się do wybranego zagadnienia. Osttni rozdział to ewalucja,przedstawiająca zarówno część teoretyczną jak i praktyczną w postaci ewaluacji własnego projektu. Dokonując ewaluacji najważniejszym wnioskiem jest potwierdzenie, iż nauczyciel stymuluje rozwój społeczno-moralny dzieci i jego osoba jest niezbędna w procesie wychowania.

Tematem pracy licencjackiej jest "Wspomaganie rozwoju umiejętności czytania u dzieci w wieku przedszkolnym na podstawie projektu działań edukacyjnych". W pierwszym rozdziale, w oparciu o literaturę przedmiotu, przybliżona została definicja terminu czytanie. Omówiono psychomotoryczne uwarunkowania procesu nabywania umiejętności czytania. Wskazana została istota wspierania i doskonalenia tego procesu. W dalszej części rozdziału szczegółowo przedstawione zostały wybrane autorskie metody wspierające rozwój umiejętności czytania u dzieci w wieku przedszkolnym. Zwrócono uwagę na odimienną metodę czytania Ireny Majchrzak, metodę globalnego czytania Glenna Domana, symultaniczno- sekwencyjną metodę Jagody Cieszyńskiej, Metodę Dobrego Startu Marty Bogdanowicz, Metodę Cudowne Dziecko Anety Czerskiej oraz fonetyczno- literowo- barwną metodę Bronisława Rocławskiego. W drugim rozdziale omówiono definicje oraz założenia projektu edukacyjnego. Przedstawiony został również autorski projekt działań edukacyjnych "Już w przedszkolu czytam sam, ze wszystkim radę sobie dam!". Został on stworzony w oparciu o ideę teorii konstruktywizmu, a jego cele są zgodne z założeniami taksonomii Benjamina Blooma. W trzecim rozdziale poruszony został termin ewaluacja. Zwrócona została uwaga na znaczenie ewaluacji w pracy nauczyciela. Następnie opisano ewaluację działań edukacyjnych podjętych przez autorkę pracy. Zakończenie zawiera podsumowanie rozważań poruszonych w poszczególnych rozdziałach, wnioski, końcowe refleksje. Określone zostało także, czy założony cel kształcenia został osiągnięty.

Celem mojej pracy jest wspomaganie umiejętności współdziałania i pracy w grupie u dzieci w wieku 9-12 lat w świetlicy środowiskowej. Powyższym zagadnieniem zainteresowałam się, ponieważ będąc na praktykach w świetlicy środowiskowej, zauważyłam, że pojawia się problem, gdy wychowankowie mają zrobić coś razem, wspólnie wykonać zadanie. Współdziałanie i praca w grupie to umiejętności bardzo cenne i ważne, ponieważ potrzebne jednostce przez całe życie. Są to umiejętności, na które składają się kolejne, takie, jak chociażby komunikowanie (werbalne i niewerbalne), rozwiązywanie problemów, grupowe podejmowanie decyzji. W swojej pracy przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 9-12 lat oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu współdziałania i pracy w grupie. Opisałam placówkę, jaką jest świetlica środowiskowa, szczególnie skupiłam się na świetlicy środowiskowej "Tęcza". W oparciu o nieumiejętności, jakie wykazywali wychowankowie zaplanowałam i przeprowadziłam projekt oddziaływań wychowawczych.

Kształtowanie umiejętności współdziałania jest niezwykle ważne ze względu na fakt, iż człowiek jest jednostką społeczną i ważne jest by umiał on współpracować, działać z innymi członkami zbiorowości. Z tego względu warto jest od najmłodszych lat pracować nad rozwojem tej umiejętności by ułatwić jednostce funkcjonowanie w obecnej chwili jak i na dalszych etapach życia. Szczególnie istotne są takie działania realizowane w placówkach środowiskowych. W świetlicy środowiskowej Miś we Wrocławiu zauważyłam wiele deficytów. W celu ich kompensacji zaplanowałam cykl zajęć składający się z pięciu spotkań, podczas których były podejmowane tematy mające na celu wspomaganie umiejętności współdziałania. Po przez realizację zajęć dotyczących: integracji dzieci w grupie, kształtowania kompetencji społecznych i poczucia bezpieczeństwa w grupie, poprawie umiejętności komunikacji w grupie, radzeniu sobie w sytuacji wystąpienia konfliktu oraz doskonaleniu umiejętności współdziałania w grupie chciałam zrealizować założenia mojego projektu oddziaływań wychowawczych. Cele zostały w większości osiągnięte, lecz nie obyło się bez trudności. Sądzę, iż projekt oddziaływań wychowawczych przyniósł poprawę w obrębie poprawy umiejętności współdziałania w grupie, lecz by osiągnąć pełnowymiarowy sukces w tym obszarze należałoby poświecić realizacji tego założenia więcej czasu.

Tematem mojej pracy jest wspomaganie w rozwoju funkcji poznawczych u dzieci pomiędzy 6, a 9 rokiem życia. W pierwszym rozdziale charakteryzuję rozwój dziewczynek i chłopców w wieku wczesnoszkolnym. Dzieli się on na rozwój: poznawczy, społeczny, osobowości oraz fizyczny. Kolejny rozdział poświęcony jest problematyce, zawiera on charakterystykę poszczególnych procesów poznawczych oraz nawiązuje do wpływu uczuć i zaawansowanej technologii na rozwój dziecka i jego mózgu. W trzecim rozdziale omawiam miejsce pracy pedagogicznej, którym w mojej pracy jest szkoła podstawowa. Zawarte w tym rozdziale są zadania i funkcje szkoły podstawowej, jej uwarunkowania prawne oraz rola, którą spełnia w niej nauczyciel. Czwarty rozdział poświęcony jest wybranej przeze mnie placówce – Szkole Podstawowej nr 58 we Wrocławiu.W następnym rozdziale omawiam metodyczne podstawy działalności edukacyjnej takie jak cele i metody wychowawcze oraz techniki oddziaływań wychowawczych, na których bazowałam tworząc praktyczną część swojej pracy. Projekt oddziaływań wychowawczych zawiera scenariusze przeprowadzonych przeze mnie zajęć, refleksję pedagogiczną oraz prace dzieci wykonane na moich zajęciach.

Celem mojej pracy jest wsparcie wszechstronnego rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym z Publicznego Przedszkola nr 11 w Kędzierzynie-Koźlu za pomocą zabawy. Zainspirowałam się tym tematem, ponieważ zafascynował mnie fakt jak wiele korzyści dla rozwoju dziecka przynosi zabawa, która nie tylko bawi, ale i uczy. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, a także dokonałam analizy pojęcia zabawa, skupiając się na tym, jak zabawa wpływa na poszczególne sfery rozwoju dziecka. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem przedszkola. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność Publicznego Przedszkola nr 11 w Kędzierzynie-Koźlu, w którym zrealizowałam projekt ukierunkowany na wspomaganie wszechstronnego rozwoju dzieci za pomocą zabawy. W przedszkolu przeprowadziłam pięć zajęć w oparciu o przygotowane przeze mnie konspekty. Podczas przeprowadzania zajęć udało mi się zrealizować wszystkie założone cele.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest Wspomaganie wychowanków Wrocławskiego Centrum Opieki i Wychowania w wieku 3-5 lat w budowaniu pozytywnych kontaktów interpersonalnych. Wybrałam ten temat, gdyż miałam okazję być wolontariuszką w tej właśnie placówce. Podczas kontaktów z dziećmi zauważyłam wiele negatywnych zachowań, jakie przejawiają. To właśnie spowodowało, że zajęłam się tą problematyką. Na początku mojej pracy licencjackiej skupiłam się na tym, aby przedstawić jakie skutki ma brak umiejętności budowania pozytywnych kontaktów interpersonalnych. Zalicza się do nich m.in. brak zdolności do tworzenia jakichkolwiek związków z drugim człowiekiem, nieprawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie, a także wiele trudności w dorosłym życiu, poprzez brak współpracy z innymi ludźmi. W pierwszym rozdziale opisałam rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny i moralny dzieci w wieku 3-5 lat, aby wiedzieć jakich umiejętności należy wymagać od dzieci w tym właśnie wieku i co jest normą, a co nie. W drugim rozdziale skupiłam się na problematyce kontaktów interpersonalnych. Wiedząc, że człowiek jest istotą społeczną, aby prawidłowo funkcjonować musi potrafić się komunikować z innymi ludźmi. Brak tej umiejętności, w efekcie może prowadzić do samotności i poczucia bezradności. W kontakcie z drugą osobą niewątpliwie ważne jest to, aby nie oceniać ludzi po wyglądzie, komunikacja niewerbalna, gestykulacja, dotyk oraz proksemika. Warto również zaznaczyć, iż ogromny wpływ na budowanie pozytywnych kontaktów interpersonalnych ma socjalizacja, czyli proces zdobywania umiejętności porozumiewania się z innymi ludźmi. Dzięki prawidłowej socjalizacji dziecko uczy się określonych norm, wartości i zachowań społecznych. Na prawidłową socjalizację niewątpliwie mają wpływ przede wszystkim rodzina oraz grupy rówieśnicze. Negatywne zachowania, jakie mają miejsce podczas kontaktów interpersonalnych to przede wszystkim: agresja fizyczna, werbalna, pośrednia oraz cicha. Placówka, w której zaobserwowałam problem, jakim jest brak umiejętności budowania pozytywnych kontaktów interpersonalnych to wielofunkcyjna placówka opiekuńczo-wychowawcza, która swoimi działaniami obejmuje zadania i funkcje przewidziane dla placówek typu socjalizacyjnego, interwencyjnego oraz specjalistycznoo-terapeutycznego. Nazwa tej placówki to Wrocławskie Centrum Opieki i Wychowania. Zajduje się ona we Wrocławiu na ulicy Lekcyjnej 29. W celu rozwijania i wzmacniania pozytywnych kontaktów interpersonalnych u dzieci w wieku 3-5 lat postanowiłam skupić się na tym, aby nauczyć dzieci przede wszystkim pomagać innym, uświadomić im znaczenie wartości współpracy z innymi, pokazać w jaki sposób należy szukać autorytetu dla siebie, a także wspólnie poznaliśmy pojęcie empatii i dowiedzieliśmy się do czego jest ona nam potrzebna w życiu. Stawiając sobie za zadanie wspomaganie wychowanków Wrocławskiego Centrum Opieki i Wychowania w budowaniu pozytywnych kontaktów interpersonalnych wykorzystałam takie metody jak me

Współczesna rola dziadków w relacjach z małymi dziećmi to moja praca magisterska traktująca o roli dziadków w rodzinie, relacjami jakie panują między dziadkami a pozostałymi członkami rodziny, zwłaszcza dziećmi. W toku badań starałam się ustalić: -jakie role społeczne rodzina nakłada na seniorów -jakie role pełnią dziadkowie w życiu ich wnuków -jakie relacje panują między seniorami, a juniorami w rodzinie. Moja praca zawiera wstęp, 6 rozdziałów, bibliografię, spis fotografii i załączniki. Rozdział pierwszy opisuje miasteczko Złoczew- jako teren moich badań. Rozdziała drugi traktuje o rodzinie, jej pojęciu, funkcjach i typach współczesnych rodzin. Kolejny rozdział zatytułowany jest "Senior we współczesnej rodzinie" i zawiera informacje o miejscu i roli, funkcjach i relacjach dziadków z wnukami (małymi dziećmi do 10 roku życia). Rozdział czwarty to rozdział metodologiczny, w którym uwzględniłam wykorzystywaną przez siebie w trakcie badań metodę sondaży diagnostycznego, oraz technikę którą się posługiwałam, jaką jest połączenie wywiadu z obserwacją. Rozdział piąty prezentuje wynik moich badań. Zamieszczone jest w nim dziesięć przykładów różnych ról i relacji jakie panują między seniorami a juniorami w rodzinie. Rozdział szósty- ostatni, zawiera moje wnioski i spostrzeżenia, które dotyczą między innymi prawidłowości, że im relacje dziadków z członkami rodziny są bardziej zacieśnione tym więcej ról społecznych dziadkowie wypełniają wobec dzieci i większy udział jest dziadków z życiu wnuków.

We współczesnym świecie coraz częściej społeczeństwa zainteresowane są polepszaniem swojego życia. W dobie przemian naszego kraju postanowiłam zainteresować sie młodymi kobietami w Polsce, jak one radzą sobie ze zmianami nie tylko mentalnymi ,ale równiez społecznymi ,ekonomicznymi ,politycznymi. Młode kobiety w wieku 20-25lat wydawałoby sie powinny sie jeszcze uczyć, przygotowywać do życia w dorosłości , do życia w rodzinie, do zycia zawodowego,społecznego, tymczasem jest inaczej. Głównym celem mojej pracy,moich badań było rozpatrzenie i rozpoznanie czynników warunkujących jakość życia oraz aspiracji zawodowych kobiet w wieku 20-25 lat. Na teren moich badań wybrałam swój region zamieszkania i nauki ,a mianowicie region dolnośląski i miasto Wrocław. W wiekszości moje respondentki to studentki studiów zaocznych oraz znajome i ich znajowe.W rozdziale 1 opisałam dorosłość, jakość życia i aspiracje zawodowe kobiet w ujęciu litaratury.W 2 rodziale to metodologiczne podstawy badan.Z problemu głownego wynikły 4 problemy szczegółowe, a mianowicie:1.Jakie rolę w rodzinie pełnią badane kobiety ?, 2.Jakie czynniki zdaniem respondentek warunkiuja jakość życia? 3.Jaki wpływ na badane kobiety maja aspiracje zawodowe, 4. W jaki sposób praca i kariera zawodowa warunkuje aspiaracje zawodowe ankietowanych kobiet? Ostatni rozdział to analiza badan własnych raz moje wnioski.