Tematem niniejszej pracy był wizerunek osób starszych w oczach młodzieży licealnej. Praca została podzielona na cztery części. Pierwszy rozdział zawiera wiadomości na temat wielu aspektów starości, opisanych w literaturze. Część druga to informacje na temat metodologii badań, charakterystyka grupy badawczej oraz krótki opis badania pilotażowego. W trzecim rozdziale zamieszczona została analiza wyników uzyskanych na podstawie przeprowadzonych badaniach. Czwarta część zawiera weryfikację hipotez postawionych w rozdziale metodologicznym. Wnioski z badań umieszczone zostały w ostatniej części. Celem postawionym w niniejszej pracy było zbadanie, w jaki sposób młodzież postrzega osoby starsze oraz jakie czynniki wpływają na charakter tego podejścia. Badania w tym przypadku zostały wykonane metodą ilościową ze względu na dużą liczbę respondentów. Zastosowanie procedury ilościowej pozwoliło uzyskać odpowiedzi większej liczby młodych osób, dzięki czemu badania stały się bardziej wiarygodne.

Tematem niniejszej pracy jest ukazanie wizerunku osób w rodzinie na przykładzie wybranych filmów. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale przedstawiona została starość. Rozdział jest podzielony na trzy podrozdziały, w których opisywane są postawy, role jakie pełnią osoby starsze w społeczeństwie oraz w rodzinie. Dodatkowo został poruszony problem stereotypizacji seniorów. Rozdział drugi podzielony został na dwa podrozdziały. W pierwszym podrozdziale poruszony został temat kultury popularnej oraz rozróżnienie jej od kultury wysokiej. Podrozdział drugi omawia edukacyjny kontekst filmu. Typy przeżyć filmowych oraz rodzaje odbiorcy. Ostatni rozdział zawiera cztery części. Pierwsza omawia analizę treści jako technikę wykorzystywaną do analizy filmu. Zawiera genezę powstania oraz jakie występują jej rodzaje. Kolejne części rozdziału prezentują wizerunek osób starszych jaki wyłania się w wybranych do analizy filmu. Do analizy posłużyły filmy „Pora umierać” w reżyserii Doroty Kędzierzawskiej, „Wszyscy mają się dobrze” w reżyserii Kirka Jonesa oraz „Dziadek i ja” w reżyserii M. Night Shyamalana. Założeniem niniejszej pracy ukazanie wizerunku osób starszych w rodzinie na przykładzie wybranych filmów. Uważam, że rodzina jest ważną częścią naszego życia. Natomiast nieustanny rozwój cywilizacji doprowadza do zmian w kontekście rodziny. Wpływa to na osoby starsze przez co często zostają wykluczane z tej części życia jak i również życia społecznego.

Praca porusza temat wizerunku osób z niepełnosprawnościami w kampaniach reklamowych zamieszczanych w nowych mediach. Ich wizerunek staje się przez to częściej pokazywany i dzięki temu społeczeństwo oswaja się z widokiem niepełnosprawności w swojej codzienności. Analizie poddane zostały różne reklamy, które wyróżniają się oryginalnym podejściem do tematu niepełnosprawności oraz zostały wyróżnione poprzez uzyskanie różnych nagród.

Praca magisterska skupia się na temacie autyzmu oraz w jaki sposób jest on przedstawiany w mediach masowych, konkretnie w serialach. Swoje badania opieram na trzech postaciach, w tym jest to nastolatek oraz nastolatka oraz jeden chłopiec w wieku 5 lat. Kolejno opisuje w jaki sposób zostali przedstawieni bohaterowie, jakie mają relacje z otaczającym ich środowiskiem, jakie problemy spotykają na swojej drodze oraz to czy ich portret przedstawia autentyczny wizerunek osoby ze spektrum autyzmu bez zbędęgo stereotypizowania.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z funkcjonowaniem instytucji Policji, jako jednego z organów publicznych powołanych do zapewnienia ładu społecznego. Ze względu na charakter powierzonych jej zadań i obowiązków służbowych, związanych m.in. z prewencją kryminalną i zwalczaniem przestępczości budzi zrozumiałe zainteresowanie. Działania prowadzone w tym zakresie wywołują różne reakcje oraz ocenę pracy funkcjonariuszy wśród społeczeństwa, od pozytywnych po skrajnie negatywne. Dlatego też zmierzano do poznania wiedzy studentów na temat Policji, ich nastawienia i oczekiwań wobec działalności tej instytucji oraz czynników kształtujących jej wizerunek. W badaniach empirycznych opartych na metodzie sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety uczestniczyli studenci z kilku wrocławskich uczelni wyższych. W wyniku analizy zgromadzonego materiału należy stwierdzić, iż badani studenci dość dobrze znają główne cele, zadania, obowiązki oraz strukturę organizacyjną instytucji Policji. Większość z nich wykazuje pozytywne nastawienie do Policji, a w szczególności do funkcjonariuszy, którzy pełnią służbę bezpośrednio na ulicach lub innych terenach użyteczności publicznej. Wskazywane przez studentów propozycje w kwestii wprowadzenia zmian w funkcjonowaniu Policji świadczą o tym, iż nie są oni do końca zadowoleni z efektów jej dotychczasowej pracy. Czynnikami warunkującymi pozytywną opinię studentów na temat instytucji Policji są przede wszystkim postać policjanta, czas reakcji Policji na zgłoszenie o wydarzeniu oraz prowadzone przez nią akcje społeczno-kulturalne, a w niewielkim stopniu mass media, jak i filozofia „community policjing”. Natomiast czynnikiem negatywnie oddziałującym na wizerunek Policji jest stosunek tej formacji do praw człowieka, w przypadku braku ich przestrzegania. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują na ogólnie pozytywny obraz instytucji Policji w opinii studentów.

W dzisiejszych czasach wizerunek odgrywa ogromną rolę w życiu człowieka. Dbałość o wizerunek można dostrzec wśród polityków, firm, miast oraz szarych ludzi. Każdy stara się jak najlepiej zaprezentować siebie, swój wygląd, zachowanie czy tworzyć dobre relacje z innymi ludźmi. Wizerunek nie jest nowym odkryciem, jednakże w ostatnich latach jego znaczenie przybrało na sile. Słowa, czynności, a także to, w jaki sposób prezentowana jest fizyczność człowieka, składa się na jego obraz. Pozytywny wizerunek niewątpliwie wpływa na pozycję społeczną, jak i zawodową człowieka. Szczególnie ważne jest to w pracy nauczyciela, pedagoga, wychowawcy. Jego wizerunek ma ogromne znaczenie w relacjach z uczniami. Postawa nauczyciela wpływa także na to, czy i w jaki sposób jego wychowankowie będą poszukiwali wiedzy, kształtowali swoje osobowości. To, jak uczniowie postrzegają nauczyciela, pedagoga, człowieka, widoczne jest przede wszystkim w ich zachowaniu. Pozytywny odbiór pozwala traktować belfra jako przewodnika, mentora w poszukiwaniu, doświadczaniu, kształtowaniu, selekcji. Dzięki temu uczniowie mają zaufanie do niego i nie muszą obawiać się odrzucenia. Czują, że wychowawca pomoże im na ścieżce do samorealizacji, uporaniu się z problemami, które staną na przeszkodzie do upragnionego celu. Celem mojej pracy licencjackiej jest zdefiniowanie terminów związanych z tematem pracy. Co więcej, wyjaśnię, dlaczego piszę o wizerunku nauczyciela w dwudziestym pierwszym wieku, przedstawię zadania, role i kompetencje nauczyciela, zarówno te medialne, jak i niemedialne. Dwa ostatnie rozdziały poświęcę na przedstawieniu znaczenia szkoleń, przyczyn ich zapotrzebowania, a także opiszę autorskie szkolenie dotyczące budowania pozytywnego wizerunku dla nauczycieli pt.: „Jak budować pozytywny wizerunek nauczyciela?” Na przestrzeni wieków znaczenie zawodu nauczyciela nieustannie się zmieniało, co zostało wielokrotnie podkreślane w mojej pracy licencjackiej. Od początku zadanie nauczyciela, pedagoga nie należało do najłatwiejszych. Nie uległo zmianie to, że wciąż na jego barkach pozostała odpowiedzialność wpojenia uczniom wiedzy. W obecnych czasach jego rola została poszerzona, przez co ów odpowiedzialność stała się jeszcze większa. Nauczyciel pracuje z ludźmi, stąd nie ulega wątpliwości stwierdzenie, że jego zawód jest wyjątkowy na tle innych. Wszystkie wymienione w mojej pracy cechy, kompetencje, zadania tworzą jego wizerunek, to jak uczniowie będą go widzieć. W wielu sytuacjach nauczyciel może odczuwać, że jego zawód jest najbardziej niewdzięcznym zawodem na świecie. Jeśli to przekonanie zostanie w nim utrwalone, zamknie się, ograniczy do roli wpajania wiedzy. A przecież pedagog to coś więcej niż tylko wyłożenie materiału z danej dziedziny, sprawdzenie wiedzy, stawianie ocen. W mojej pracy starałam się przedstawić nie tylko „złote zasady” nauczyciela, jaki powinien być, co robić, aby jego wizerunek mógł być odbierany pozytywnie przez innych, a zwłaszcza uczniów. Chciałam udowod

Tematyką poniższej pracy badawczej jest zbadanie prasowego wizerunku dziecka, w tekstach, które zostały wydane z okazji jego święta. W ciągu piętna-stu lat, nastąpiło wiele zmian w funkcjonowaniu społeczeństwa i postrzeganiu dziecka. Prezentowana praca magisterska, bada aspekty z życia dziecka, opisane na okoliczność jego święta. W celu ukazania dynamiki zmian analizie zostały poddane teksty opublikowane przez „Gazetę Wyborczą”, „Gazetę Wrocławską” oraz „Wiadomości Oławskie” w dniu 1 czerwca (ewentualnie kilka dni wcześniej lub później) w latach 1990-2015. Struktura pracy badawczej została podzielona na trzy części: • teoretyczną; • metodologiczną; • empiryczną. W pierwszej części zostały umieszczone dwa rozdziały. Pierwszy, zatytułowany „Charakterystyka dziecka i dzieciństwa” przedstawia ujęcie definicyjne opisanych w tytule terminów. Następnie został scharakteryzowany aspekt historyczny oraz etapy rozwoju dziecka. Zwrócono również uwagę na środowisko rodzinne oraz wpływ mediów na rozwój młodego pokolenia. Drugi rozdział, zatytułowany „Czasopiśmiennictwo” opisuje historię oraz właściwości i klasyfikację prasy. W drugiej części umieszczony został rozdział zatytułowany „Metodologia badań własnych”. Zostały w nim opisane cele i przedmiot badań, problemy, metody i techniki badawcze oraz sposób postępowania badawczego. W trzeciej części został umieszczony rozdział opisujący „Wizerunek prasowy dziecka w świetle badań własnych”. Scharakteryzowano go w dwóch etapach. W pierwszym nastąpił podział zebranego materiału pod względem technicznym, a w drugim została opisana charakterystyka jakościowa wybranych treści.

Pierwszy rozdział dotyczy specyfiki rodziny współczesnej. Przedstawiam w nim cechy rodziny, wskazujące na podstawowe środowisko opiekuńczo - wychowawcze, dokonuję prezentacji modeli funkcjonowania rodziny współczesnej oraz dokonuję analizy zagrożeń funkcjonowania rodziny współczesnej w kontekście socjalizacji dziecka. Rozdział drugi opisuje dziecko osierocone w placówce socjalizacyjnej. Opisuję w nim psychospołeczne konsekwencje dziecięcego osierocenia, przedstawiam sylwetkę wychowanka placówki socjalizacyjnej, a także dokonuję analizy funkcjonowania placówki socjalizacyjnej w kontekście kompensacji potrzeb dziecka osieroconego.

Czas adolescencji to niezwykle burzliwy i dynamiczny okres przemian. W tym czasie kształtują się jednostki, o których się mówi, że są przyszłością narodu, czy też świata. Chociażby dlatego warto zwrócić uwagę na propagowany wizerunek adolescentów we współczesnych polskich filmach. Praca zawiera, teoretyczne opracowanie atrybutów rozwojowych, opis kształtowania się tożsamości u nastolatków, specyfiki ich świata społecznego oraz współczesnych aktywności młodych ludzi. Ważną kwestię stanowią również filmy, które zyskują coraz większe znaczenie w odrębnie nauk pedagogicznych, socjologicznych czy też psychologicznych. Kinematografia jest często wybieranym medium rozrywkowym, poznawczym oraz terapeutycznym. Zajmuje istotne miejsce w przestrzeni publicznej i kulturze, która utraciła dwudzielny charakter na kulturę wysoką i niską. W pracy opisane są również, najpopularniejsze gatunki, którymi różnią się miedzy sobą filmy. Ponadto ważny jest także podrozdział, skoncentrowany na różnorodnych sposobach odbioru danego filmu. Jako, iż widz zazwyczaj podczas seansu filmowego jest aktywny, uruchomione zostają u niego różnorodne mechanizmy psychologiczne. Praca oparta jest o badania jakościowe, do których zastosowano metodę i technikę analizy treści. Dzięki temu, wybrane do analizy filmy: "Big love", "Bejbi blues", "Sala samobójców" oraz "Obietnica", zostały przeanalizowane w sposób holistyczny. Powyższe filmy, opracowane zostały pod kątem obszarów badawczych, do których należą: wyznaczniki wizerunku filmowego młodzieży, eksponowane predykatory tożsamości nastolatków oraz filmowa kreacja wizerunku adolescentów. We wnioskach zaś, sformułowane zostały tezy w odniesieniu do każdego obszaru eksploracji badawczej. Dały one podstawy do konceptualizacji założonych celów badawczych.

Mój artykuł szczegółowo zbadał temat relacji między rzeczywistymi obrazami mężczyzn i kobiet, ich rodziny i relacji interpersonalnych, a przedstawieniem tych obrazów w reklamach. A także jak te reklamy mogą wpływać na postrzeganie modelu rodziny.

Celem pracy jest zidentyfikowanie wizerunków kobiet kreowanych w drukowanych mediach adresowanych do kobiecej części publiczności oraz poznanie opinii czytelniczek na temat promowanych wzorców kobiecości w trzech typach prasy kobiecej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział ma charakter teoretyczny, drugi metodologiczny, natomiast trzeci i czwarty empiryczny. W pierwszym rozdziale opisywane są kwestie mediów, prasy oraz reklamy. W rozdziale drugim opisane zostało: cel i przedmiot badań, problemy, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz charakterystyka terenu badań. W rozdziale trzecim opisane zostały periodyki- Twój Styl, Cosmopolitan, Tina. Również znajduje się w nim zapis przeprowadzonych badań. W czwartym rozdziale przeprowadzona została analiza opinii czytelniczek na temat wzorców promowanych w powyższej prasie.

Niniejsza praca złożona jest z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział jest częścią teoretyczną, w którym została wyjaśniona terminologia poruszającą zarówno kwestie rodziny jak i odnosi się do pojęć związanych z płcią, rolami społecznymi oraz typami orientacji seksualnych. Ostatnia z części teoretycznych dotyczy drugiego zagadnienia będącego w sferze moich zainteresowań, jakim jest homoseksualizm, jego historia, poglądy na temat osób homoseksualnych i ich związków. Drugi rozdział jest rozdziałem uwzględniającym podstawy metodologiczne, na, których oparłam swoją pracę badawczą. W ujęciu terminologicznym opisane jest to w następującej kolejności: pojęcie metodologii, przedmiot i cel badań, problemy badawcze, podejście badawcze, metody i techniki, narzędzia badawcze. Na końcu tego rozdziału przedstawiam charakterystykę wybranej grupy badawczej. Ostatni z rozdziałów poświęcony został analizie przeprowadzonych wywiadów pod względem wizji wypełniania funkcji rodzicielskich przez badanych oraz próba identyfikacji postawy rodzicielskiej, jaką zamierzają przyjąć w przyszłości. Kolejnym etapem pracy jest zakończenie, które stanowi podsumowanie całej pracy oraz przeprowadzonych badania. W zakończeniu odnaleźć można także odniesienia do aspektów pedagogicznych dotyczących rodziny i interpretację wyników. Następnym punktem pracy jest bibliografia będąca podstawą do napisania rozdziału teoretycznego i aneks, który zawiera dyspozycje do wywiadu, wykorzystane, jako narzędzie badawcze.

Celem pracy jest ukazanie wizji rodziny według opinii uczniów klas ponadgimnazjalnych. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale przedstawione zostały podstawowe zagadnienia dotyczące rodziny, a mianowicie rozwinięcie pojęcia, jakim jest rodzina poprzez odwołanie się do literatury przedmiotu. Kolejne podrozdziały dotyczą opieki oraz wychowania dzieci i młodzieży w rodzinie, faz życia rodziny, postaw rodzicielskich wobec dzieci, a także aspiracji młodzieży, które dotyczą głównie rodziny. Drugi rozdział zawiera metodologiczne podstawy badań własnych. W tym rozdziale opisany został cel oraz przedmiot moich badań, a także skonstruowane problemy badawcze, na których później opieram swoją analizę. W kolejnych podrozdziałach określone zostały metody, techniki i narzędzia badawcze, którymi posłużyłam się podczas przeprowadzenia badań. Następnie opisany został teren badań, jak badanie przebiegało oraz scharakteryzowana została grupa badawcza. W ostatnim rozdziale analizowane są wyniki moich badań. Problemy badawcze dotyczyły spędzania czasu badanych ze swoją rodziną, relacji grupy badawczej w rodzinie, a także wizji badanych uczniów, która dotyczy założenia własnej rodziny.

Niniejsza praca dotyczy wizji szkoły w oczach młodzieży gimnazjalnej. Pracę podzielono na trzy rozdziały; w rozdziale pierwszym opisano pojęcie i definicje wizji szkoły, obraz współczesnej szkoły i potrzebę jej zmiany, organizację szkoły, system oceniania, osobę nauczyciela, stosowane przez nauczycieli metody nauczania oraz indywidualizację w nauczaniu, jak również charakterystykę rozwojową uczniów szkoły gimnazjalnej. W rozdziale drugim sformułowano cel pracy, którym było zbadanie, poznanie i ukazanie wizji szkoły w oczach młodzieży gimnazjalnej. Jako metodę badawczą przyjęto metodę sondażu diagnostycznego, do której dobrano technikę ankiety oraz narzędzie badawcze, jakim jest kwestionariusz ankiety. Sprawozdaniem z realizacji celu jest rozdział trzeci, zawierający analizę i interpretację wyników badań. Opisano w nim zmiany, jakie wprowadziliby uczniowie w zakresie organizacji szkoły, programu nauczania, systemu oceniania, metod i środków nauczania oraz cechy dobrego nauczyciela w opinii młodzieży. Na podstawie analizy i interpretacji badań sformułowano wnioski, z których najważniejsze brzmią: większość zmian, jakie uczniowie wprowadziliby w szkole dotyczy treści nauczania, stosowanych przez nauczyciela metod, środków nauczania oraz podejścia nauczyciela do uczniów i nauczanego przedmiotu; uczniowie uważają, iż w szkole wymaga się od nich zbyt dużo w zakresie nauki, brakuje natomiast czasu na odpoczynek i rozrywkę; uczniowie aktywniej uczestniczyliby w procesie kształcenia, gdyby nauczyciele potrafili zainteresować ich nauczanym przedmiotem, okazywali im życzliwość, sprawiedliwie ich oceniali, byli bardziej kreatywni i otwarci na pomysły uczniów, młodzież chciałaby, aby nauczyciele organizowali zajęcia zgodne z zainteresowaniami uczniów, stosowali atrakcyjne pomoce naukowe, takie, jak gry, modele, a w ocenianiu uczniów uwzględniali nie tylko efekt pracy, lecz także chęci i wysiłek w nią włożony. Pracę zamyka bibliografia, w której zamieszczono 66 pozycji piśmienniczych.

Praca zawiera trzy rozdziały teoretyczne. Pierwszy z nich opisuje pojęcie dorosłości. Wyodrębnia kategorię wczesnej dorosłości. Wymienia współczesne problemy w doświadczaniu tego etapu przez młodych ludzi. Porusza również kwestię odroczonej dorosłości. Kolejny rozdział skupia się na definicji męskości. Analizuje pojęcie oraz opisuje problemy i trudności z jakimi borykają się młodzi (i nie tylko) mężczyźni. Wymienia również role i zadania jakie towarzyszą młodym chłopcom we wczesnej dorosłości. Ostatni rozdział poświęcony jest rytuałom i obrzędom. Rozpoczyna się od wymienienia definicji obu pojęć. Następnie przytoczone są przykłady współczesnych ceremonii wkraczania w dorosłość. Na zakończenie opisana zostaje faza liminalna jako odpowiednik wkraczania w dorosłość.

Moja praca jak tytuł na to wskazuje porusza kwestię grzecznego zachowania wobec osób starszych. W pracy poruszam kwestię rozwoju dzieci w wieku 8-11 lat. Praca zawiera w sobie ważne kwestie, które powinny być przekazane dzieciom takie jak: kto to jest osoba starsza, co oznacza słowo postawa, jak należy się zachowywać w różnych sytuacjach. Cała praca ma na celu uświadomienie dzieciom jak cenne jest właściwe postępowanie wobec osób starszych od siebie. W pracy znajduje się nie tylko opis zagadnienia zawartego w tytule, ale także jest zwrócenie uwagi na bliskie temu tematy takie jak szacunek, socjalizacja. Zawarty jest również opis świetlicy szkolnej, metod i form jakie zostały w pracy z dziećmi wykorzystane. Całość w sposób adekwatny porusza kwestię zawartą w tytule.

Temat mojej pracy dotyczy wolontariatu młodych dorosłych. Zagadnienie to jest bardzo ważne i aktualne w dzisiejszych czasach, ponieważ obecnie wiele instytucji i organizacji korzysta z pomocy wolontariuszy, w rozwiązywaniu różnych problemów społecznych. Stanowi on jedną z form aktywności społecznej, przyczyniając się jednocześnie do budowania świadomego i odpowiedzialnego społeczeństwa obywatelskiego. Wolontariat wyzwala siły społeczne, pobudzając różne grupy do działania na rzecz własnych społeczności lokalnych. Aktywność w wolontariacie bardzo dużą rolę odgrywa również dla samych wolontariuszy. Staje się niepowtarzalną okazją do rozwoju szczególnie młodych dorosłych, którzy dzięki pracy na rzecz innych mogą zdobyć cenne doświadczenie, poszerzyć swoje umiejętności i kompetencję oraz nawiązać nowe kontakty. Aktywność w wolontariacie kształtuje prospołeczne postawy, przyczyniając się do poprawy życia społecznego. Celem głównym mojej pracy było poznanie opinii młodych dorosłych zaangażowanych w działalność Centrum Edukacji Społecznej we Wrocławiu, na temat pełnionego przez nich wolontariatu. Biorąc pod uwagę moje pozytywne doświadczenia z pracy w wolontariacie, chciałam poznać opnie innych młodych osób, spełniających się w tej roli. Pytanie główne jakie sobie postawiłam brzmiało: Jak młodzi dorośli postrzegają swoją aktywność wolontariacką w Centrum Edukacji Społecznej we Wrocławiu? W uzyskaniu odpowiedzi na to pytanie, pomogły mi wyznaczone przeze mnie cztery pytania szczegółowe: Co motywuje młodych dorosłych do zaangażowania się w działalność wolontariacką? Jaka atmosfera panuje w Centrum? Czym charakteryzuje się praca wolontariuszy? Jakie znaczenie dla rozwoju młodych osób, odgrywa realizowany przez nich wolontariat? Aby uzyskać odpowiedzi na postawione przeze mnie pytania, zdecydowałam się na procedurę diagnostyczną. Realizację założonego przeze mnie celu umożliwiło mi wykorzystanie techniki wywiadu swobodnego ukierunkowanego, przyjętej za K. Koneckim. W wywiadzie tym badacz dysponuje ogólnie określoną listą potrzebnych mu informacji. Wykorzystywane są pytania otwarte, które dotyczą najczęściej tematów szczegółowych. Badacz natomiast może swobodnie zmieniać ich formę i kolejność. Prowadzący wywiad może również przygotować sobie wzory pytań do ewentualnego wykorzystania, których treść i język musi dostosować do respondenta. Zapis wywiadu dokonany przez badacza może być rejestrujący lub relacjonujący. W mojej diagnozie przeprowadziłam cztery wywiady z wolontariuszkami działającymi na rzecz Centrum Edukacji Społecznej. W oparciu o przygotowane wcześniej pytania szczegółowe opracowałam listę pytań do moich rozmówczyń. Podczas prowadzenia własnych wywiadów wykorzystałam zapis przy pomocy dyktafonu. Dane z rozpoznania diagnostycznego pozwoliły mi zrealizować cel, który sobie postawiłam w mojej pracy. W świetle uzyskanych danych mogę stwierdzić, że badane w bardzo pozytywny sposób wypowiadały się na temat pełnionego przez nie wolontariatu, pos