wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
91. Zanik osadnictwa kultury łużyckiej na Śląsku w świetle najnowszych badań dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
92. Materiały krzemienne ze stanowiska Chobienia 3, na tle osadnictwa technokompleksu z liściakami na Dolnym Śląsku. dr hab. Mirosław Masojć prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy materiałów krzemiennych ze stanowiska Chobienia 3, gm. Rudna (AZP 70-23/78), na tle osadnictwa technokompleksu z liściakami na Dolnym Śląsku. Bazą źródłową dla tego opracowania jest zespół artefaktów krzemiennych pozyskany w toku badań wykopaliskowych prowadzonych w 2010 roku przez Felixa Biermanna, Andreasa Kieselera oraz Dominika Nowakowskiego. Za główną metodę badawczą przyjęte zostało przyporządkowanie typologiczne inwentarza zabytków krzemiennych a następnie ich analiza pod kątem surowcowym, technologicznym, statystycznym oraz porównawczym na tle znanych stanowisk z Polski południowo-zachodniej. Głównym założonym celem poniższej pracy jest próba określenia chronologii oraz przynależności kulturowej materiału krzemiennego pochodzącego ze stanowiska Chobienia 3 a następnie przedstawienie wyników analizy na tle innych znanych stanowisk łączonych z technokompleksem z liściakami na Dolnym Śląsku.
93. Ceramika z rowu odkrytego na stanowisku nr 22 w Radłowicach, gm. Domaniów dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszego opracowania jest poznanie funkcji i chronologii ceramiki, jaka zalegała w obiekcie (rowie) nr 1 wykopu 1/2015 ze stanowiska Radłowice 22, gm. Domaniów. Obserwacje wykonano w sposób makroskopowy, a analiza materiału została przeprowadzona za pomocą kujawskiego systemu opisu cech makromorfologii, mikromorfologii, technologii oraz ornamentyki. Informacje zebrano w bazie danych MS Access. Na podstawie analizy stwierdzono brak związków pomiędzy charakterem naczyń ceramicznych i stratygrafią, co wskazuje na śmietniskowy charakter zbioru. Dowiedziono także, iż opisywany zespół nie wyróżnia się na tle innych zbiorów, uzyskanych ze stanowiska kultury unietyckiej w Radłowicach oraz porównywanego w tej pracy stanowiska w Bruszczewie. Zespoły zawierają podobne cechy technologiczne. Ceramikę można datować na wczesną epokę brązu (faza BA2/B1).
94. Wytwórczość naczyń ceramicznych i ich użytkowanie na osadzie kultury lendzielskiej w Księginicach Wielkich, stanowisko 29 dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy jest próba zrekonstruowania etapów wytwarzania i użytkowania naczyń ceramicznych przez ludność kultury lendzielskiej na osadzie w Księginicach Wielkich, woj. dolnośląskie. Materiały, które są przedmiotem rozważań, były do tej pory jedynie ogólnie omówione w raportach archeologicznych. W niniejszej pracy zastosowano szerszy zestaw analiz, które objęły technologię, makro- i mikromorfologię form, ich zdobnictwo oraz cechy metryczne. W celu odtworzenia poszczególnych kroków produkcji i użytkowania posłużono się koncepcją łańcucha operacji. Pozwoliło to usystematyzować i pogłębić obserwacje dotyczące przygotowania surowca oraz poszczególnych faz formowania i opracowywania wraz ze stosowanymi technikami, zdobieniem, kończąc na suszeniu i wypale. Jeżeli chodzi o użytkowanie naczyń, to udało się wykazać, że ich „życie” nie zawsze kończyło się w momencie rozbicia. Niektóre formy mogły być naprawiane, natomiast pojedyncze fragmenty poddawano swego rodzaju recyklingowi i używano ich jako narzędzi.
95. 2. Dominika Tokarz, Ogniska w kulturze graweckiej na ziemiach polskich dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy jest określenie roli ognisk w przestrzeni obozowisk łowców i zbieraczy. Jako tło porównawcze wykorzystano model centralnego ogniska, który do literatury został wprowadzony przez L. Binforda. Przedmiotem badań są graweckie i epigraweckie stanowiska z terenów ziem polskich, na których odnotowano ślady użytkowania ognia. Analizę poprzedzono oceną stanu zachowania stanowisk oraz oceną publikowanej dokumentacji. Na podstawie analizy porównawczej stwierdzono, że w przypadku ujętych w pracy stanowisk, występowanie modelu etnoarcheologicznego nie jest regułą, a ogniska mogły pełnić nie tylko rolę centrum, skupiającego materialne pozostałości aktywności łowców i zbieraczy. Można zauważyć, że skupienia wyrobów występowały zarówno w pobliżu ognisk, jak i w oddaleniu od nich. Odnotowano także izolowane ogniska.
96. Wytwórczość półsurowca wiórowego w kulturze magdaleńskiej na stanowisku Sowin 7, gm. Łambinowice, na podstawie materiałów uzyskanych w 2001 roku dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem pracy licencjackiej jest przedstawienie wyników analiz dotyczących sposobów produkcji półsurowca wiórowego w kulturze magdaleńskiej w oparciu o materiały pochodzące z badań wykopaliskowych przeprowadzonych na stanowisku Sowin 7, gm. Łambinowice, pow. nyski przez zespół M. Furmanka w 2001 roku. Stanowisko 7 w Sowinie znajduje się przy południowo-wschodniej krawędzi Wału Niemodlińskiego, w obrębie niewielkiego wywyższenia. Stanowisko zawiera dwa horyzonty kulturowe. Horyzont z wyrobami magdaleńskimi znajduje się w warstwie ornej oraz w stropie osadów pochodzenia eolicznego. Poniżej piasków eolicznych odkryto bogaty zespół wyrobów kultury epigraweckiej. W pracy przedstawiam wyniki badań nad sposobami produkcji wiórów magdaleńskich w oparciu o studia składankowe, analizy morfometryczne i klasyfikację typologiczną. Przeprowadzona analiza wskazuje na to, że grupy magdaleńskie selekcjonowały surowiec uwzględniając jego jakość, wielkość i kształt. Zwraca uwagę standaryzacja w formach rdzeni (okazy z wydłużoną odłupnią). W otrzymywaniu półsurowca preferowano metodę jednokierunkową. Cechą powtarzalną i wyjątkową dla magdalenienu jest specyficzna zaprawa pięty i ślady po tym zabiegu, widoczne na piętkach wiórów, które określane są en éperon (ostroga).
97. Napływ monet orientalnych na Śląsk we wczesnym średniowieczu prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca opisuje zjawisko napływu monety wybijanej na ziemiach kalifatu na Śląsk. Celem autora było zaktualizowanie bazy znalezisk dirhamów z opisywanego terenu, opis zjawiska napływu dirhemów na ten teren oraz opisanie drogi jaką znaleziska pokonały do miejsca ich znalezienia. Materiałem do badań były monety muzułmańskie z wieków VIII-XI. Pod uwagę były brane zarówno skarby, jak również znaleziska kumulatywne i pojedyncze. Opisano skład skarbów oraz ich datowania. Posłużono się metodą kartograficzną i metodami statystycznymi. Wnioskiem płynącym z pracy jest dotąd nieopisywane uczestnictwo Śląska w kontaktach handlowych z Wielkopolską, a pośrednio również z terenami państw muzułmańskich w X wieku.
98. Ceramika i monety ze stanowiska Altavilla Milicia prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Przedmiotem pracy jest ceramika naczyniowa oraz monety, pochodzące z badań archeologicznych, które były prowadzone przy ruinach wczesnośredniowiecznego kościoła Santa Maria di Campogrosso, w miejscowości Altavilla Milicia, w północno-zachodniej Sycylii. Badania były prowadzone od 2015 roku przez Instytut Archeologii i Etnologii PAN pod kierownictwem prof. Sławomira Moździoch i prof. Tadeusza Baranowskiego we współpracy z Soprintendenza per i Beni Culturali e Ambientali di Palermo. Analiza zabytków pochodzących ze stanowiska Altavilla Milicia pozwoliła określić jaka była struktura chronologiczno-funkcjonalna kościoła oraz głębiej poznać kulturę materialną okresu normańskiego.
99. Architektura teatrów starożytnej Grecji. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca poświęcona wybranym teatrom greckim w przedziale czasowym VI- II w. p. n. e. na obszarze Grecji kontynentalnej, wysp greckich, wybrzeża Azji Mniejszej. Opisująca zagadnienia związane z funkcjonowaniem teatru w życiu każdego Greka. Opisy świąt ze spektaklami teatralnymi oraz rola kostiumów i tańca. Akustyka i dekoracje sceniczne w teatrze. Podstawowe informacje o występujących teatrach. Próba analizy rozmieszczenia i ewolucji wybranych teatrów na podstawie następujących po sobie okresów chronologicznych Starożytnej Grecji. Wyciągniecię wniosków z pracy.
100. Uczta grecka w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem pracy jest uczta grecka w greckim malarstwie wazowym. Celem pracy jest zbadanie zjawiska jakim jest uczta grecka na podstawie przedstawień na naczyniach pochodzących z czasów starożytnej Grecji. Praca składa się ze wstępu, dwóch rozdziałów i podsumowania. Wstęp zawiera informacje wprowadzające. Pierwszy rozdział to opis bazy źródłowej w postaci trzydziestu waz malowanych stylem czarnofigurowym oraz trzydziestu stylem czerwonofigurowym. Rozdział drugi to analiza przedstawień na opisanych wcześniej naczyniach. W podsumowaniu znajdują się wnioski, jakie udało się wyciągnąć z pracy.
101. Przedstawienia antropomorficzne na zabytkach sztuki sumeryjskiej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Do pracy została wybrana grupa 40 zabytków sumeryjskich różnego rodzaju, które następnie zostały dokładnie opisane przez autorkę pod kątem przedstawień antropomorficznych na nich występujących. Opis posłużył do sporządzenia szczegółowej analizy, prześledzenia toku zmian chronologicznych i terytorialnych oraz wskazaniu prawidłowości w przedstawianiu poszczególnych postaci w sztuce.
102. Budowle term w starożytnym mieście Rzym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy kwestii architektury oraz przeznaczenia budowli term w starożytnym mieście Rzym. W wyniku przeprowadzonej analizy obiektów autorka prezentuje ich cechy konstrukcyjne oraz zwraca uwagę na detale architektoniczne. W oparciu o źródła historyczne autorka proponuje szereg funkcji, jakie mogły spełniać łaźnie w życiu codziennym obywateli. W pracy pojawiają się wnioski świadczące o istotnej roli term w historii Rzymu.
103. Rzymskie wille nadmorskie na północno-wschodnim i wschodnim wybrzeżu Morza Adriatyckiego w okresie wczesnego cesarstwa rzymskiego dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca traktuje o willach nadmorskich na północno-wschodnim oraz wschodnim wybrzeżu Adriatyku, czyli na terenie Istrii oraz Dalmacji, które powstały przeważnie w I w. n. e. Wille w tych dwóch regionach różnią się od siebie, co wynika z ich odmiennych statusów administracyjnych w czasach rzymskich oraz uwarunkowań geograficznych. Wille nadmorskie nie były jedynie wypoczynkowymi posiadłościami i miały różne inne znaczące funkcje, jak produkcja gospodarcza (głównie oliwy), przynoszenie zysku, podkreślanie statusu społecznego, propaganda, kontrola żeglugi i nawigacja statków.
104. Motyw konia w czarnofigurowym greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca zawiera trzydzieści jeden pozycji na podstawie, których autorka przedstawia motyw konia w greckim malarstwie czarnofigurowym w latach 600 r. p.n.e.- 500 r. p.n.e. Na podstawie zebranych zabytków autorka ukazuje popularność konia i jego przedstawień. Podczas analizy przeanalizowane zostały takie elementy jak czynność, pozycja, elementy oporządzenia jeździeckiego, grzywa i ogon oraz otoczenie zwierzęcia. Autorka w pierwszym rozdziale opisała wszystkie zabytki znajdujące się w katalogu, w drugim rozdziale poddała je analizie. Na podstawie której wywnioskowała jakie malunki są częste, a które stanowią przedstawienia wyjątkowe. Dzięki temu autorka wywnioskowała jaką wartość i funkcje miał koń dla starożytnych greków.
105. Podarunek z uczuciem - przedstawienia greckich i rzymskich bóstw miłości dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca ma na celu przedstawienie przedmiotów, które mogły być ofiarowywane jak prezent wyrażający uczucie. Opiera się na zabytkach pochodzących z terenów Grecji, Italii, Turcji i Egiptu. Zakres chronologiczny obejmuje czasy od ok. VI wieku przed naszą erą do ok. VII wieku naszej ery. Bóstwa miłości były jednymi z ważniejszych, do których zwracali się ludzie z prośbą o przychylność. W Grecji patronką miłości i małżeństwa była narodzona z morskiej piany Afrodyta oraz jej syn Eros. W Rzymie funkcje te oraz mity przejęła Wenus z Kupidynem. W wyborze małżonka dla córki duże znaczenie miała decyzja ojca jako głowy rodziny. W Grecji kobiety nie wiele miały do powiedzenia, ale kandydat musiał zaskarbić sobie również ich względy. W końcu później mieli stać się rodziną, a obowiązkiem pani domu było zajmowanie się gospodarstwem domowym. Ważne było więc, aby wybrać damę dobrze wychowaną, posłuszną, ale przy tym urokliwą. Dużo łatwiej było kobietom rzymskim, które z czasem wywalczyły sobie dużą samodzielność, a obecność „opiekuna” była czysto formalna. Pierwszy rozdział prezentuje zbiór figurek i rzeźb z postaciami bóstw miłości. Figurki były niewielkie, łatwe do postawienie w wybranym przez siebie miejscu oraz do ewentualnego transportu czy ukrycia. Rzeźby natomiast były dużym wyrazem uczucia, który widoczny miał być dla wszystkich. W rozdziale drugim przedstawiona została przykładowa biżuteria, która zachwycić miała panie w tamtych czasach. Wykonana ze złota lub pozłacana przykuwać miała wzrok i symbolizować hojność oraz miłość ofiarodawcy. „Gemma to kamień szlachetny lub półszlachetny, najczęściej opracowany w postaci owalnej płytki z wyrytym wklęsło (intaglio) lub wypukło (kamea) obrazem” (Piszczek 1968, s. 330). Służyły one jako oczka do pierścionków, wisiorów czy broszek. Kobiety od zawsze lubiły się stroić i pragnęły podkreślać swoje atuty. Pomocne im były przy tym różne przybory toaletowe, takie jak: lustra, szkatułki, buteleczki na perfumy, maści czy oliwę. Świętowanie i ucztowanie było częścią kultury greckiej i rzymskiej. Był to sposób na uczczenie bóstw oraz okazja do podziękowań i próśb. Często ich częścią były libacje, do których używano kielichów oraz pucharów. Również w życiu codziennym przydatnych było wiele naczyń, takich jak wazy na oliwę czy wodę do pielęgnacji ciała. Lampy oświetlać miały pomieszczenia oraz odstraszać ciemność. Zaczęto używać ich ok V wieku przed naszą erą, a zasilano je oliwą. Całość pracy wzbogacona została fragmentami dzieł poruszających tematykę miłosną takich autorów jak Owidiusz, Alkman, Symonides, Anakreont oraz innych.
106. Wojskowość grecka w okresie archaicznym w świetle źródeł archeologicznych dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Tematem niniejszej pracy jest próba stworzenia zarysu greckiej wojskowości okresu archaicznego jaki wyłania się z odkrytego dotychczas materiału archeologicznego. Bazę źródłową dla rozważań autora stanowią znalezisk elementów uzbrojenia oraz materiał ikonograficzny. Autor w swej pracy skupi się jedynie na ciężkozbrojnej piechocie tamtego okresu, którą tworzyli wojownicy zwani hoplitami. Jednocześnie praca będzie stanowić próbę rewizji kilku hipotez, które od lat są przedmiotem dyskursu naukowego. Mowa tu o pojawieniu się falangi już w VII w. p.n.e., kwestii statusu społecznego hoplitów oraz zasadności stosowania pojęcia "rewolucji hoplickiej". Autor poświęci też uwagę kwestii wyłonienia się poszczególnych typów uzbrojenia oraz ich ewolucji, a także podejmie próbę określenia roli społeczno-kulturowej wojskowości w świeci greckim w okresie archaicznym.
107. Przedstawienia Dionizosa w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca pod tytułem „Przedstawienia Dionizosa w greckim malarstwie wazowym” dotyczy analizy stu greckich naczyń z późnego okresu archaicznego i wczesnego okresu klasycznego, na których wyobrażono Dionizosa, zarówno w stylu czarno- jak i czerwonofigurowym. Autor skupia się przede wszystkim na zagadnieniach dotyczących zmiany sposobu wyobrażania boga wina w czasie oraz na rodzajach naczyń, na których to bóstwo ukazano. Praca ta składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, podsumowania, spisu literatury i stron internetowych oraz katalogu rycin i katalogu zabytków. We wstępie przedstawiono wprowadzenie do pracy. W pierwszym rozdziale poruszany jest aspekt mitologiczny bóstwa, stanowiący podstawy przeprowadzonych w dalszych rozdziałach analiz zabytków. Rozdział drugi stanowi kompleksowy opis każdego z omawianych w pracy zabytków. Trzeci rozdział to analiza omówionego wcześniej materiału źródłowego z uwzględnieniem wniosków autora pracy. Całość zamyka zwięzłe podsumowanie, zawierające merytoryczne zakończenie pracy.
108. Kult Asklepiosa w starożytnej Grecji i Rzymie w świetle źródeł archeologicznych dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy przedstawiono kult boga Asklepiosa w świecie starożytnym. Bóg ten był opiekunem lekarzy i zdrowia. Osadzono też kult Asklepiosa w kontekście wierzeń i pojęć religijnych Greków i Rzymian. Szczegółowo zaprezentowano szereg zabytków archeologicznych pochodzących z terenu Grecji, Azji Mniejszej, Rzymu oraz innych obszarów wchodzących w skład dawnego Imperium Rzymskiego. Zabytki należą do wielu kategorii: sanktuaria, rzeźby, reliefy, monety, mozaiki oraz ozdoby osobiste. Zebrany materiał archeologiczny posłużył do wyciągnięcia wniosków na temat charakteru kultu, jego zasięgu oraz roli w życiu starożytnych.
109. Motyw Argonautów w sztuce antycznej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Mit o wyprawie Argonautów po Złote Runo był jedną z najbradziej znanych historii w świecie starożytnym, dzięki czemu Argonauci stali się bardzo popularnym motywem zarówno w sztuce greckiej, jak i w etruskiej, czy rzymskiej. Istnieje cały wachlarz zabytków związanyhch z tą tematyką. Można również zauważyć, że niektóre przedsatwienia były szczególnie popularne tylko w konkretnym okresie, tak jest w przypadku Hylasa, którego wizerunki są w większości znane jedynie ze sztuki rzymskiej.
110. Apollo w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca pod tytułem Apollo w greckim malarstwie wazowym składa się z 5 rozdziałów, katalogu i bibliografii. Za źródła do napisania pracy służyły przedstawienia Apolla, jednego z ważniejszych Greckich bogów Olimpijskich znajdujące się na naczyniach malowanych techniką czarno- i czerwono-figurową. Materiały zebrane w katalogu i przedstawione w pracy głównie pochodzą z V wieku przed naszą erą, czyli na przypadający wtedy okres klasyczny w greckim malarstwie wazowym. Poszczególne motywy wykorzystujące Apolla zostało poddane analizie i porównaniu. Zostały także zestawione z wydarzeniami, z przełomów VI/V wieku, z V wieku i przełomu V/IV wieku przed naszą erą. Rozdział 2 wprowadzający przybliża postać Apolla, omawia historię okresu omawianego w pracy ukazuje nam przemiany społeczne oraz konflikty targające głównie Attyką. Następnie pokrótce omawia sposób wytwarzania i ozdabiania greckiej ceramiki. W następnym rozdziale znajduje się analiza motywów znajdujących się na zabytkach zebranych w katalogu polegająca na opisie wyglądu postaci, sytuacji itd. W czwartym rozdziale materiał został przydzielony do kategorii względem motywów. Przedstawia on porównanie poszczególnych scen, relację z wydarzeniami historycznymi czy mitologicznymi. Pod uwagę są również brane sceny kultowe - libacje i składanie ofiar ciałopalnych. Wnioski płynące z pracy pokazują, na jakich naczyniach najczęściej pojawiał się motyw związany z Apollem, pokazały też ogromny wpływ Attyki (głównie Aten i ich warsztatów) na greckie kolonie znajdujące się na półwyspie Apenińskim w V wieku przed naszą erą (świadczy o tym ilość znalezionych naczyń). A także, że z początkiem IV wieku p.n.e. kiedy to Ateny przegrały wojnę peloponeską lokalne Italskie warsztaty zaczęły śmielej tworzyć własny styl.
111. Wykorzystanie metody magnetycznej w badaniach nad epoką żelaza na terenie Polski dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca pt. " Wykorzystanie metody magnetycznej w badaniach nad epoką żelaza na ternie Polski" poświęcona jest zagadnieniu zastosowania tej nieinwazyjnej metody poszukiwawczej w polskiej archeologii. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, wniosków końcowych oraz bibliografii. W rozdziale pierwszym autorka opisuje dokładnie historię wykorzystania metody magnetycznej, zasady jej działania oraz wykorzystywany sprzęt. Rozdział drugi poświęcony został opisowi pięciu stanowisk datowanych na epokę żelaza, na których podjęto się przeprowadzenia prospekcji magnetycznej. Stanowiska te to: Bytomin 6, Samborowice 13, Pielgrzymowice 5, Nowa Słupia 4 oraz Nieszawa Kolonia 5. W trzecim rozdziale autorka opisała dokładnie metodykę badań (wielkość przebadanego obszaru, siatka pomiarowa, wykorzystany sprzęt) proces opracowywania pozyskanych danych, a także zestawiła wyniki badań magnetycznych z efektami prac wykopaliskowych. W podsumowaniu umieszczone zostały wnioski wysnute na podstawie trzech wcześniejszych rozdziałów. Ostatnie lata pokazy, że metoda magnetyczna i badania geofizyczne w ogóle są coraz chętniej i częściej stosowane przez archeologów. W przypadku omawianych stanowisk prospekcja magnetyczna charakteryzowała się wysoką sprawdzalnością. Warty uwagi jest fakt dość "nierównego" publikowania wyników badań nieinwazyjnych. Wynika on z podejścia do metody - czy miała ona wskazać miejsce najlepsze do otwarcia wykopu, czy stanowić wstęp do dalszych poszukiwań. Zdaniem autorki badania magnetyczne są niezwykle przydatnym narzędziem w trakcie prac archeologicznych.
112. Zestaw stroju kobiecego kultury przeworskiej na Śląsku w fazach B2-C2 okresu rzymskiego na podstawie wybranych stanowisk dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca pt. "Zestaw stroju kobiecego kultury przeworskiej na Śląsku w fazach B2-C2 okresu rzymskiego na podstawie wybranych stanowisk” składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, podsumowania, katalogu, tablic, mapy, zestawień elementów stroju w formie tabel oraz bibliografii. Celem pracy jest próba odtworzenia zestawu stroju kobiecego kultury przeworskiej, ograniczającego się do terenów dzisiejszego Śląska, z młodszej fazy wczesnego okresu rzymskiego oraz młodszego okresu rzymskiego, jak i również ukazanie zmian, ciągłości, podobieństw czy też różnic uwidaczniających się na przestrzeni faz. Wykorzystano materiał pochodzący z grobów kobiecych, z siedmiu cmentarzysk. We wstępie zawarte zostały informacje dotyczące celu pracy, zakresu terytorialnego, chronologii oraz historii badań. Rozdział pierwszy przybliża czytelnikowi problem związany z określeniem płci zmarłego oraz metody umożliwiające weryfikację zarówno grobu kobiecego jak i męskiego. W rozdziale drugim omówiony został materiał ze stanowisk takich jak, Chorula, woj. opolskie, Ciecierzyn, woj. opolskie, Drochlin, woj. śląskie, Izbicko, woj. opolskie, Mokra, woj. śląskie, Tarnów, woj. opolskie, Wrocław - Zakrzów, woj. dolnośląskie i Zakrzów, woj. opolskie. Skupiono się między innymi na konkretnych rodzajach zabytków, ich ilości, stylistyce i przede wszystkim funkcjach jakie mogły spełniać. W rozdziale trzecim, natomiast na podstawie przeanalizowanego materiału archeologicznego z wybranych i omówionych we wcześniejszym rozdziale cmentarzysk kultury przeworskiej, zostały przedstawione zestawy stroju kobiecego charakterystyczne kolejno dla fazy B2, B2/C1, C1 a także C2. W zakończeniu podsumowano wszelkie informacje oraz wnioski związane z tematyką pracy.
113. Przedstawienia antropomorficzne na naczyniach kultury przeworskiej i wielbarskiej na ziemiach polskich dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca zatytułowana „Przedstawienia antropomorficzne na ceramice kultury przeworskiej i wielbarskiej na ziemiach polskich” składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, tablic i bibliografii. Jako źródła posłużyły zabytki ruchome, w postaci całych oraz zachowanych fragmentarycznie naczyń ceramicznych z ornamentem antropomorficznym. Zabytki pochodzą ze stanowisk grobowych i osadowych (piece garncarskie), znajdujących się w miejscowościach Krupice, Janikowo, Wąchock, Nadkole, Kamieńczyk, Niechmirów-Mała Wieś, Biała, Babimost, Kraków Nowa Huta-Pleszów i Cecele, położonych na terenie Polski. Całkowita liczba zgromadzonych zabytków wynosi 15 sztuk. W rozdziale pierwszym opisałam historię badań, w rozdziale drugim dokonałam analizy zgromadzonych materiałów, natomiast w rozdziale trzecim dokonałam interpretacji motywów antropomorficznych na omawianych wyrobach ceramicznych. Wnioski sformułowane na podstawie analizy i interpretacji zabytków dotyczą symboliki i kontekstu występowania postaci ludzkiej na naczyniach kultury przeworskiej i wielbarskiej, w kontekście podobieństw do wytworów innych kultur zamieszkujących tereny dzisiejszej Polski, ze szczególnym uwzględnieniem kultury łużyckiej i Celtów zasiedlających te obszary.
114. Osadnictwo kultury lateńskiej na Górnym Śląsku dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca dotyczy osadnictwa kultury lateńskiej na Górnym Śląsku. Praca zawiera omówienie wyglądu stanowisk, stan zachowania, obecny wygląd regionu, hydrologię oraz geologię terenu. Część II opisuje stan badań. Następnie zostały omówione strategie osadnicze, gospodarcze oraz społeczne w enklawie górnośląskiej. Część IV jest podsumowaniem pracy.
115. Ornamentyka meandrowa na naczyniach kultury przeworskiej z wybranych stanowisk dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
116. Osada z okresu wpływów rzymskich na stanowisku 8 w Borzęcinie,gm.Żmigród dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca przedstawia wyniki badań osady kultury przeworskiej odkrytej na stanowisku Borzęcin 8 (gm. Żmigród). Stanowisko zostało odkryte w 1992 roku i przebadane w 2015 roku. Materiał pozyskany podczas badań stanowią głównie fragmenty naczyń, a ponadto zabytki kamienne oraz zasługująca na szczególną uwagę żelazna sprzączka od pasa typu G (według typologii Madydy-Legutko). Na tej podstawie można datować osadę na fazę B2 – C1 okresu wpływów rzymskich. Na stanowisku odkryto pozostałości budynków wziemnych oraz naziemnych o konstrukcji słupowej. Towarzyszyły im typowe pozostałości zabudowy gospodarczej: jamy zasobowe, piece, paleniska oraz dwie studnie.
117. Infrastruktura średniowiecznego placu budowy.Transport i jego organizacja prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca przedstawia i wyjaśnia wybrane zagadnienia i problemy związane z transportem i infrastrukturą wykorzystywaną na średniowiecznym placu budowy. Zostały scharakteryzowane sposoby transportu materiału na docelowe miejsce inwestycji i bezpośrednio na placu budowy. Przedstawiono przemiany jakie zachodziły w organizacji średniowiecznego placu budowy. Dodatkowo przytoczono w pracy współczesne rekonstrukcje średniowiecznego placu budowy lub jego poszczególnych elementów. Praca uzupełniona jest katalogiem zawierającym miniatury z manuskryptów oraz wybrane zabytki przedstawione w części analitycznej pracy.
118. Kultura materialna towarzysząca nowożytnym miejscom starceń w późnym sredniowieczu i nowozytności na Dolnym Śląsku prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca prezentuje dawne miejsca straceń na terenie województwa dolnośląskiego. Omówione zostało jedenaście szubienic wraz z zabytkami archeologicznymi znalezionymi w trakcie badań wykopaliskowych w ich otoczeniu. Analiza dotyczyła przedmiotów niezbędnych do wykonania egzekucji, zgubionych w trakcie remontu oraz należących do skazańców.
119. Wyobrażenia na puginałach przełomu średniowiecza i nowożytności prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca ma na celu prezentację i omówienie wyobrażeń na puginałach średniowiecznych i nowożytnych na podstawie wybranych zabytków z obszaru Europy Zachodniej. Na podstawie katalogów zbiorów muzealnych oraz opracowań bronioznawczych została podjęta próba określenia funkcji oraz wymowy przedstawień plastycznych na puginałach, a także sformułowania pytań na temat ewentualnej symboliki takiej broni.
120. Osadnictwo żydowskie w przestrzeni średniowiecznych miast Półwyspu Iberyjskiego i Europy Środkowiej prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
W pracy licencjackiej pragnę przedstawić zagadnienia związane z osadnictwem żydowskim w Europie Środkowo-Wschodniej i na Półwyspie Iberyjskim w okresie od VIII do XV w. Praca ta oparta będzie na analizie źródeł archeologicznych oraz historycznych. Wypędzenie Żydów z Jerozolimy po dwóch żydowskich powstaniach w I i II w. n.e. zapoczątkowało okres diaspory. Od tego czasu Żydzi zmuszeni byli do nieustannego poszukiwania bezpiecznego, dla ich egzystencji, terenu i kompromisowych kontaktów z ludnością już tam zamieszkałą. Należy pamiętać, iż kontakty musiały być jednak na tyle powierzchowne aby udało się zachować odrębność kulturową diaspory. Początkowo osadnictwo żydowskie skupiało się w rejonie basenu Morza Śródziemnego oraz na Bliskim Wschodzie. Około VIII w. rozprzestrzeniło się na tereny Afryki, Mezopotamii, Azji Środkowej, Persji a nawet Chin. Wraz z muzułmańskim podbojem Półwyspu Iberyjskiego nasila się również osadnictwo żydowskie na tym terenie. Było to związane z dobrymi stosunkami z ludnością arabską oraz licznymi swobodami religijnymi. W IX w. odnotowuje się najstarsze gminy żydowskie na terenie Nadrenii powstałe na skutek przychylnej polityki cesarza Ludwika I Pobożnego. Osadnictwo na terenie Europy Środkowo-Wschodniej, w tym na ziemiach polskich kształtuje się dopiero w X-XI w. W niniejszej pracy pragnę skupić się na przedstawieniu osadnictwa żydowskiego w dwóch ważnych ośrodkach na Półwyspie Iberyjskim: Barcelona i Girona, oraz trzech na terenie Europy Środkowo-Wschodniej: Wrocław, Kraków i Praga. Zakres chronologiczny związany będzie z egzystencją gminy w danym ośrodku miejskim. Praca ma układ problemowy.